Naglalaway At Parang Nasusuka の小説・ストーリー

Ano ba ‘tong nararamdaman ko! “Sorry,” sa lahat ng atraso at gulong napasok mo dahil sakin! Hindi ko nga lang naisatinig. Tinanggal ko ang compress at kinuha ang cream ngayon na nakita ko ang mumunting gasgas na natamo galing sa pagsuntok. “Grabe pala ‘pag sumusuntok,” mahina lang iyon para marinig namin na magkalapit lang. “Masasabi kong mahina lang ‘yun kahit para sa katulad kong hindi naman basagulero, tsaka dahil hindi naman ako sanay.”

"Ingat ka..." "Salamat, una na ako." Paalam ko. Bago pa man ako tumalikod nakita ko pang kumaway siya sa akin. Sa may likod na ako dumaan, sakto naman na paglabas ko may tricycle na nakahilera. Sumakay na ako roon para hindi na ako maglakad pa papunta ng paradahan. Wala namang pinagkaiba iyon. Papagurin ko lang ang sarili ko kung pipiliin ko pa na maglakad papunta ng paradahan.

Napasandal siya sa pintuan at dumausdos pababa saka nagbuga ng hangin. Nagsasaya ang kanyang kalooban. Sino nga ba ang hindi sasaya kung liligawan ng taonggusto mo? Pakiramdam niya'y parang first timer siya sa larangang iyon na kung tutuusin ay ilang beses na niyang nasusungkit ang lalaking kursunada., sadyang iba lang si Martin.

Naramdam kong bumigat ulit ang sasakyan at umaandar na ang makina. "Muhkang malapit ka na jiroh....."Pabulong nasabi nya na tumayo ang mga balahibo ko nagmulat ako ng konting konting paninhin at... at nakita ko syang ngumisi!! HAYOP KA!MAGKAKAMATAYAN TLGA TAYO.HAWAKAN MO LANG AKO TLGA AKOOOOOOO OOOOOOO OOOOOO OOO!

Nang tuluyan ng makasampa ito, a beads of sweats had started to form above his brows. Agad narin akong sumampa after him, at the back of him habang dala-dala parin ang mga bagahe namin. "Hindi ba dapat ako ang nasa likuran imbes na ikaw ang nandyan ngayon? I don't think tama ang posisyong-----"

Inilock ko muna ang bike bago tuluyang naglakad papasok. "Shit" napamura ako ng makitang nagla line na ang mga estudyante para sa flag ceremony. Ramdom line lang naman dahil hindi pa namin alam ang section namin Dali-dali akong tumakbo at pumila sa likod. Medyo matangkad ako kaya sa likod talaga ako pumila. Kumakanta ako ng Lupang Hinirang ng hindi mapigioang mainis sa mga babaeng nasa unahan ko. Imbis kasi na kumanta ay panay ang pag-uusap nito sa kaniyang katabi.

Kreeeeee---arr! Kraw! Kraw! Kraw! Nakaipit sa mga kuko ng agila ang kapa kung saan nakapasok ang sanggol. Hindi mailigaw ng agila ang uwak, at parang maaabutan na ito, subalit isang palaso ang tumama sa uwak, saka agad na bumagsak sa lupa. Ligtas na sana ang sanggol...subalit isa pang palaso ang tumama, sa pagkakataon ito'y sa agila na.

putang- "Gago ka lumayas ka dito manyak." "Ako?lalayas?but this is my house." nakangisi niya paring sabi dahilan para mas lalo akong mainis dito. "Eh di ako nalang ang lalayas gago." akmang aalis na ako sa kama ng itulak niya ako pahiga at mabilis na pumatong sakin at hinawakan ang mag kabila kong paluspusan dahil sa sobrang gulat ko ay natulala ako lalo ng ilapit niya ang mukha niya sakin.

Bakit parang wala siyang pakialam? Nang sa wakas ay makalapit ako, sunod sunod akong humugot ng buntong hininga at wala sa sariling napahiga sa buhanginan. Parang nagdidilim ang paningin ko sa sobrang pagod at dala na rin siguro ng takot. Saglit akong pumikit para kalmahin ang sarili. I felt the man walked closer to my direction. Naramdaman kong tumigil siya sa uluhan ko.

Leaving me crying no matter how I shed my tears. Nanghihina akong tumayo na parang walang nangyari at naglakad pabalik ng mansion ng may mabigat na puso. Shandreev