Novel & Cerita Nakakalibog Na Kwento

“Lalo na kapag chumuchupa.” “Oh fuck’s sake,” sukong sabi ni Sloane at napasalampak na lang ang ulo sa mesa. Napahagalpak ng tawa ang kaibigan niya. “But jokes aside, I need the full story. This is just too shocking. Pakiramdam ko para kang nasa isang fictional story na biglang kinasal after one fateful night.” Napaiwas ng tingin si Sloane. Paano niya ba sasabihin na gano’n nga ang nangyari sa kaniya? Paano niya sasabihin na mala-fictional nga ang kwento niya ngayon?

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

Tahimik lang akong nakikinig habang nagpatuloy siya sa kaniyang pagpapaliwanag. “Sinubukan kong sabihin kay Loyd ang nangyari, pero habang nagsasalita ako, nagsimula akong makaramdam ng inis... selos pa nga, sa ideya na alam nila ang mga nangyari. Kaya gumawa na lang ulit ako ng kwento. Iritang irita ako kahit sa sarili ko para lang may maipagyabang ako pero maniwala ka lahat ng yun ay imbento lang”

Sorry po kung now lang nakapag update! Lumalaban po kasi sa Nova yung dalawang story ko!! I hope you understand, and I need your help, baka want niyo ring basahin yung two new stories ko "Ang Dakilang Kabit sa Bayan" "I Dare you to Love me" free to read and visit lang po. Thank you!!! Kylus POV

sabi niya. Si Matthias ang nagpublish ng kuwento ni Matthew na hindi niya inisip na gawing libro. Kaya binigyan niya ito ng pahintulot na angkinin ang kuwento pero nasa Acknowledgement naman siya. Ang kuwento naman ni Thea ay ang adventure ni Boy with Family of One Strand Hair. Ang version ng kuwento ni Teo ay isang mala-fairy tale in happily ever after ending. It is something that they really wished for para sa kanilang pamilya, sa kanilang ama at ina.

Palagi kaming may malandi na biruan, pero hindi talaga namin sinubukang maging higit pa sa magkaibigan hanggang sa matapos ang p********k. Normal lang ang pakiramdam ng araw na iyon noong una. Magkaibigan lang kaming dalawa. Pagkatapos ay nagsimula kaming mag-away sa kama, nagkukulitan lang. Ito yung tipong mapaglarong wrestling na unti-unting nagiging malandi kahit hindi namin sinasabi nang malakas.

"Nandito ako. Hindi ako aalis." --- Epilogue ng Kabanata Hindi ko alam kung ano ang tawag sa kuwento naming ito. Hindi na ito paghihiganti. Hindi na ito sakit. Hindi na ito takot. Ito ay paghilom. Si Tony Chan ay nasa kulungan. Ang kanyang mga tauhan ay nakakulong na rin. Ang mga biktima ay unti-unting bumabangon — hindi lahat, ngunit marami na.

‘Yun. “Hindi mo pwedeng sabihing nagkita kayo kagabi. Kailangan ng kwento. At dapat maganda ‘yun dahil mahilig ang mga tao sa love stories. Hindi pwedeng nagkita kami sa grocery store o kung ano mang lame na ‘yun, maliban na lang kung gagawin mong nakakatawa. Gaya ng, aksidenteng natumba ni Kiana ang buong display ng toilet paper tapos sinaklolo mo siya.”

sagot ni Nikolo, habang ang kanyang boses ay puno ng pagmamalasakit. “Anong kwento ang gusto mong ibahagi sa akin?” tanong ni Abigail, umaasang mas mapapalalim ang kanilang usapan. “Marami. Pero isa sa mga paborito kong kwento ay tungkol sa isang batang lalaking lumapit sa akin. Sabi niya, ‘Kuya, gusto ko ring maging katulad mo.’ Tila ang simpleng pangarap na iyon ay nagbigay sa akin ng dahilan kung bakit ako nandito,” kwento ni Nikolo, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa pagkukwento.

Saglit siyang bumaling sa'kin saka binalik ang tingin sa langit. I frowned. "Wala ako sa mood para sa story mo." Kilala siya ng lahat bilang story-teller sa eskwelahan. Once na bubuka ang bibig ay hindi na hihinto. "Ay, bahala ka. Basta ako makukwento lang. Baka mamaya magtatampo ang kalawakan at mamalasin ka," aniya na napalabi. Pinagbigyan ko siya. "At ano'ng kwento naman iyan? Hindi ka talaga napapagod sa kwento mo."