Nang Gabing Mamulat Si Eba Novels & Stories

Siguro patay na siya kung nakakasugat ang titig. "Wait-wait ka dlriyan...ako nagwa-wait dito, eh ikaw nandiyan at lumalandi!" Bubulong-bulong kong sabi. "Diozza, hindi ka na nga baboy. Bubuyog ka na yata riyan, bubulong-bulong kang parang bubuyog..buzzz ka ng buzz!" sabi ni Eula na seryoso. Parang nang-aalaska lang pero serious talaga siya.

nakaisip ako ng alibi baka sakaling bebenta sa anak ko subalit wala, sumagot lang sa akin na kinaawang ng labi ko. “Big girl na po si Ate Rhonda, Mommy. May kasama rin po siya si Tita Elysa. Look po Mommy, see. Hindi naman po malungkot si Tita Rhonda nag-uusap na po sila ni Tita Ely,”

“Mas demonyo ka!” Ngumisi lang si Tita Camilla. Pinakita niya na balewala lang ang ginawa sa kaniya ni mama. “Hindi mo ako masisindak sa mga palabas mo, Malina,” banggit ni Tita Camilla sa totoong pangalan ni mama. “Alam kong nagtatapang-tapangan ka lang dahil alam mong marami kayo at nasa tabi ka ng anak mo.”

“Kakaiba ang lahat ng tao dito. Mababa ang IQ, mahina ang katawan, at masama ang vibe. Kailangan ko na talagang umalis. Hinding-hindi ako mamamatay kasama ang mga taong ito, lalo na at hindi maganda ang trato nila sa akin.” “Well, okay naman siguro ang mga magulang ko,” dagdag ko sa aking sarili, habang palihim na sumusulyap sa mga magulang ko, pareho silang nakatingin sa akin ng nag-aalala. “Hindi pa ako sigurado. Kailangan kong patuloy na mag-obserba.” Lumambot ang titig ni Natalie at ngumiti siya na naging dahilan para hindi gumanda ang pakiramdam ko. “Yunice, nakilala mo na ba si Dory noon?”

Maang kong tanong habang may laman ang aking bibig. “Iba talaga ang ganda ng, ating kaibigan.” Ani naman ni Nakba. “Mapapa Sana all, na lang tayo,” sambit pa ng mga ito. Ako naman ay napapailing na lamang. Dahil sa mga pinagsasabi ng mga ito. “Ewan ko, sa inyo,” anas ko pa.

Pagbukas ko ng p***o, narinig ko agad ang cartoons na nagmumula sa television. Nasa sofa si Vianna kasama ang yaya niya. “Mommy!” Agad siyang bumaba sa sofa at tumakbo papunta sa akin. “Hi, baby.” Yumakap siya sa akin. “You’re back!” “Yes.” “Where did you go?” “I met Atty. Lana.” “Your lawyer?” “Yes.” “Why?” I smiled. “Mommy just had some things to talk about.” Hindi na siya nagtanong pa at bumalik sa sofa.

Halos lumuwa ang mukha niya sa pagkasuklam. Sakto naman, sumingit si Mona, sobrang saya, parang nag-eensayo para sa isang soap opera. Ipinatong niya ang maselang kamay na ito sa balikat nito, na nagkukunwaring nakikiramay. "Siya parin ang tunay mong ina," napabuntong-hininga siya. "Siguro ako ang dapat umalis. Ako lang naman ang tagalabas dito."

"Ang pogi naman!" "Mukhang may abs teh, shet... Hindi pa nga ako naliligo, basa na agad ako," sabi naman ng isa na panay ang kindat sa akin. Mukha siyang kuhol. Bwisit! "Mukhang mayaman. Parang gusto kong magpabuntis sa kanya," sabi naman ng bakla nilang kasama. "Gaga! Wala kang matres," seryosong sabi ni Eula—sapat lamang upang marinig din nila.

Napapagod na nga ba siya? Hindi! Kailanman ay hindi siya mapapagod. Ang nais niya lang naman ay makita ito at masigurong maayos ito. Hindi siya napapagod. Pero hindi na niya alam ang gagawin para mapabilis itong makita at makasama muling. Masyado na siyang nangungulila rito. "Sa tingin mo, kapag nagkita na kami, matatanggap niya pa kaya ako?"

Ang mamumungay nitong mga mata ay nakatingin lamang sa akin. Sobrang bilis na nang pintig ng pagkababae ko kaya may gumapang na inis sa akin dahil wala na itong ginagawa. Gustong magmakaawa na ituloy niya at huwag nang tumigil pa ngunit hindi ko yata kayang magsalita kaya sinubukan kong abutin ang labi niya para sa isang halik. Naramdam ko ang pag ngisi niya dahil sa galaw ng kanyang labi. Muli itong lumayo kaya naidilat ko ang mga mata para tingnan siya. Malakas lamang itong tumawa, "Dvmn, you're not be able to walk after this. Is that okay with you?"