Nerd In Tagalog Novels & Stories

"Go boys!" Napakunot noo ako. Wala pa naman yung players pero grabe na sila makasigaw. Ang OA ah. Hmm, varsity players pala. Anong school kaya sila? At sinong mga taga dito ang makakalaban nila? Natigil ako sa pag iisip nung kinalabit ako ni Andrei. "Ate, nauuhaw na kami. Naiwan namin yung tubig namin kina Nanay."

Andrea nodded her head “It means may connection sila. Paano 'yan e ayaw natin kay nerd?” Blaire said “Shut up Blaire! Imposible na may koneks'yon sila 'no. He's handsome while that nerd is ugly kaya paniguradong imposible 'yang sinasabi mo. Maybe he just sat with them dahil wala ng vacant table and chair.” Agad na angal ni Andrea Napakibit-balikat naman ang kambal habang napailing nalang si Zeny na nakikinig lang sa kanila.

B*tch! Sa totoo lang, gulat na gulat akong makita ang ginawa ni Nerd kanina. Yung trick na 'yun, 'yun ang heel clicker. Sa sobrang gulat ko ay napangangana lamang ako. Isang tao lang ang pwedeng gumawa noon. Isang tao na hinding-hindi ko makakalimutan dahil sa taong iyon ko unang nalasap ang pagkatalo.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Napamura ako, saan ko naman siya dadalhin? "I have a name, and it's Evander. Saan mo balak gusto umuwi ha?" matagal siyang natahimik kaya ako na nagdesisyon. "Fuck... you will be the death of me," sabi ko at tumungo sa condo ko. "S-saan tayo pupunta?" "My condo. Ayaw mo umuwi sa inyo eh, baka magtanong pa Tita mo kung bakit ako ang kasama mo."

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

tanong ko. "Kailangang matuto" sabi nya bago humawak sa batok nya. "Oh! Rich kid nga pala ang mga tao dito, what do I expect? Pero ano ba ang dapat itawag ko sayo?" tanong ko sa kanya. "Well, ang nakakarami dito ang tawag sakin ay nerd at baduy pero yung mga bilang na kaibigan ko, Dylan ang tawag sakin" sagot nya.