Natutunan Ko Na Novels & Stories

"Come for daddy, little Ellie." Ang mga salitang 'yon mula sa best friend ni Papa ang tuluyang nagpabagsak sa akin. Ilang taon ko siyang pinagnasaan pero hindi niya ako kailanman napansin. Para sa kanya, ako lang naman ang inosente at nakakairitang anak ng matalik niyang kaibigan. Gumawa ako ng perpektong plano para mapatulan niya ako. Pero hindi nagtagal, nabunyag ang katotohanan. Ito na ba ang katapusan ng nagbabagang apoy sa pagitan naming dalawa? At anong mangyayari kapag nalaman ni Papa at ng buong mundo ang tungkol sa amin?

Nelvie “Nels” Salsado grew up with her Lolo Niel and Lola Salvie. She’s not their real granddaughter since they found her in the midst of typhoon when she was a baby. They take care of her since then and decided to take the full responsibility of Nelvie. When Nelvie finished college, she immediately find a job not for herself but for the people who helped her. She wanted to gave them a peaceful life as a payment for taking care of her. Though her Lola Salvie always reminded her that she doesn’t need to do that. Since she was seven years old, the two explained to her that they are not her parents nor grandparents. Knowing that fact, Nelvie still wanted to give them a good life. When the job came to her, she grabbed it wholeheartedly. But when she didn’t she will met the heartless man named Chivan Diaz— her boss.

Matapos ang trahedyang kumitil sa buhay ng mga magulang ni Janessa sa isang sunog, napilitan siyang manirahan sa piling ng mga taong hindi naman tunay na nagmamalasakit sa kaniya. Sa loob ng ilang taon, tiniis niya ang malalang pamamaltrato nila sa kaniya dahil kailangan, para mabuhay siya. Hanggang sa makarating sa kaniyang tiyahin ang balita tungkol sa sinapit niya. Hindi na ito nag-atubili. Agad nitong kinuha si Janessa at dinala sa bahay nila. Sa bahay ng kaniyang tiyahin, nakilala niya si Uncle River—asawa ng tiyahin niya. Sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, naranasan ni Janessa ang tunay na pag-aaruga. Masasarap na pagkain, may maayos na higaan, at higit sa lahat, minahal siya ng mag-asawa. Dahil madalas na wala ang kaniyang tiyahin, napapadalas ang oras na silang dalawa lamang ni Uncle River ang magkasama. Sa mga simpleng usapan at masayang bonding nila ay nabuo ang isang koneksiyong hindi agad maipaliwanag ni Janessa. Hanggang sa isang araw, napansin niyang may kakaiba na siyang nararamdaman kay Uncle River, lalo na kapag wala itong suot na damit pang-itaas at pawis ang katawan. Kasabay nito, natuklasan niyang hindi na magkaanak ang kaniyang tiyahin dahil baog pala ito. Na siyang dahilan kung bakit minsan ay nakikita niyang parang malungkot si Uncle River kasi hindi na rin pala ito napagbibigyan ng tiyahin niya sa kama. Hanggang sa dumating ang isang gabing babago sa lahat. Sa hindi inaasahang pagkakataon, humingi ng pabor si Uncle River kay Janessa. Inaya siya nito sa kuwarto nila habang nasa bakasyon ang tiyahin niya. Nagmakaawa si Uncle River kay Janessa na pagbigyan siya sa kama kahit ngayong gabi lang. Sa gabing iyon, kakailanganin niyang pumili. Papayag kaya si Janessa o pipiliing niyang magkasala na lang sa sarili niyang tiyahin kasi gusto niya rin si Uncle river na matikman sa kama?

"Akin ka lang, Ninang Ruth! Walang ibang magmamay-ari sa’yo kundi ako!" Ramdam ko ang panginginig ng kanyang kamay habang hinawakan ko ito. Nanlilisik ang mga mata ko, puno ng pagnanasa at pag-angkin. Pero sa halip na matakot, marahan lang siyang ngumiti—isang ngiting may halong pangamba… at pagnanasa rin. "Wag ako, Ace," mahinahon niyang tugon, pilit tinatago ang emosyon sa kanyang tinig. "I’m older than you. I’m thirty… habang ikaw, twenty-five pa lang." Ngunit sino bang makakapigil sa puso? Ako si Ace Pattern, dalawampu’t limang taong gulang, isang business tycoon na sanay makuha ang gusto. Lahat ng gusto ko… maliban sa kanya. Si Ninang Ruth. Ang babaeng pinagbabawal mahalin. Ang babaeng dapat kong irespeto, pero mas gusto kong angkinin. Masama bang magmahal sa isang Ninang? Sabi nila, mas masarap daw ang bawal. At ngayong naranasan ko na siya… handa akong sirain ang lahat — kahit ang sarili kong pagkatao —mapasaakin lang siya.

Para makuha ang kanyang mana at maupo bilang CEO, isang bagay lang ang hinihingi kay Eirah Salvatore— magbuntis sa loob ng dalawang buwan. Isang kondisyon na sumira sa lahat ng prinsipyo niya bilang isang babae at bilang tagapagmana ng kanilang pangalan. Sa gitna ng desperasyon, gumawa siya ng isang desisyong hindi na niya mababawi— isang gabi kasama ang isang lalaking hindi niya kilala. Isang gabing puno ng init, pagnanasa, at pagkakamaling akala niya ay mananatiling lihim habambuhay. Ngunit ang lalaking iyon ay hindi basta estranghero. Siya si Black Zevian Del Fierro—isang makapangyarihan, mapanganib, at kinatatakutang Mafia King… at ang mismong lalaking papasok sa buhay niya bilang business partner. Sa muling pagtatagpo ng kanilang mundo—sa loob ng boardroom at sa likod ng saradong pinto— hindi lang kapangyarihan ang magbabanggaan… kundi pati damdamin at mga lihim na pilit nilang tinatago. Dahil sa isang gabing iyon, hindi lang katawan niya ang maaaring nakatali… kundi ang buong buhay niya—sa lalaking hindi niya kayang takasan.

Sino siya? Will, siya lang naman ang lalaking nagpabaliw sa akin ng ganito. Kilala nila ako bilang isang inosenteng babae and that's true. Ayaw kong makarinig ng mga malalaswang bagay galing sa kahit sino.. kahit sa best friend ko na kilalang playgirl. Pero noong nakilala ko siya, doon ko natutunan lahat ang natutunan ng best friend ko. Halos lahat ng bagay binigyan ko ng meaning. Naging dirty minded ako dahil sa kanya. Pero iyun ang gusto ko, iyung ang ginusto ko, doon ko siya nakilala so bakit ako mag pabebe? Mahal ko siya at hindi ako mag rereklamo kong ano man ang nagawa niya sa akin. Masaya ako dahil sa kanya ko natutunan lahat. I don't care what they say. I don't care if magagalit ang best friend ko. Pero hindi siya nagalit sa akin kundi sa lalaking mahal ko. Super protective and that's fine with me. Until everyone's know. I'm a model and he's a billionaire. They say, hindi ako nababagay sa kanya. They say, hihilain ko lang siya pababa. Hindi ako kagaya ng best friend ko na palaban. I'm sensitive so after hearing those words from his supporters, it's hurt a lot and I left him. Yes, I left him for my peace of mind. I don't deserve him. Ang bilis ko lang siyang iwan. Deserve niya ang babaeng hindi siya iiwan para sa sarili niya, gaya ng ginawa ko. But can I stay? Why? Cause I love him.

Espesyal daw ang araw ng kasal dahil dito nagsisimula ang isang kwento ng walang hanggang pagmamahalan. Pero sa akin, dito natapos ang lahat. Ang araw na pinangarap kong maging pinakamasaya, naging araw ng pinakamalalim kong sugat. Isang lihim ang sumira sa lahat—ang taong dapat kong makasama habangbuhay, may ibang pinili. Hindi ko na nakita ang altar. Hindi ko na narinig ang 'oo.' Ang tanging narinig ko lang ay ang pagkabasag ng pangarap ko. At sa araw na iyon, natutunan kong ang pagmamahal ay hindi laging sapat para tapusin ang isang kwento.

Warning: Please be advised that this story contains TRIGGER WARNINGS, and POTENTIALLY OFFENSIVE LANGUAGE, VIOLENCE, SEXUAL HARASSMENT, SENSITIVE LANGUAGE ang MATURED THEMES, that not suitable for young audiences. _________ Akala ko ang pagkamatay ni mama at papa ang pinakamasakit na nangyari sa buhay ko hindi pa pala dahil may mas lalong masakit pa na nanaisin ko na lang ding mamatay para makasama si mama at papa. Ang hirap at sakit na dinanas ko sa poder ng tiyahin ko.Ang pagmalupet niga sa akin. Ang pagtalikod sa akin ng mga kaibigan ko noong kailangan ko sila. Ang ipagtabuyan ako ng taong mahal ko at ang pagkamuhi niya sa anak namin dahil isa akong biktima ng panggahasa. Imbis na tulungan,pinili nilang ako ay talikuran at pabayaan. Ngunit sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ko may taong taos-pusong tumulong sa akin at inako ang lahat ng responsibilad na hindi niya dapat gawin sa akin. Ngunit ang hindi ko inasahan na ang taong tumulong pala sa akin ay siya pala yong taong sumira ng buhay ko ng buong pagkatao. Ang taong tumulong sa akin siya rin pala ang taong gumahasa sa akin. Gusto ko siyang maparusahan sa ginawa niya sa akin, ngunit sa anong paraan? Ipagkatiwala ko ba iyon sa batas o ako mismo ang gagawa? Ngunit, paano? Gayong sa puntong ito natutunan ko na siyang mahalin. Bakit sa ganitong paraan ako pinaglaruan ng tadhana? Makayanan ko bang ipakulong ang taong mahal ko? Maibigay ko pa ba ang hustisya para sa sarili ko kung ang taong iyon ay parte na ng buhay ko?

Sa mundo kung saan ang pangalan ay mas mahalaga kaysa pagkatao, natutunan kong magsuot ng maskara. Isang gabing nagkunwari akong kabilang sa mga mayayaman—hindi para manglamang, kundi para maranasan kahit saglit ang buhay na hindi kailanman naging akin. Ngunit sa gabing iyon, nakilala ko siya—si Jayden Ryan Fendi. Akala ko sandali lang ang lahat. Isang pagkakamali. Isang lihim. Isang hiya na lilipas din. Pero ang mga ulap ay hindi lang basta naglalaho. May mga bagyong kasunod. Nang mabunyag ang katotohanan, hindi lang reputasyon ko ang nawala—kundi ang tahanang tinawag kong pamilya, at ang pusong hindi ko sinasadyang ibigay. At habang unti-unti akong nawawala sa mundo niya, may mga lihim din pala siyang itinatago. Hindi pala ako ang unang nagsinungaling.

Nakulong sa elevator sa loob ng kalahating oras ang kababata ng asawa ko. Sa galit niya, ipinasok niya ako sa loob ng isang maleta at ikinulong ako sa loob. “Doble ang pagbabayaran mo sa lahat ng pagdurusang pinagdaanan ni Grace.” Napilitang mamaluktot ang katawan ko. Nahirapan akong huminga. Umiyak ako habang humihingi ng tawad, pero ang napala ko lang ay ang malamig na tugon ng asawa ko. “Pagdaraanan mo ang buong parusang ‘to. Kapag natutunan mo na ang leksyon mo, magtatanda ka na.” Pagkatapos ay kinandado niya ang maleta sa aparador. Sumigaw ako sa desperasyon at nagpumiglas para makawala. Tumagos ang dugo ko sa maleta at bumaha ang sahig. Makalipas ang limang araw, naawa siya sa akin at nagpasyang wakasan ang parusa. “Hayaan mong maging babala sa’yo ang parusang ‘to. Sa pagkakataong ito, pakakawalan na kita.” Hindi niya alam na inaagnas na ang katawan ko sa loob ng maleta.