Naglalaway At Parang Nasusuka 소설 & 이야기

“Umalis ka na.” Si Samonte ay parang nakatakas lang sa kamatayan. Nagmamadali siyang bumangon. "Sige, sige, Bro. Aalis na ako, ngayon din!" Nawala siya sa isang kisap-mata.

Tumakbo ako papasok sa kagubatan. Nagtago ako sa puno ng Molave at sumilip. Natanaw ko sila na lumingon lingon sa paligid. Alertong alerto sila. Nang tumalikod ang dalawa dahil sa kaluskos ay mabilis kong binaril ang dalawa na nakaharap. Bulagta sila at mas lalong naging alerto ang dalawa. Pumikit ako ng maramdaman ang pananakit ng balikat ko. Sumilip ulit ako at malapit na sila kaya nagtago ako ulit at kinasa ang baril. Dalawa nalang ang bala ko kaya kailangan matamaan ko sila agad kundi patay ako! Nag-concentrate ako at ng maramdaman na malapit na sila ay lumabas ako at binaril sila ng walang kung ano-ano. Bulagta silang dalawa habang dilat ang mga mata.

Hindi kagaya ko na parang madudumi sa salawal at mabilis ang pagbaba at pagtaas ng dibdib. I screamed on the top of my lungs when the ride suddenly rise up. Humigpit ang kapit ko sa kamay ni Abby dahil sa gulat. We scream in unison when the rides suddenly decreases. " OMG This is so fun " dinig kong sabi ng mga katabi ko.

Kaso nga lang, walang signal dito kailangan pang umakyat ng bundok para makakonek. Habang naglalakad at nakatingin sa kapaligiran hindi ko napansing mayroon na palang tao sa harapan ko. "Ah, humihingi ako ng tawad!" Wews, tagalog yun, ah. "Tss, sa susunod tumingin ka sa dinadaanan mo" masungit na saad niya sa akin. "Kaya nga humingi ako ng sorry diba?!" Mataray na saad ko naman sa kanya.

may sarkasmo ang tinig ng dalaga. "What I mean with 'waiting' is getting stuck in the same place or situation without doing anything, Alessa..." tugon sa kanya ni Lucas, "Hindi ako naghintay sa loob ng kulungan, at hindi nasayang ang oras ko dun. I was planning all these while inside, so no time is wasted." Alessa just snorted before taking a piece of nachos inside her mouth. "Sige na nga. Kakagatin na namin 'yang palusot mo..."

is it all a dream? I watched how people were drawn to us because of the incident and I watched how every second was getting blurry. Mabilis akong naglakad palapit sa naglalako ng prutas na may hawak na kutsilyo at marahas na sinaksak ko ang kutsilyo sa pulsuhan ko. Nakarinig ako ng singhap mula sa aking likuran ngunit nanatili ang mga mata ko sa dugong rumaragasa mula sa pulsuhan ko. Nabitawan ko ang kutsilyo at marahang napaatras nang maramdaman ko ang sakit at panghihina.

sabi nito na parang naglalaway at tatanggalin na sana niya ang bra ko ng biglang bumukas ang pinto at binaril siya sa paa. Finally, they are already here. Nakaramdam ako ng konting puot at parang may namumuong luha sa mga gilid ng mga mata ko. This kind of disgusting situation never happened in my entire life. Parang gusto ko mag protesta bakit ang tagal nila dumating.

sagot ko "Ah ganon ba" sabi nya at bigla akong inakbayan na parang sinasakal ng bahagya Hinampas hampas ko braso nya, "G*go! Tumigil ka nga! Pag ako natuluyan, sige ka!" Tumawa naman sya at binitawan ako. Nung nakikita ko na ang walo ay umayos na kami ng paglalakad. Walang nangyaring ganon, cous

End of Flashback “Salamat” “Para saan?” Naatatwa nitong wika. “Para sa matiyagang pagtitiis at paghihintay sa akin” Simply kong tugon. “Nako, mukhang magandang balita iyan, ang ibig sabihin ba niyan ay--“ Hindi ko na siya pinatapos pa at hinalikan na ito sa kaniyang pisngi. Kita kong natulala at namula ito na parang isang iwan. Sa tagal na rin naming mag asawa ay ngayonko lamang ito nagawa sa kaniya kung kaya’t masyado ito nabigla.