Nang Gabing Mamulat Si Eba นิยาย & เรื่องราว

Isabel's POV "Uy, kawawa naman ang babae oh? Maganda pa naman" Rining kong bulungan ng mga babae na nasa gilid ko. Kasalukayang naghihintay ako ng elevator. Hindi naman sila malayo mula sa kinatatayuan ko kaya naririnig ko ng malinaw ang mga sinasabi ng mga ito.

'Send daw ng picture mga ka-bicol, at nang magkabiristuhan man kita' Nakangiting tiningnan ko naman ang mga nagcomment ng pictures. Ayos ah, ang daming pumatol. Napatigil ako sa pag-scroll nang may mahagip ang tingin ko. Si Kara, ang babaeng bayaran, nakisali sa nagsend ng picture, para siguro makakuha ng costumer. .Napailing na lang ako saka tinitigan ang picture nya.

“Oh ba't kunti lang ang kinain mo?” Ilang subo pa lang iyong nakita ko tumayo na agad si Tinay. Aba! Hindi 'yan pwede. Ako ang mag-o-overthink ng malala sa palengke kapag nagutom 'to. “Mama, dalawang pinggan na iyong naubos ko puputok na tiyan ko.” “Paanong hindi puputok? Kanin at ulam ang pinapakain ko sa'yo hindi iyong pinggan. Iluwa mo iyong pinggan na'tin!”

Hindi pa ito nagsasalita pero halo-halo na ang nararamdaman ko. "Good Evening everyone, kamusta po kayong lahat? Gusto kong sabihin sa inyong lahat na, masayang-masaya ako ngayong gabi, dahil nabalitaan ko na successful ang eye operation ng babaeng pinakamamahal ko. Kaya dahil dun, gusto kong ialay ang kantang ito para sa kanya, hindi ko man siya makikita pang muli, ngunit sa kantang ito, para na rin kaming magkasama. Mahal, para sayo ang kantang ito, kung saan kaman ngayon, sanay naririnig mo."

Gulat kong sabi "Iha ano ka ba ngayon ang byahe natin papunta sa lola mo." For clarification di ko nakalimutan sinadya ko pong kalimutan pano ba naman ayoko talaga pumunta don, maputik walang mall at ang mga tao. Aishh! No comments na lang. "Iha pagbigyan mo na lola mo matanda na sya di na sya pwede bumyahe para lang bisitahin tayo at isa pa di na katulad noon ang province na masyadong boring, marami ka nang mapag lilibangan."

Mas lalo tuloy ako naluha. "Napuwing ka? Huwag mong kusutin ng kusutin kasi lalong lalala yan at mamumula mga mata mo. Kapag namaga yan siguradong hindi ka na makakita nyan,!" Banta nya pa sasa kabilang duyan. "Ano ang gagawin ko? Masakit na at lumuluha na ang mga mata ko oh?" sabay pakita ko sa kanyang aking mga matang napuwing.

“Naku, kayo tama na nga ‘yan. Sige na, pariho kayong may pang-milk tea sa ‘kin mamaya.” Sukat roon ay nagtatalon ang dalawa sa tuwa, maging ang ibang kasambahay ay nakisali na rin at umapila. “Oh, sige na nga. Kayong lahat magkakaroon.” “Ang bait mo naman, Ma’am,” singit ng matandang chef na si Manang Ebith. Ngumiti siya sa matanda. “May lulutuin pa po ba kayo, Manang Ebith?”

Nag he headbang siya kasabay sa music. Pinapanood ko naman bawat tingin ng tao sa amin. Naisip ko tuloy kung may karatula ba sa mga noo namin na mahirap kami o ganon lang talaga ka cheap ang mga mukha naming dalawa para sa mga taong ito. "Hanapin natin si Roble para bumati!" Ani Bea sabay hatak ulit sa akin palayo doon.

“Mumultuhin ka ng Papang mo!” Walang tunog na natawa si Abe sa sinabi ng matanda at saka niya ikinulong sa kanyang matitipunong braso si Mamang, tila pinanggigigilan. Napangiti ako sa sweetness ng maglola. “Joke lang, Mamang. Promise, babawi kami ni Isla sa iyo,” sabi pa ni Abe na nakangiting kinindatan ako bago hinalikan sa pisngi ang matanda.

Paano nga naman niya mapapalitan si Esteban sa paningin ng mga babaeng iyon? “Huwag mo akong biruin. Paano kita matutulungan? Sa mata ng mga babaeng iyon, ikaw lang ang nakikita. Ako? Parang wala lang,” sabi ni Elai Corpuz na may mapait na ngiti.