Nakakatakot Novels & Stories

KABANATA 23 Nakakabinging katahimikan ang bumabalot sa buong kwarto kung saan naroroon sina Catalina, Azelea at si Rostam. Natutulog na ang mag-ama habang ang isa ay dilat na dilat pa rin ang mga mata. Hindi siya dinadalaw ng antok at pakiramdam niya, hindi talaga siya makakatulog dahil sa takot na baka magtuloy-tuloy ito.

sagot naman ng dating katiwala. Subalit paglingon ni Reinna ay wala na si Z sa likuran niya. Pero maya-maya lang ay may tumawag sa kanya. Kasabay ng paghinto ng kotse sa gilid niya. “Ninang, tara na po,” agaw pansin ni Z na nakadungaw sa bintana ng sasakyan. “Huh?! Saan?” “Di ba pupuntahan mo iyong apartment at maghahanap ka ng truck na pwedeng maghakot ng mga gamit?” tanong pa nito kaya tumango na lang siya. “Tara na po, sasamahan ko na kayo.”

Napababa ng wala sa oras si Xorxell at frustrated na napasabunot sa buhok. "Damn it! Anong ginagawa mo? Wala akong balak na magpaka-anghel ngayon miss. Kaya..." Bumaba ang tingin nito sa hinahaplos niyang kamay. Gusto niyang ngumawa dahil talagang sumakit iyon. "Bwesit naman talaga, oo! Sakay sa kotse!" "Bakit? Anong gagawin mo—" "Dadalhin kita sa pinakamalapit na klinika. Siguro naman ay hindi masyadong malayo sa sibilisasyon itong Santa Ana para walang klinika na naipatayo di'ba?"

Nakakatawa na tanong ni James mula sa kanyang kinaroroonan sa gitna ng ang bunganga. Namumula ang galit sa utak ni Sean. Inutusan niya ang Nakakatakot na Apat na Ipagpatuloy ang kanilang Huli na niyang naramdaman na bumagsak na sila sa sahig. Ang Nakakatakot na Apat ang kanyang mga papet at nakikinig sa bawat utos niya hanggang sa maubos nila ang kanilang mga ito. Enerhiya ng militar at namatay. Hindi pa rin sila tumitigil sa pag-atake kay James. Ngayon na sila ay bumagsak, ito ay Malinaw na patay na sila.

Nakangiti niyang sabi dito at tumalikod narin sa kanya Sumakay na siya ng kotse at maingat niyang inilabas ito sa garahe. maya maya ay nag-patuloy na ito sa pag-mamaneho. Binuksan niya ang bintana ng kotse at inilabas nito ang kamay niya at dinama ang lamig na tumatama sa kanyang kamay at braso. "Hayyyy ang sarap talaga dito sa bagiuo!! nakangiti niyang napahinga ng malalim habang patuloy na nag-mamaneho

___________ "AT saan ka naman pupunta, Naikkah?" Isang pamilyar na boses ang saglit na umagaw ng atensiyon ni Naikkah na noon sana ay masigla at parang magaan ang mundong naglalakad papunta sa dalampasigan. Noon ay magaalas-tres na ng hapon at wala sa planong maglakad-lakad siya sa tabing-dagat ng mga sandaling iyon.

marupok ako eh noh? " Bekenemen?ilibre kita? ". ngiti ko " Ehehehe oo ahhahaah ". tawa niya " Sige sige teka lang ". sabi ko at nagtipa ulit sa laptop ko

“May need akong bilhin sa National. Mayroon akong nakita sa kanto.” “Ano?” nagtatakang tanong nito. “Math Notebook.” “Sama ako,” wika ni Kat-Kat. “Huwag ka na,” inis niyang sabi. Di niya tuloy napigilan ang magpakita ng pagkairita rito. Kung hindi lang siya matatalakan ng mga nakatatanda niyang kapatid, inambahan na niya ito. Ngunit kahit napigilan niya ang kanyang sarili, umiyak pa rin ito. Hindi na tuloy niya napigilan na angilan ito. “Ang OA mo!”

Mabuti na lang at magaling akong magtago ng reactions ko dahil kung hindi, mahahalata niya na naiilang ako. "Ugh, whatever! For your information, sa exclusive subdivision ako nakatira. It's quiet and peaceful. Walang mga noisy people na katulad mo. I don't even know what kotong means. It's sounds dirty. It sounds gross. What's kotong ba? Is that kind of a disease?" "Kinginang 'yan. Anong disease? Bobo ka ba dati?" "What? Excuse me, I'm not bobo!"

Good luck na lang sa kaibigan ko. Pumasok agad ako sa kotse nito. At mabilis nito iyong pinaharurot nang takbo. Nang madaanan namin ang mga nagtitinda ng kwek-kwek, tempura at fish ball, nakiusap ako rito na huminto saglit. Gusto ko kasing kumain niyo'n. "Thank you," saad ko rito at excited na umibis nang kotse nito. Nakangiting lumapit ako sa nagtitinda at bumili ng kwek-kwek. Namiss ko talaga ito.