Nang Gabing Mamulat Si Eba Novels & Stories

dagdag pa niya Napatigil si Fabian . “Matalino ka ha”. Masayang-masaya ang kanyang mga magulang—hinding-hindi sila papayag. Lalo siyang nainis sa mapanlinlang na pamamaraan ng babae. “Sa tingin mo ba, madali lang akong kalabanin?” Mababa ngunit mariing tinig ni Fabian

dumako ang tingin ko kay Ebby na siyang titig na titig sa aking mga mata. Mabilis na umiling-iling si Ebby. “Hindi 'yun! Bukod pa. May dalawa kaninang babae rito ang nag grocery hinahanap ka. Mukhang kakilala mo ata.” halata ang taray at pagkairita sa kaniyang boses. Anong problema nito? At sino naman kaya ang dalawang babae 'yon? Si Freliah? Imposible, sabi ni Ebby ay dalawang babae. Sino naman kaya ang dalawang 'yon? Wala naman akong ibang kilala nang tao.

Kabanata 127 Habang nagsasalita si Tita Ylena sa harap ng maraming tao, si Mommy naman ay panay sulyap sa banda namin. Nakita ko ang pagkuyom ng kamao ni Yohan sa gilid habang nakatingin sa harap. Hindi ko alam kung bakit pero rinig na rinig ko ang pagbigat ng kanyang hininga. Nakita ko na tinaasan ako ng kilay ni Mommy nang nagtama ang paningin namin. Lumipat din ang kanyang mata kay Yohan na ngayon ay nasa kanya na rin ang tingin hanggang sa lumipat ang kanyang tingin sa anak ko na walang kamalay-malay. Kita ko ang pag-awang ng kanyang labi.

suhestion ng isang bantay. 'No! ayokong malaglag sa lupa at lalong ayokong mahawakan ng ibang kamay. Ayoko basta gusto ko ako ang pumitas at ako rin ang unang makakakita ng bayabas ng malapitan. Ayoko ng iba. Ano ba?" kunwari ay nagtatampo tampuhan sabi ni Ella.

It’s enough that I got him speechless. Sa sasakyan ay iniisip ko ang amo at ang alok niyang paghatid sa akin. Natawa ako sa sarili. Hindi ako makapaniwalang nanghihinayang ako sa alok niya. It was very tempting. Para akong si Eba na nais kumagat sa mansanas. Kung nakainom siguro ako ay kumagat ako sa mansanas ni Hue. Mabuti nalang ay malakas ang kapit ko ngayon sa aking panty.

patuloy sa pag-alo sa akin ng kaibigan ko. Pinahid ko ang mga luha at matamlay na tumingin kay Cambelle. Pinahid niya pa ang natitirang luha ko. "Belle, paano kung magtanong si Nanay? Ano ang sasabihin ko? Ayoko kasi na malaman nila Mang Eban na may ibang tao kubo." "Sabihin mo, nakakita ng hayop na nagkatawang tao. Sigurado, wala ng ibang tanong na mangyari," suhestiyon ng kaibigan ko.

Matangos ang ilong at malamlam nag mga mata. "Wala pa sa ngayon, maybe tomorrow busy na ulit." Sagot nito."Alam mo ba na diyan mismo laging nakapwesto noon si Hunter tuwing mamimiss niya ang kanyang ina." may kunting piyok iyon. Ewan niya kung nagkamali lang siya ng pandinig pero biglang nakabawi ito ng huminga ng malalim. "Sorry po. . .kung~"

tugon ni Kiba bago umupo sa harap ng dining table. "Hindi naman sa nagdadaldal ako. Nireremind lang naman kita sa possibility ng sumpa para naman kahit papaano e makapag-ingat ka," banat naman ni Macoy sabay upo rin kaharap ni Kiba. Inilapag ng mama nila ang pinggan at kutsara sa mesa. "Bakit? Patungkol na naman ba yan sa sumpa ng mga Casanova?"

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

"Basta huwag mo hahayang mawala ang babaeng iyan sa paningin mo! Magpaplano tayo ng maigi upang makuha ang lintik na babaeng 'yon!" "Eh boss, paano 'yung lalaking laging nakabuntot? Anong gagawin ko?" Umupo ang matanda sa single sofa na naroon at muling nagsalin ng alak sa baso, pagkatapos ay muling humithit ng tabako. Nagbuga pa muna ito ng usok sa ere bago nagsalita. "Hayaan mo lamang ang hayop na 'yon! Hindi s'ya makakahadlang sa atin. At lalong-lalo, hindi n'ya nanaisin pang makialam kapag malaman niya kung sino tayo!" Tumawa pa ang matanda ng pagkalakas-lakas. Animo ay nakasisigurado na sa tagumpay.