Naglaslas Sa Kamay Novels & Stories

Tahimik at nakapaang naglalakad ang dalaga sa kawalan habang pinagmamasdan niya ang mga sirang gusali, ang maruming kalsada at ang madilim na ulap na wari mo'y bubuhos ang malakas na ulan ano mang oras. Napatigil siya saglit at napatingin sa mga kamay niyang puno ng galos at kalyo. Ang kamay na nagpapakita kung gaano siya naghirap sa mundong ito. Dahan dahan niyang ibinaba ang kaniyang kamay at muling napalingon sa walang katao-taong kalye. Bigla siyang nakaramdam ng kung anong kalungkutan na wari niya'y unti unting dinudurog ang puso niya.

tssshh Tinampal ko agad ang kamay nito when he was about to hold me. "No, Bryan. Hindi ako lashing at kahit kailan hindi pa'ko nalalashing." I firmly said, stopping him to even touch me. "Mauna ka nalang, shushunod na lang ako.. gow. Gow now!" Saad ko as I shooed him away, ignoring his protests groan habang tinutulak ko ito paalis. Tsk! Akala nya siguro malalasing ako dito. Huh! Never!

Napangiti na rin ako dahil sa kanya. " You're so beautiful," sabi niya at hinalikan ang likod ng kamay ko. Lumang istilo man ang paghalik niya sa likod ng kamay ko, pero para sa akin, hindi ito kumukupas dahil sa nagagawa nitong pag-ingayin ang nasa loob ng dibdib ko.

Hindi ba nila alam ang kasabihan na, “Gisingin mo na ang lasing, wag lang ang natutulog.” Imbes na tumayo ay kinuha ko ang malambot na unan na nasa aking gilid at tinakpan ang aking tainga, habang ang isa ko namang kamay ay hinablot ang malambot na kumot at hinila ito hangang mabalot nito ang buo kung katawan. "Lady Marina!? Buksan nyo po itong pinto!" Shouted by someone, at may kasama pang malakas na katok sa pinto na para bang gusto nya itong wasakin.

The flat screen tv is now on the floor, basag na basag ito. Napatakip ako sa bibig ko ng makita ko ang mga nagkalat ng dugo sa pader, their are also a hand shape of blood. Nakita ko si Cassius na nakaupo sa sahig at nakasandal ang likod nito sa kama.

pagsisinungaling ko, eh pinaalis nga ako doon tapos babalik lang? Walang sabi-sabing hinawakn ko ang kamay niya at shet! ang lambot halos pisil-pisilin ko na nga. A-angal pa saan siya pero hinila ko na lang siya para mabilisan kahit ayaw ko. Gusto ko pang namnamin yung lambot ng mga kamay niya. "Miss, you're harassing me," malamig na sabi nito habang inaagaw sa akin iyong kamay niya. Mas lalo ko tuloy itong hinigpitan. Libreng chansing na nga pingagbabawalan pa.

Hindi kaya, lasing ka pa rin hanggang ngayon? "Hindi na! Masakit na lang ang ulo ko pero hindi na ako lasing!" Giit ko pa. Magaling kasi 'yong nurse na nag-alaga sa'kin kagabi." Pabulong kong sambit ngunit hindi 'yon nakaligtas sa kanyang pandinig. "May sinasabi ka ba? Puwede ba'ng pakiulit?" pangungulit pa niya.

Seconds after Nala said one word, Raymond's eyes crawled up until he caught Nala's gaze, his smile instantly blooming creating a reddish hue on Nala's cheek as Raymond slowly touched the tip of his finger on the back surface of Nala's hand lying on her lap. Nala unknowingly breathes deeply as Raymond's scent gets thicker around her until Nala has to keep her body upright resting on the backrest of the chair preventing her from leaning more towards Raymond. She noticed how Raymond's fingers touched her hands very slowly as it was a fragile glass that could break at any time. Raymond then gently flips Nala's hand, tracing the lines in the palm of her hand until Raymond eventually grasps Nala's

Ano kayang nakain ng lalaking 'yon at parang biglang naging bata kung kumilos? Pinunasan ko na lamang ang gamit ang kamay ang wax na ipinahid ni Zyde sa mukha ko at saka kumuha ng tissue. I was about to pick up where I left off nang bigla akong makarinig ng mga sigawan at parang mga nagkakagulo.

Nakangiti na ako nang malawak. Mabilis naman siyang lumayo sa akin nang huhulihin ko sana ang kaniyang kamay para pagsalikupin ito sa akin. Mas lalo akong natawa sa naging itsura niya at biglang pagkataranta. "Ang arte naman! Halikan ulit kita diyan, eh!" saad ko dito. Nawala na talaga nang tuluyan ang nararamdamang sakit sa ulo.