Never Wake The Demon Novels & Stories

How I wish na sana bumigay na 'yong katawan ko, na sana mawala na ako, Kasi, I'm living with a heartless demon that I love the most. And it feels like hell. Napatingala ako sa kanya na ngayon ay lakad dito lakad doon ang gina-gawa. Hindi ko alam kung anu ang iniisip niya. 'Galit ba siya?' Balisa? Ewan. Pero hindi na ako natatakot na masaktan niya ako ulit. Mula ngayon, wala na ako'ng pakialam. Wala na ako'ng pakialam sa sakit,

Alam niya na hindi masusubaybayan ng Dooms si Thea at ang mga miyembro ng Heaven-Eradicating Sect's kapag nasira ang pasukan. Kasabay nito, nagsimulang gumuho ang uniberso sa sandaling umalis si Thea, na ginamit ang kanyang kapangyarihan upang suportahan ito. Matapos matiyak na tapos na ang kanyang gawain, nagpadala si James ng isa pang utos sa Death Demon. "Death Demon, tumalikod ka at umalis ka dito." Nang matanggap ang utos, ang Death Demon at mga death spirit ay tumigil sa kanilang pag atake at sinubukang kumawala sa mga sundalo ng Doom Race.

Tangna lang talaga Dawn wala ka pa ring kadala-dala! Dapat kasi hindi kana nagtiwala pa. Arghhh! Now what? Ano na gagawin mo? Kailangan kong makaalis! Tama! 'Yun ang dapat kong gawin ngayo! Akmang gagalaw ako muli upang sana'y tumakas ay saka naman dumating ang demonyong gusto ko nang patayin ngayon. "So you're awake," sambit ng isang tinig na agad na nagpaalis ng mga ideya na nagsisimula nang guluhin ang aking pag-iisip.

Timing pang walang ibang tao sa hallway na iyon kaya hindi ako makasigaw o makahingi man lang ng tulong. Hanggang sa naramdaman ko na lamang ang dahan-dahang pagpikit ng mga talukap sa aking mga mata. Para akong inaantok, pero bago pa man ako makatulog ay narinig ko ang pamilyar na boses ng demonyong kausap ko lang kanina sa loob ng CR. Putangina. Siya ang may pakana nito?! Ang h*******k na 'yon! Humanda lang talaga siya sa oras na magising ako!

Ang ngising malademonyo. Napailing ang binata. "Jeanna, Jeanna, Jeanna." Isang halakhak ang pinakawalan nito. "Sa tingin mo, naniniwala ako sayo?" Nanigas ang panga niya sa pagpipigil. Kung pwede lang ay sinampal na niya ang binata, pero alam niyang mas lalo lang siyang hindi makakaalis dito. Lalo na ngayon at nasa mga mata ang pagnanasa nito sa kanya. Ang mga matang pinaghalong sa anghel at sa demonyo. Bagay na bagay sa napakagulong pag-iisip ng binata. Bagay na bagay sa maitim na budhi nito, at ayaw man niyang aminin, bagay na bagay sa gwapo nitong mukha.

May hinala akong may nagpakawala sa kanila. "Let's go." Sigaw ko sa kaniya. Time is ticking! Hindi ko alam kung bakit bigla na lamang nagsilitaw ang mga parademon na ito. Parademon was on my demon guardian's list. Kaya nakakapagtaka kung paano sila nakatakas mula sa kulungan sa underworld Hindi kaya... "What the f—" mabilis ko tinulak si Hamna nang bigla bumagsak sa amin na puno.

"Last warning. Tigilan niyo na ang mga Vitalle." Ang dart na tinurok ko sakanila ay hindi basta dart lang, may laman iyong Tranquilizer. Isang bagay na makakapanghina sa isang tao at makapagdulot ng labis na pagkahina ng sistema ng katawan, pagbagsak ng presyon ng dugo, o pagkamatay. Hinayaan ko siyang magsisisigaw dahil sa sakit. Agad akong tumingin sa relo at nakita roon na alas otso na ng gabi.

O kung gano'n man, hindi ako habang buhay na martyr, at magpadala sa bugso ng damdamin! Nagsimula kong ihanda ang sarili, pasikretong inantabayan ang kanilang mga hakbang. Bawat umaga'y wala si Dan, habang ang babaeng Vivien ang pangalan ay matiyagang nagluluto ng pananghalian. 'Yun lamang 'ata ang Kaniyang alam. Kung titingnan ay walang magdududang isa lang siyang katulong sa tahanan. Ngunit ang suot niya'y hindi angkop roon, kahit ang postura niya'y nagsusumigaw ng karangyaan!

ANNALISE NAPABALIKWAS ako ng bangon nang marinig ang malakas na lagapak mula sa pinto. Pupungas-pungas kong kinusot ang aking mata para tingnan kung sinong demonyo ang sumira sa tulog ko. “WAKE UP!” Napaigtad ako at mabilis na tiningnan ang demonyong gumising sa ‘kin. Napahikab ako na ikinalukot ng kan‘yang mukha.

kampante niyang sabi sa kaharap. For a moment, the air seemed to grow heavier, charged with an unspoken understanding between the two men. Demon's gaze flickered, his features betraying a hint of vulnerability that clashed with the dark persona he projected. But, lately Demon burst into laughter. Demon's lips twisted into a semblance of a smile, an enigmatic glint in his eyes. “Very well. I'll give you a lead. But be warned – what you're about to uncover might shatter everything you thought you knew.”