Nabatid Ko Na Mga Nobela at Kwento

Ayokong maging bilanggo sa sarili kong tahanan. "You're late, Cielo," malamig na puna ni Dad nang hindi man lang tinatanggal ang tingin sa hawak niyang tablet. "I'm sorry, Dad. Medyo traffic sa C5," sagot ko habang umuupo sa tabi ni Mom. Tumingin ako kay Mom at binigyan siya ng tipid na ngiti. "Hi, Mom."

“Sandali—sinabi mo na kay Nathan?” Nahuli ko siyang nakangiti, parang batang nahuli sa pagkain ng cookies ng hindi nagpapaalam. Huli pero hindi kulong. Nagkibit-balikat siya. “Sorry, mahal. Hindi na ako makapaghintay. Nauna na ako. Pumayag ka kagabi, hindi ba?”

sabad ni Natasha. Tumango ako. May gusto na akong kantahin, tiyak na masisiyahan sila. Abot hanggang alapa-ap ang kasiyahan ko ngayon.

Naiclick ko agad iyon kaya nakuhaan ito ng litrato. Agad niyang hinablot ang phone ko at kinalikot ito. "Nate!" inagaw ko ang phone ko riti ngunit mas matangkad siya sakin kaya naiangat niya agad iyon. Napanguso ako, "Akin na kasiii!" "Wait, titingnan ko lang." Sumimangot ako. "C'mon Kesh titingnan ko lang." hinayaan ko na siya dahil wala din naman akong magagawa kahit agawin ko pa sa kaniya yun.

--- --- "Naghahanap?" --- --- Tumango siya. --- --- "Kung saan ka nabibilang." --- --- Napayuko ako. --- --- Dahil tama siya. --- --- Matagal kong hinanap ang lugar ko. --- --- "Pero ngayon..." --- Huminga siya. --- --- "Nakikita ko na." --- --- "Ano?" --- --- "Natagpuan mo na." --- --- Napangiti ako. ---

Nasa likod ko siya na bumubulong. Ngumiti lang ako bilang tugon. Hindi niya siguro na nahahalata na bata pa ako. But, I Don't f ucking care! I want to enjoy this night. Unti-unting tumataas ang mga kamay nito na agad ko naman itong kinuha at inilagay sa kung saan ito kanina. Masyadong hokage 'e.

reply ko naman dito. Hayst bakit kinikilig na naman ako. Sa pa I love you ko dito. Shit ngayon ko lang pala nasabi sa kanya ang bagay na yun. Napapak ko na at lahat ang labi nito ay ngayon ko lang nasabi ang words na yon sa kanya.

NATHALIE “Naiintindihan ko, Adonis, sige… mauna na ako, Nathalie, Anak… magpakabait ka dito sa kuya mo…” “Nay… nay, hindi, wag mo akong iwan dito, nay!” nagsimula akong maiyak at magpanic.

Mabilis na siyang umalis sa harapan ko. Napapikit ako dahil kahit ako mismo sa sarili ko ay nadismaya din sa nangyari. Yeah, I'm so disappointed dahil maramdaman ko na sana ulit ang labi ni Nathaniel na matagal ko ng inaasam-asam.

naiiyak na saad nito. Nanatili lang akong nakatingin sa kaniya. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko dahil hindi naman ako magaling mag-comfort ng mga taong nasasaktan.