Natutunan Ko Na นิยาย & เรื่องราว

Weird. I don't know what to say. Natameme ata ako. Hindi Ako 'to. Napaiwas ako ng tingin at humigop ng kape, just to release the tension that I felt. * * *

sambit ni athorney. Natuwa naman ako sa sinabi nito mukhang maasahan at hindi natatakot sa pagbabanta ng tito Markus ko.

Sabi ko " We apologize your Highness." Chorus nila at saka pa tumahimik Bumuntong hininga ako bago nagpatuloy. " Now let's try this again one more time and please take it easy. Hindi ako si Satanas na maririnig lahat ng mga kalokohan nyo." Sabi ko pero syempre hindi naman maiintindihan ng iba dito ang huli kong sinabi dahil iba't ibang lahi naman.

May nakita pa akong parang tumakbo pero di ko na yun naabutan---baka guni-guni ko lang. (HI DEAR READERS HAHAHAH, SORRY DAHIL KUNTI LANG UD KO NGAYON AH, WALA AKO SA MOOD KANINA E...DI RIN SANA AKO MAG A-UD PERO DAHIL SINANIBAN AKO NG KABAITAN NAG UD AKO BWAHAHAHAHAH RBP RULES PO SUNDIN NATIN)

sabi ko sa sarili ko Lumapit ako kay Natalie, napansin ang lungkot sa kanyang mata “Hey, anong nangyari? Mukhang may problema ka? ” Lumingon ako kay Haime, ngumiti ng konti “Hindi ko alam… siguro parang na-overwhelm lang ako. Hindi ko akalain na darating ako sa araw na ito, Haime. Pagkatapos ng mahigit sampung taon, I can't imagine na sa isang iglap nandito silang lahat ngayon sa harapan ko. Ang mga magulang ko, pati na rin si Kuya at ang pamilya niya. Parang fairy tale lang.”

May iilang luha pa sa mukha ni Nat kaya pinunasan ko ito. “Such a cry baby, I’m fine lang Nat, buti naligtas agad ako ni Theo,” saad ko sabay tingin at ngiti kay Theo na nanunuod lang sa amin ng kaibigan ko habang nakatayo sa kabilang gilid ko.

sabi ko. Walang imik, at Nanatili lang itong naka yuko. Di ko na lang ito pinansin. Iniwan ko na lang ito. Dahil nag mamadali din akong mapuntahan si Natalie dahil may date kami.

“ANG COOL MO!” Natatawa akong napailing habang pilit inaayos ang paghinga ko. Pakiramdam ko tuloy ay biglang uminit ang buong katawan ko dahil sa adrenaline. Pagkatapos ay napalingon ako kay Nathan. At doon ako bahagyang natigilan. Kanina, puro yabang at pang-aasar ang nasa mukha niya. Pero ngayon? Wala na iyon.

dagdag ko, “hindi na ikaw ang may kontrol.” Saglit siyang natahimik. Pagkatapos… “Sure ka ba diyan, Nathan?”

Natawa din ako dahil roon What i mean is, yung katawan ko oo. Yun lang naman ang dahilan kung bakit nasa tabi niya ako. “What do you mean hindi? hindi mo sure. ” Napataas ang isa kong kilay sabay tingin sakanya “Hindi ko naman alam na nasa bar na tinutukoy niyang iyon pala yung babaeng pinapasundo niya ngayon.” Umiling-iling pa ito. Pero medyo nainsulto ako sa nasabi