Nakakatakot Novels & Stories

ani ni Matt "Nakatulog naman, hindi ko nga alam kung bakit antok na antok ako eh" "Hmm, gusto mo umuwi muna tayo sa condo para makapagpahinga ka, mamaya na tayo pumunta sa coordinator" "Okay lang ba Mahal? Talagang antok ako eh"

🤗🤫 Bicolanong Manunulat, ㅤ ⠀⠀⠀⠀⠀ ⣠⣶⣶⣶⣦⠀⠀ ⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀

Nakaka-relax Ng pakiramdam! Nang Makarating na Kami sa bahagi nang hacianda Kung saan gaganapin ang anihan. "Bumababa na ako nang sasakyan,, at hintay na makalapit ito sa akin. Hindi KO Kasi ugaling mag pabukas ng pinto Kung Kaya ko Naman bugsan Ito.. Nang makatabi na ito SA akin ay.. Hindi mo ko hinintay na pag bugsan Ka ng pinto ng kotse Sweetie, Sa'ad nito sa akin

dagdag ko saka umalis pero bago yun "𝙥𝙛𝙛𝙩 𝙜𝙤𝙤𝙙𝙡𝙪𝙘𝙠 𝙣𝙖𝙡𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙖𝙮𝙤!!" he said rinig kopa ang tawa ng ul*l tss sumakay nako sa kotse saka umuwi i need to get ready magiinvest ako sa company nila dito total lumulubog na daww kumapara sa pinas

KABANATA PITO: Back At Home YEAR 2020 KARRIE’S POV Knock Knock Lumabas ng kotse ang maid ko at walang tigil ang pagkatok o kaya naman ay pagpindot ng doorbell. Ding Dong!

Kahit papano tumahimik ang paligid. Mukhang nagfi-field trip ang isang yun! nasan ba kamag anak non?! Hindi kinakaon?! yung ilang kakailangan ko nakuha ko na rin at alam ko na naman na marami silang stocks ng canton , sakto lang pala tong napuntahan ko eh .. yung walang Mary Divine na nang pepeste ? hahahaha.. " Mattiana ! ito naman oh , gusto ko lang naman na makipag kaibigan sayo eh " huh ? kaibigan ? plastikan ba kamo ang gusto nya ?

ANASTASIA Ikaapat na araw na namin dito sa Coto. Tatlong araw na lang ay matatapos na ang team building na 'to. “Ahhh! 'Di pa ba luto? Ang tagal ha? Marshmallow lang 'yan ah?” reklamo ni Anya.

Nakakalungkot isipin na noon, mahal na mahal ng mga magulang nila ang bayang ito, pero si Tito Peter, hindi na makapaghintay na makaalis. At ngayon, sila pa ang nakatira sa pinakamalaking mansyon sa bayan at nagpapatakbo ng negosyo ng mga magulang nila. Kung alam lang sana nilang may problema na pala sa pera noon, sana hindi iyon nangyari. Pero napaka-bata pa nila noon para makatulong. Wala naman sanang problema kung naghirap sila, basta ang kapalit ay buhay ng

“Imposible. Imposible. Hindi ito totoo.” Mabilis tumakbo ang tatay ko kaya kahit ang mga pulis ay hindi na nakahabol sa kanya. Nakarating siya sa garahe at binagalan ang takbo habang papalapit sa pink na kotse. Bigla niyang binuksan ang trunk.

Binuksan ng nanay ko ang bibig niya pera depensahan ang sarili niya pero hindi niya maisip ang dapat niyang sabihin. Paano niyang maipapaliwanag na nasugatan ang paa ni Scarlett at nakakapit sa kanya kaya hindi siya makaalis? Lalo lang kamumuhian ng lola ko si Scarlett. Mabigat ang katahimikan sa paligid habang lumalabas ang usok sa init ng pagkain. Tinawag sila ng ama ko, “Ma, tama na kakatayo lang dyan. Kumain na tayo!”