Nakahiga English Mga Nobela at Kwento

Nakahiga ito ng kama at nakayakap ang mumunti nitong braso sa kanyang katawan. “Mommy, Good Morning po. I love you!” wika naman ni Nicholas. Nakantunghay ito sa kanya at kitang kita niya sa mga mata ang matinding tuwa. “Good Morning Mommy! Alam niyo po ba, ang kulit ni Kuya Nicholas at Hannah! PInigilan sila ni Daddy na huwag makulit para hindi daw po kayo magising pero ang ingay po nila, Mommy.” May himig na pagsusumbong sa boses na wika ni Nathan kaya naman mula sa pagkakahiga sa malambot ng kama, dahan-dahan na siyang bumangon.

Nako naman "Stop touching me Honey..I'm not sick or what"Kalmadong Saad ni Mama na mas Lalo kung kinagulat ..Sh*ta kanina pa to siya English ng English sa pagkaka-alam ko ay hindi ito masyadong marunong mag English dahil hanggang Elementarya lang daw siya nong siyay nag aaral dahil nga sa kahirapan pero hito siya parang Isang professional kung magsalita ng English,and may accent pa ...My god Nanay ko ba ito "Mama may amnesia kaba? Nakalimutan mo kase atang mahirap Tayo eh"Saad ko kay Mama at tiningnan siya ng seryoso habang naka pamaywang...

Nakahiga rin ako sa lapag. Nasaan ako? Anong lugar ‘to? Bumangon ako at naglakad-lakad upang alamin kung nasaan ba ako ngayon. Ilang saglit pa, nakaramdam ako ng matinding saya nang biglang lumitaw sa aking harapan ang aking kapatid nasi Nate, “Kuya!” Masayang-masaya kong wika at napansin ko na nakalagay ang kaliwang kamay niya sa kanyang likuran na para bang may tinatago siya. Dahil sa sayang naramdaman ko agad ko siyang nilapitan at niyakap. Iniyak ko sa kanya lahat ng sakit na aking nadama noong siya ay namatay, “Bumalik kana please!” Umiiyak kong wika sa kanya.

Dahil naririnig na namin ang mga yapak na humahabol sa amin. Nagawa ko naman na makaalpas kami sa tubig ngunit hindi ko inaasahan ang naghihintay sa amin. “Tell me the price of our safetiness, maibibigay ko yun sa inyo.” “English speaking ang umag na ito. Naintindihan niyo ba?” “Sabihin niyo kung magkano ang gusto niyo, at ibibigay ko yun sa inyo kapag hinayaan niyo kaming—.”

Naiwang tatawa-tawa ang kapatid at kaibigan nito. End. ______ Thank you guys for waiting. Pasensya na po dahil I'm not that good in ending. Until next story. God bless! 🥰

Kahit hindi ko na siya medjo naaaninag ng maayos alam kong nakangisi siya ngayon. “Eury.” sabi ko. Bahagya siyang napahinto. Parang pamilyar. Pero agad din nawala. “Eury…” inulit niya, parang tinitikman. Napataas ang kilay ko. “Ikaw?” Lumapit siya ng konti. “You’ll know.” Hindi ko alam kung bakit… pero parang may mali. “ Ganda naman ng pangalan mo, you'll know.” sabi ko halata ang sarcasm sa boses.