Novel & Cerita Nami Fan Art

Bwesit artista na nmn sikat pa nmn yun e magaling siya director, coordinator tas artista pa abay kapag lalandi to mawawala kami ng anak niya pero I trust her. "Wow artista iba ka hah" Sabi nmn ni Ella "WHAHAHAHAHAHAH couz para kang nasa Halloween party e para kanang dalmatian ang puti mo tas may uling" Sabi nmn ni Ella habang tumatawa "Hoyyy Tama na grabeh kana ahh"saway nmn ni Nicole sakanya "Sorry nanga couz hehehe" she said juskooo Ewan ko sa dalawa

“Beh, iba ang tanong ko.” “Ay, iba ba?” Natawa na lang ako sa kaniya dahil mukhang pre-occupied ang kaniyang utak ngayon. “It’s okay, beh. Ipagpatuloy mo na iyang iniisip o ginagawa mo at manghihingi na lang ako ng suggestion kayla Nika.” Tumayo na ako at lumapit sa ibang mga kasamahan namin sa team. “I prefer the short one, Miss Kim. Fresh kasi ang look,” Nika commented, our illustrator.

"Neil, bilang boss mo, umaasa ako na lalong huhusay ang pag-arte mo! Kaya, kaya ipinasok kita sa dalawa pang course sa school. Dahil may dalawang buwan ka pa dito, mag-aral kang mabuti at sanayin mo ang sarili mo!" "Huwag kang mag-alala." Napangisi si Zephyr. "Sikat kang artista, pero iba ka pa rin sa aktwal na artista. Nababawasan ang kasikatan nila kung matagal silang walang exposure. Iba ka! Kung mas misteryoso ka, mas kinakabahan ang mga fans mo. . Three months is the best limit to their patience in terms of a fan's psychology. Once three months are up, you'll discover that they're even more passionate than before when you go back to Centrolis!" “…”

Sinenyasan ko na kuhain na ang painting at kinuha naman nila, ang laki ng ngiti ng makita ni Nila iyon, naalala ko ang free na ibibigay ko sa kanila. Inabot ko ang isang small size ng canvas at sinira nila ang manila paper. Nag ningning ang mata ni Navi sa nakita nya. Actually it's me, but distorted. Napatingala at ang usok ay bulaklak na pula. May luha na itim at puro sugat. That is what I feel ng maumpisahan ko iyon, kaya iyon ang kinalabasan. Tuwang tuwa si Navi, but Anila is acting like she likes it. Ang plastic talaga ever since ng babae na ito.

He flashed a sarcastic grin, as if something sinister was brewing in his mind. “Do you really think natatakot akong hiwalayan mo ako, Nami? Sorry to burst your bubble, but kaya mo ako kasama ngayon ay dahil hindi ko pa tapos pagsawaan ang katawan mo. Matapos kitang matikman kagabi, tingin mo ba ay papakawalan kita agad? I don’t love you, Nami. But I lust on your body. And you know that the two have a big difference. Kaya, wag mo akong ngitian na para bang hawak mo na ako sa leeg.”

Book Cover illustrated by: Andrea Nicole C. Tiraña I am open for commissions! For inquiries, you can reach me here: F******k: Andrea Nicole C. Tiraña Second acc: Peculiar Lullaby F* Page: Drei Drei's Watty I*******m: iam_dreiiii *** IMPORTANT NOTE:

It is a colored milktea dress with a shape of sago. Natasha was so focused, hindi niya namalayan na halos isang oras din siya sa pagguhit niyon. And then when it finished, she was so satisfied. Then she put her signature name in it, 'EnDi'. Natasha grabs her phone and takes a picture of her expert 4D drawing. She made a beautiful collage. Then she thought of uploading it to her secret social media page. Before she uploaded it, she composed a simple caption with, 'Draw a dress in mind. This is every girl's favourite. Inspired by Milktea.' she then uploaded it.

Nanatili ang mga mata niya kay Javier na nakatingin rin nang diretso sa kinatatayun niya. Napabuga sa hangin si Javier bago alisin ang tingin kay Anna. " May consent ng mga model itong mga litratong kinunan ko. Hindi ito koleksyon na gaya ng iniisip mo, isa 'tong profession. Kung mayroong nude painting, mayroon ding nude photography—isa itong art para saakin, Anna. "

Ang ramble kong pangalan ang friend nila at ang public F******k ko as fanpage. Akkin Namzug...Nikka Guzman, wala naman akong mukha halos sa F******k ko puro naka-salamin o may make-up na hindi ako makikilala kaagad ng mga tao minsan lang nila makita ang tunay kong mukha. "Ah okay," sagot na lang ni ate sa akin at tumalikod na siya sinara ko naman ang pintuan nang kwarto ko.

hindi ko na natapos ang tanong dahil agad din akong lumingon. At doon ko siya nakita. Si Nayomi. Nakatayo, nakataas ang isang kilay na akala mo kung sino, at ang ngiti niya ay hindi totoong ngiti, kundi isang smirk na puno ng pang-aasar. Para siyang artista sa sariling pelikula na biglang sumulpot para sirain ang eksena ng bida.