Nakahiga English นิยาย & เรื่องราว

Medyo maaga pa naman pero hilig ko na rin kasi ang dumaan sa ground at tumambay. “Hi Laarni,” bati ni Nikita na isang Japanese pero dito na sa Vegas lumaki at nagkaisip. Magkasundo kami pati na rin ang isa pa naming kaibigan na si Nate. “Hi,” bati ko rin. Kukunin ko sana ang aking phone para tingnan kung nabasa na ni Channing ang chat ko ngunit naantala dahil sa pagdating niya. “Why are you early?”

Bahagya siyang nagulat sa pagiging Inglesera ng mensahe. “I’m free next week,” sagot niya, sinusubukang ibalik ang pagiging kalmado. Wala siyang ideya kung ano ang magiging takbo ng kanilang pag-uusap, pero alam niyang kailangan niya ng mga kasagutan—mga tanong na matagal nang hindi nabibigyang-linaw. "Okay, let's meet next week. Kauuwi ko lang din kasi galing abroad," sagot ni Kiarah, na ngayo’y malinaw na ang dahilan kung bakit naging Inglesera.

Natawa ulit siya ng malakas. "Nakakainis ka, Craig. Ayaw kitang makausap!" Napahiya ako. Kailangan kong mag-aral ng mabuti para tumalino man lang ako. "Tingin ko maganda kung english tayo mag-usap mula ngayon," sabi niya. "Ayaw ko na. Nahihiya na ako," sagot ko naman habang nakasimangot. "Kapag tayo lang. English tayong mag-usap. Para mas matuto ka pa. Okay?"

𝑠𝑖𝑔𝑎𝑤 𝑛𝑖 𝑆𝑜𝑓𝑖𝑎. 𝐻𝑖𝑛𝑑𝑖 𝑎𝑘𝑜 𝑛𝑎𝑘𝑎𝑔𝑎𝑙𝑎𝑤. 𝑁𝑎𝑛𝑖𝑔𝑎𝑠 𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑚𝑔𝑎 𝑝𝑎𝑎 𝑠𝑎 𝑠𝑜𝑏𝑟𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑎𝑘𝑜𝑡. 𝑁𝑎𝑘𝑖𝑡𝑎 𝑘𝑜 𝑎𝑛𝑔 ℎ𝑎𝑤𝑎𝑘 𝑛𝑎 𝑏𝑎�

Nakahiga sila roon, malinis at tahimik — habang gumagalaw ang mundo ko na puno ng alikabok at usok. Tumayo siya, mahigpit ang hawak sa jacket, mga kamay na parang pinipigilan nilang kumilos. His eyes searched me — desperate, violent, hopeful all at once. Para bang umiiyak siya sa loob pero hindi kayang ipakita. “I’m not leaving.” bulong ko. At nakita kong huminto siya sa paghinga nang sandali. “Say it again.” utos niya, mababa pero may panginginig.

"Ang ganda mo naman para maging tagapunas lang ng mesa. Gusto mo sumama sa byahe ko pa-Maynila? Dadalhin kita sa masarap na lugar." Nanigas si Nayah. Ang kanyang *survival instinct* bilang isang dating magnanakaw ay nag-udyok sa kanyang kunin ang basag na bote sa gilid at i*****k iyon sa leeg ng lalaki, ngunit pinigilan niya ang sarili. Ibinaon niya ang kanyang mga kuko sa sariling palad at tahimik na binawi ang kanyang braso. "T-Trabaho lang po ako, Kuya. Pasensya na po." "Aba, pakipot pa si ganda—"

Oh fucking no! "KYAHHHH!!! NAKAKAHIYAAAA!!!!" "TUMAHIMIK KA DYAN FRANINA! NARIRINIG KITA RITO SA KUSINA!"

sambit ko sa dalagang kasambahay na mag-aalaga kay Hestia. “Don’t worry, Madame. Medyo marunong naman po ako ng English. At makakatulong itong si Ma’am Hestia sa akin para gumaling ako sa English.” sambit niya sa nagbibirong boses. “Turuan mo rin ng tagalog para makaintindi siya sa paligid niya. She’s a fast learner, don’t worry. What’s your name, again?” “Nica po. Ilang taon na nga ho ulit siya?” tanong nito.

ay bigkas ng salitang sugoi sa Japanese, na ang ibig sabihin ay parang “Wow, ang galing.” Bago pa maging monghe, si Master Jeevika ay isang mahusay na iskolar. Bukod pa roon, naliwanagan na siya at naglakbay nang maraming taon. Hindi na nakapagtataka na napakatalino niya, kaya agad niyang naintindihan ang sinabi ni Nanako. Nang mapagtanto niyang buong puso siyang nagsalita pero simpleng “Sugoi” lang ang naging sagot ni Nanako, kahit ang naliwanagang si Master Jeevika ay sandaling nawalan ng hinahon.

Kahit Hindi Na Ako #KHNA LovieNot Nakahinga ako ng maluwag nang makalapat ang likuran ko sa kama ng sarili kong kwarto. Sa wakas ay nasa unit ko na ulit ako. Dalawang araw din akong namalagi sa unit ni Zeiroh at kanina nga ay nagulat na lang ako nang kausapin niya ako na maayos na ulit itong unit ko.