Small Progress Is Still A Progress Novels & Stories

Paminsan-minsan ay sumusulyap siya sa p***o ng opisina bago muling ibinabalik ang tingin sa screen. Malapit na. Kaunting segundo na lamang. Kailangan niyang makumpleto ang unang yugto ng kanilang plano. Unti-unting umusad ang progress bar. 95%... 97%... 99%... Bahagya niyang ikinuyom ang kamao na nasa gilid ng mesa habang nakatutok ang mga mata sa monitor. Isang porsiyento na lang... At matatapos na din.

Yun ang nabasa ko sa instruction. Hindi nagsasalita si sir Blast at patuloy lang itong nakamasid sa monitor na tila binabasa nito ang mga readings. Nasa 50% na ang progreso at hindi ko alam pero kinakabahan ako sa resulta. Pero kahit ano pa ang resulta ay tatanggapin ko. 90% yun na ang progreso kaya nanlamig na ang mga kamay ko sa kaba. Pakiramdam ko ay parang hahatulan na ako.

“Mas delikado kung hindi natin gagawin.” Tumahimik siya. Hindi siya tutol. Hindi rin siya sang ayon. Pero wala siyang choice. Ako ang nagbabayad. At ako ang target. Lumakad ako papunta sa pinto. “Huwag mo akong i-update kapag may progress ka,” sabi ko. “Anong ibig mong sabihin?” Tinignan ko siya. “I-update mo ako kapag nahuli mo na siya.”

Sa itaas, may nakasulat na: KISS PROGRESS CHART. “Ito po ang aking bagong tool para sa inyong dalawa,” deklara ng bata nang may seryosong mukha. “Napansin ko po kasi kagabi at kaninang umaga na naging 80% sweeter kayo sa isa’t isa. Ang tawag po diyan sa corporate world ay high productivity.” Nabilaukan si Damon sa kanyang kape, habang si Jesza naman ay lalong namula ang mukha at mabilis na ibinaba ang kanyang tinidor.

tanong nito. Napakunot-noo siya. "Maybe." Bahagya itong ngumiti. "Progress." "Huwag kang assuming." "Okay." "Hindi ibig sabihin na nag-enjoy ako ay gusto na kita." "Okay." "At hindi ibig sabihin na sumama ako ay may chance ka." "Okay." "At hindi ibig sabihin na hindi kita sinampal ngayon ay special ka." "Okay." Napatigil siya. "Ba't puro okay?"

paliwanag niya. “Kung ganoon ay bakit ganiyan ang ipapakita mo sa amin? Blangko na report, anong mapapala namin diyan? Ang gusto naming makita ay ang progreso ng project, hindi ganiyan. Ayos lang naman kung aaminin mo sa sarili mong hindi ka gano’n kahanda at kagalingan, maiintindihan naman naming lahat.” Saad ni Hailey at tumayo.

Hinimas ni Celestine ang kanyang baba habang pinapanood ang patuloy na pagbabago ng progress bar. "Wala pa sigurong 20 minutes ay 100% na ang progress bar.” Ang mga tao sa paligid ni Benjamin ay talagang busy na busy, hindi alam ng mga ito na nagawa na pala nilang basagin ang data ng D’Belinda gamit ang trojan virus?

"Ano pa ba ang kaya mong gawin maliban sa pagiging kabit ng bayaw mo? Kung seryoso ka sa project, hindi mo hahayaang matanggal ang team mo." "Okay na rin po 'yong natanggal sila, Madam, dahil ngayon may progress na sa project ayon sa nabalitaan ko. Abot-kamay na natin ang tagumpay." "Where did you get the news?" Tumikwas ang panot na kilay ng matanda.

Of course it must. I looked at the monitor. Nangunot ang noo ko nang wala manlang nadaragdag sa deletion bar, "What's wrong? Why is there no progression?" Tanong ko sa kanila na naguguluhan rin. "We're sorry, Lord Liore, but, the operation's still ongoing. Let's wait for a while. Maybe it's not yet diving in her brain." Wika nila na tinanguhan ko na lamang. An hour passed, at 1% lang ang naging progression.

“Yes, baby… Kaya magpagaling ka lang kasi Mama is finding your Papa.” Masasabi kong mas naging maginhawa ang buhay ko nang dumating si Chandler sa buhay namin. Binabayaran niya ang lahat ng utang ko sa tuwing may progress sa plano namin at wala nang gumugulo sa akin na inutangan ko. I sometimes think if I really deserve his treatment towards me… pero siguro nga ay maliit lang ito sa kanya. Fortunately, what’s little for him is a really huge thing for me.