Parang May Nakadagan Sa Dibdib Novels & Stories

Bahagya lang akong tumango at nagpatangay na sa antok pero bago ako tulyang nakatulog ay may naramdaman akong parang may sinuot siya sa daliri ko. NAGISING ako sa bahagyang init na naramdaman ko sa pisngi ko. Mabigat ang talukap ng mga mata ko pero gising na ang katawan ko. Akma akong babangon ng may maramdaman akong parang mabigat na nakadagan sa tiyan ko. Minulat ko ang mata at tiningnan kong ano ang bagay sa tiyan ko. Kamay.

"U-Umm..." Dahan-dahan kong ginapang ang mga kamay ko papunta sa dibdib ko nang pasimple lang at hindi halatang kabado. Wala akong bra! Kaya talagang kapag bumaba ang tingin niya ay makikita niya ang mga nipples ko! Napalunok ako nang maramdaman ang pagtakip ko ng aking mga dibdib. "M-Meron, pero ginagamit ngayon. Ibigay ko nalang sa 'yo mamaya, okay lang?" tanong ko habang pinagpapawisan.

irita kong sabi at napapaluha nalang Napasuklay sya sa buhok nya. Siguro sa frustration na rin "Sa tingin mo ba hindi lang ikaw ang nahihirapan? Paris, nahihirapan din ako! Gustong gusto kitang kumustahin, yakapin at damayan sa oras ngayon pero bawal. Lumayo na raw ako sayo" sagot nya sa akin

Nang makalabas ito ng pinto ay bigla akong nanghina, nanlambot bigla ang tuhod ko at napasamlampak sa sahig. Napahilamos ako sa aking mukha, his word it is like stabbing my chest. Why do I'm hurt? Dapat nga masaya ako dahil kahit papaano ay nasabi ko ang salitang iyon sa kanya pero bakit ganito something inside me na dapat hindi ko sinabi ang mga iyon. I stayed to my room hanggang sa sumapit ang dilim hanggang sa maisipan kong bumaba, nasa kalangitnaan palang ako ng hagdan ng may marinig akong mga kalansing ng kaldero sa kusina.

SOMEONE says you will not know pain until you are staring at yourself in the mirror with tears streaming down your face while you're begging yourself to just hold on and be strong. Pero si Ara, ayaw na ayaw niyang makita ang repleksyon niyang mapanlinlang sa tuwing pinagmamasdan niya ang kanyang mukha sa salamin. Nakikita niya kung gaano siya kagaling magpanggap... na animo'y wala siyang dinaramdam na kahit na anong sakit.

Nag lakad ako palapit run at titignan ko na sana nang may naramdaman ako. Something is not good. I felt it. I-It's a trap. Fuck. Akmang aatras na sana ako ng biglang may tumakip na towel sa bibig ko at may kung anong pinaamoy sila dahil kung bakit nagdalim ang aking mga paningin. 'Shit' I cursed silently in my mind. Bago tuluyang nag dilim ang aking paningin ay nakarinig ako ng mga yapak na papasok.

Kagat labi kong tiningnan yung kamay na dinadala yung stuff toy sa gilid na may malaking butas. Wag ka mahulog...wag ka mahulog..wag ka mahulog.... Nanlaki ang mata ko nang... ***

Sumusungaw ang pagnanasa sa mga mata nito. Pumipintig ang p*gk*l*l*k* nito sa kaniyang kamay at parang gusto nang kumawala. Naramdaman niyang parang naninikip ang kaniyang p*gk*b*b**. Parang uhaw itong muli na namang mahawakan, mabasa, at mapaligaya. Humakbang ito palapit, ngayon ay magkadikit na ang kanilang katawan.

sabi nito na parang naglalaway at tatanggalin na sana niya ang bra ko ng biglang bumukas ang pinto at binaril siya sa paa. Finally, they are already here. Nakaramdam ako ng konting puot at parang may namumuong luha sa mga gilid ng mga mata ko. This kind of disgusting situation never happened in my entire life. Parang gusto ko mag protesta bakit ang tagal nila dumating.

The thing kept thrusting in and out of me, but something was wrong. “Ah! T-Teka... masakit... dahan-dahan...” napakagat ako sa aking pang-ibabang labi nang makaramdam ng kakaibang hapdi sa aking pagkab*bae. “Tama na! Masakit!” Muli kong sigaw ngunit para bang bingi at hindi nakakarinig ang kung sino man ang gumagawa noon sa aking kaselanan.