Naglalaway At Parang Nasusuka Novels & Stories

Inilock ko muna ang bike bago tuluyang naglakad papasok. "Shit" napamura ako ng makitang nagla line na ang mga estudyante para sa flag ceremony. Ramdom line lang naman dahil hindi pa namin alam ang section namin Dali-dali akong tumakbo at pumila sa likod. Medyo matangkad ako kaya sa likod talaga ako pumila. Kumakanta ako ng Lupang Hinirang ng hindi mapigioang mainis sa mga babaeng nasa unahan ko. Imbis kasi na kumanta ay panay ang pag-uusap nito sa kaniyang katabi.

Nakakapanghina, mayamaya lamang ay naramdaman ko ng pinasok niya ang gitna ng daliri niya na ikina-ungol ko. "You like it huh?" Sasagot na sana ako pero diko na naman nagawa ulit dahil nilabas masok niya ang daliri niya sa butas ko ng mabilis. Kaya sa halip na salita ang lumbas sa bibig ko, masarap na ungol ang namutawi dito. Binabaliw ako nito.

Kreeeeee---arr! Kraw! Kraw! Kraw! Nakaipit sa mga kuko ng agila ang kapa kung saan nakapasok ang sanggol. Hindi mailigaw ng agila ang uwak, at parang maaabutan na ito, subalit isang palaso ang tumama sa uwak, saka agad na bumagsak sa lupa. Ligtas na sana ang sanggol...subalit isa pang palaso ang tumama, sa pagkakataon ito'y sa agila na.

Talagang hindi parin nito binibili ang pagsisinungaling ko sa kanya. "Hindi talaga ako ang batang yon. I'm sure I was way more beautiful than that brat. Mas mabuting pumasok na tayo sa bahay mo. I realized na hindi ko na pala gustong malaman kung saang lupalop ka man pumunta kagabi. Let's go now." Saad ko na lamang saka nauna ng naglakad patungo sa malaking pintuan ng mansion without even looking back at him. Alam kong nakamasid lang ito sa'kin, throwing a probing glare at the back of my head. I just ignored it and just headed straight to the door with stiffed back.

putang- "Gago ka lumayas ka dito manyak." "Ako?lalayas?but this is my house." nakangisi niya paring sabi dahilan para mas lalo akong mainis dito. "Eh di ako nalang ang lalayas gago." akmang aalis na ako sa kama ng itulak niya ako pahiga at mabilis na pumatong sakin at hinawakan ang mag kabila kong paluspusan dahil sa sobrang gulat ko ay natulala ako lalo ng ilapit niya ang mukha niya sakin.

Bakit parang wala siyang pakialam? Nang sa wakas ay makalapit ako, sunod sunod akong humugot ng buntong hininga at wala sa sariling napahiga sa buhanginan. Parang nagdidilim ang paningin ko sa sobrang pagod at dala na rin siguro ng takot. Saglit akong pumikit para kalmahin ang sarili. I felt the man walked closer to my direction. Naramdaman kong tumigil siya sa uluhan ko.

Leaving me crying no matter how I shed my tears. Nanghihina akong tumayo na parang walang nangyari at naglakad pabalik ng mansion ng may mabigat na puso. Shandreev

“You'll be okay, as soon as this is all over, kukunin na kita. Just bare it a little more, princess.” ‘What did he mean by baring it a little more?’ I asked myself at the back of my mind. Muli siyang naglakad papalayo sa sakin. His steps grew softer and softer, he's going further and further away. I felt so uneasy, and confused at the same time. Mag-isa na ulit ako. I tried to open my eyes but all that I saw is a back of a man slowly walking away. Nahilo ako dahil sa pilit na pag-aninag sa pigura ng lalaki.

Nagulat pa ito at muntik pang di masalo dahil sa pagkataranta nito pero mabuti na lang ay mabilis niyang nasalo ang singsing. He gave me a confused look. Maybe thinking anong ginagawa ko or nababaliw na ba ako. "Let's just say that sayo na yan. And let's pretend na hindi tayo nag kita." I stated and looked away. "Aalis na ako magnanakaw. Kaya umalis kana rin baka mahuli kapa." I said then started walking in the opposite direction. When I was about steps away ay narinig ko ang munti nitong tawa. My eyebrow raise.

Wala sino man ang nag tangkang humarang sa dinadaanan ng mga 'to. Napangisi ang dalaga ng magtama ang mga mata nila ng lalaking nangunguna sa pagalalakad. Naramdaman siguro nito ang titig na pinupukol ng dalaga. Kahit medyo malayo ang kinaroroonan ng dalaga, nakikita parin niya ang asul na madidilim na mga mata nito. She saw how his brows knitted to frown.