Never Doubted You For A Second Novels & Stories

Dagdag niya, “Thank you for trusting me, Rhea. I promise, I won’t disappoint you.” Kahit pa napupuno ako ng hesitation, suddenly, I felt assured this time.

Hindi na ako makapapayag pa na paikutin niya akong muli sa mga palad niya. Once was enough! I would never let myself be deceived by him twice. Never again! “H-How can I trust you, Liam? Tell me, how can I trust you when it feels like—I don’t even know who you really are? How can I trust the man who ruined my past? Enlighten me here— why should I give you a second chance? Kasi ang hirap eh… gusto kitang patawarin. Pero sa tuwing nakikita ko ‘yong mukha mo, palagi ko lang naaalala ‘yong ginawa mo sa’kin.”

I need to play this carefully, dahil kung tama ang hinala ko, hindi lang basta-basta kalaban ang kaharap ko. Dahan-dahan kong hinawakan ang kamay niya, ramdam ko ang bahagyang paninigas nito pero mabilis din niyang itinago. “I’m sorry,” sabi ko, mas mahinahon ang boses ko, pinipilit gawing totoo ang dating kahit alam kong kalahati lang ng sinasabi ko ang sincere. “I shouldn’t have doubted you.”

"I'm so d'mn foolishly inlove with you..and I hope you won't doubt that" Doubt?.. Doubt word is killing me now..and I can't help myself not to believe in my doubts.. Hindi ako nagsalita.. hinayaan ko lang na nasa ganoong posesyon kami.. Nararamdaman ko na rin Yung bigat nya kahit nakatukod Yung tuhod nya mula sa magkabilang gilid ko..I want to push him..but I have no strength to that..Alam ko namang Wala rin Yung kahihinatnan..

he pleaded, his voice filled with sincerity and desperation. His words pierced through my heart, stirring up a whirlwind of conflicting emotions within me. Despite the hurt and doubt clouding my mind, I couldn't ignore the genuine tone in his voice, the earnestness in his eyes. Could I really doubt him? Was it fair to accuse him without concrete evidence?

And this time, I’ll trust him…I won’t be afraid or full of doubts anymore. ****

Binasa niya ang kanyang labi, isang kamay na lang ngayon ang ginagamit niya sa pagmamaneho dahil ang isa niyang kamay ay nakatukod sa bintana ng kotse niya. Tumitig siya ng mariin sa akiny "Never." Huminga ako ng maluwag, sinuklay ko ang buhok ko at iniwas ang tingin. "May tiwala ka ba sa akin noon—" "I trust you. I fucking trust you. Sa lahat ng tao sa mundo sa'yo ako nagtitiwala ng lubos. Hindi kita pinagdudahan kailan man. I never faked my love for you."

“I trust you.” “May time ba na hindi mo ako pinagkatiwalaan?” tanong ni Sven. Hindi niya inaasahan na magtatanong pa ito, pero mabilis siyang nakasagot. “Wala. I’ve always trusted you.” “Always?” tanong nito, parang may gustong himayin. Natigilan si Nevaeh. “Since when?” dagdag pa ni Sven. Nakatitig ito sa kanya habang bahagyang yumuyuko para mapalapit. Ang malalim nitong mga mata ay tila may hinahanap na sagot.

“Pero alam mo naman ako. I don’t trust easily. Alam ko na dapat mag-ingat.” Tumigil si Ava at tumitig kay Maya, tsaka hinawakan ang kamay ng kaibigan. “Maya, you deserve to be happy. Kung totoo man ang nararamdaman mo, then give it a chance. Pero kung may doubt ka, huwag mong balewalain ‘yun. Your gut never lies.” Napangiti si Maya. Isa ‘yun sa mga bagay na mahal niya kay Ava. Palaging nandiyan, palaging may tamang payo. Pero ang tanong, kaya ba niyang sundin ang payo na ‘yon?

Tumigil siya. “I never doubted you, Amelia. Not for a second.” The confession hangs in the air, heavy, electric. “You really thought I’d break today? ” bulong niya. “Yes.” Hinayaan kong tumama ang totoo. “And I’m grateful you proved me wrong.” Kumurap siya nang mabilis, parang pinipigilan yung emosyon. May humigpit sa dibdib ko. Iniabot ko kamay ko—mabagal. Enough time para umatras siya, pero hindi niya ginawa. Dumikit lang daliri ko sa kanya, barely a touch.