Naga Bayang Novels & Stories

"Tamang-tama pala. Sa Sabado ang binyag, e. Mag-withdraw ka na bago umuwi, ha? Umagang-umaga kasi ang alis namin, e." "Oo, sige." Hindi sumagi sa isip ni Abigail ang tumanggi sa utos ng nobyo. "Magkano ba ang kailangan mo?" "Tatlong libo lang." "T-tatlong libo?" Likas na matipid at masinop sa pera, nagulat si Abigail. "Saan ba ang binyag?" "An'layo nga, e. Sa Pangasinan pa." "Napakalayo naman pala. Kailangan mo ba talagang magpunta d'on?" Habang nagsasalita, nag-iisip si Abigail kung pagbibigyan niya ang gusto ng nobyo.

Eliezah BUMABA AKO at naghanap ng magagawa. Nawala na din naman kasi ang antok ko. Natanaw ko mula sa balcony si Keiron na nasa may dock at mukhang may kausap sa phone. Seryoso lang siyang nakatanaw sa dagat. Sa may pool naman ay nakahiga ang walang pang-itaas na damit si Keifer. Mukhang nag mukbang ng araw si Keifer. Tsk!

Bitbit ko ang isang asul na palangganang hindi naman kalakihan habang si nanay ay bitbit ang itim na maliit na timba. Nakarating kami sa dagat na medyo marami na rin ang dumaong. Dahil sa dami nang bilang ng mga bangkang nasa baybayin. "O Marta, marami ba namang huli sina Asyong?" Tanong ni nanay kay Aling Marta. "Hindi nga, Laura, e." Agarang sagot nito kay nanay. "Si Bonie kaya..." Ani nanay.

The sand rolled about, forming weird symbols over the board. "No pall of darkness has ever before enveloped this holy land," the Hora uttered the words slowly, leaning over the board as if he was reading those signs. "You shall go on otherworldly quests, enter a fire-lit realm where no living soul has ever gone. When ashes fall from the roaring sky, you shall lead the Naga race to the Great War. The fate of the living—and the dead—rest upon you, O the great destroyer."

Naga opened and she stepped in, glancing around worriedly once she found Tide she smacked him hard in the head. "What stupid message was that?" She shouted angrily. "What ridiculous message are you sending me?" She smacked him again. "What did he say?" Naga asked. "I'm about to be eaten alive by a Crystal, is what he sent." She told Naga and the Elder laughed. "Well, Naga is sending me off to wrestle a Crystal, I will not be eating but I could get badly injured, I need you to accompany me, please, dear friend, I could use some of your magic."

He never bond also sa mga ka-fraternity nila and I didnt know the reason why. We stop at the ponds here in Fisheries. Dito kasi sa Fisheries department ay may malawak ng Fish Pond at merun sa gitna nitong medyo kaliitan na kubo sa ilalim ng malaking puno ng Nara. Sobrang ganda ng view rito at malamig, nakaka-relax. Magkatabi lang kaming tinatanaw ang mga Tilapiang kumakain sa pagkaing tinatapon namin sa kanya.

Naka suot siya ng facemask at itim na shades. "Malapit na tayo pag liko nitong van bababa na tayo para maglakad papunta sa itaas." Tango lang ang sinagot niya sa akin. Ngumiti naman ako at hinintay na huminto ang van. Nang maglakad kami ay nag simula na akong magbigay ng mga kaalaman tungkol sa magandang tanawin. "Infront of you is the beautiful and prehistoric tourists landmark here in Albay, The Cagsawa ruins."

Napahawak ako ng mahigpit sa kanyang braso kahit hirap na hirap ay nagsalita ako, "Hanggang kailan ba ito matatapos ma’am?" Dina nagsalita ang nars, sa halip ay inalalayan niya akong ihigang muli at iparamdam sakin na pinapahalagahan nila ang mga gaya namin. Ganito ang sitwasyon at kalagayan ng mga tulad ko sa araw araw, tila humaharap kami sa walang katapusang unos ng alon na tila pumapalo sa mga bato ng pampang. Ibang-iba ito sa mga hampas ng tubig-dagat na nasasaksihan ko noon sa El Nido nang minsan kaming nagbakasyon ng aking pamilya. Minsan kong pinakinggan ang tubig habang nakahiga sa mala kristal na buhangin at tanaw ang malawak na kalangitan, pinakinggan ang sampal nito sa aking kata

A family of weird and psychopath people. Naghalo na ang tubig dagat at luha sa kanyang mukha dahil hanggang leeg na niya ang tubig. Mahigpit na nakayakap na siya sa batok ni Enrico sa pagaalalang malulunod siya. They're facing each other at ilang sentimetro nalang ang lapit ng kanilang mukha. Bumaba sa beywang niya ang yakap ni Enrico, ang mga palad humahagod sa kanyang likod. Kitang kita niya na umiiyak na si Mirasol, pero hindi parin yun ang gusto niyang makita. Gusto niyang magpakumbaba sa kanya si Mira, pero di niya ito makita sa kanyang facial expression. Galit ang nakikita niya dito.

Nag-book siya ng isang linggong bakasyon sa isang tahimik na beach resort sa Palawan, malayo sa ingay ng Maynila. Pagdating ni Ella sa resort, agad niyang naramdaman ang katahimikan at kagandahan ng lugar. Ang malinis na puting buhangin at kristal na malinaw na tubig ay tila nag-anyaya sa kanya na kalimutan ang lahat ng alalahanin. Sa unang araw pa lang, nagsimula siyang maglakad-lakad sa dalampasigan, ini-enjoy ang sariwang hangin at ang tanawin ng paglubog ng araw.