Never Wake The Demon Novels & Stories

Naguguluhan ako kung bakit sinabi niya na pinatay ko ang kanyang ina, hindi ako mamamatay tao, hindi ko kayang gawin iyon. "Huwag kang magsinungaling sakin, Eunice! I hate it kapag may nag s-sinungaling ang isang tao! You're such a demon!!" Kinagat ko ang ibabang labi ko dahil sa huling sinabi niya. Tama ba yong rinig ko? T-Tinawag niya akong d-demonyo? Why? Hindi naman ako demonyo! Biglang lumiwanag ang paligid at nakita ko si Jared sa harapan ko.

Ineexpect ko na lalabas na siya ng bahay kaya kumunot ang noo ko ng umakyat siya ng hagdan. “He will work it out? Ang alin?" Naguguluhang tanong ko. Iyon ang bumagabag sa akin buong gabi at halos hindi ako nakatulog kakaisip sa sinabi ni Great. Para tuloy akong zombie na bumaba sa hagdan pagkatapos kong patayin ang alarm clock. It's just six in the morning but since I can't sleep anymore, magpeprepare na lang ako para pumasok.

Para siyang estatwa. “Aaliyah, please take our son away from him, “ lumingon ako kay Lorenzo. His left eye turned red, as red as flames of hell while his right eye was as black as the night. I can’t even recognize him. I just nodded and approached the altar. I carried my son, he’s finally in my arms. I feel stronger with Alaric in my arms. Tumakbo papalapit si Kate at tinulungan kaming mag-ina. She grabbed us to a corner of the monastery. I checked Alaric, he was peacefully sleeping. I saw Benedict moving, his hands trembling in anger. He tightened his grip on the knife. Lorenzo whispered spells, and the monastery roof burst into flame. I heard screams in the air, it was an eerie sound. A hu

Alas siyete kasi ang oras ng klase nila. “Miro! Gumising ka na, may pasok ka pa.“ malakas kong sigaw sa kaniya. Tulog-mantika rin kasi ang isang ito at kailangang lagi pang sigawan para bumangon. Nakita ko namang hindi pa siya umiibo. Aba! “ALMIRO CREIVEN! Tanghali na, bumangon ka na riyan!“ padarag na sigaw ni Mama.

Hindi ko na rin namalayang nakatulog na ako… Kinabukasan nagising ako sa amoy ng parang nasusunog. Literal. Akala ko may apocalypse na, pero hindi — it was Dave pala, nakikipaglaban sa kusina. Nakasando lang siya, hawak ang kawali, pero halatang hindi siya marunong. Ang itlog? Mukhang fossil. Ang tinapay? Nag-evolve into uling. At ang kape, lumalabas sa coffee machine na parang fountain sa mall.

Sumunod ako sa kaniya at hindi na ako bumitiw pa. Sa aming huling hakbang palabas ng kwarto, biglang lumitaw ang demonyo sa aking likuran. Pilit ako nitong hinihila pabalik sa loob. Binatak ng demonyo ang aking mga paa. Buti na lamang ay nakahawak pa rin ako sa kamay ni Jas. “Mac! Kumapit ka lang sa akin huwag kang bibitaw!” sigaw ni Jas.

Kung ano mang klaseng pag-uusap iyon at kung ano ang magiging takbo, hindi niya na alam. Halos mabingi na siya sa pintig ng kanyang puso nang makapasok siya sa loob ng silid. Madilim doon ngunit wala siyang tapang na buksan ang ilaw. Kinapa na lang ng dalaga ang daan patungo sa Alaskan King bed na nasa gitna ng presidential suite na kinaroroonan. Tahimik siyang naupo. Naghintay. “I pray you’re fine, Miss Garcia. Or should I call you Mrs. Reza?”

Iyong huling salita na lamang ang narinig ko bago ako mawalan ng malay. And I believe the demon has awakened to take me in his hell.

“Pero hindi ko ‘yon nakikita sa kanya.” Tumango-tango si Gavin. “Hindi nga, pero labing-walo pa lamang siya ayon sa konseho. Wala pa siyang dalawampu’t isa kung saan dumarating ang demon awakening ng katulad niya.” “Paano mo nasisiguro na isa siyang Demon Blood?”

"Walang silbi! Walang silbi!" Ang Nine Heaven Emperor ay nakakuha ng galit. Ang kanyang mga mata ay kulay dugo habang siya ay umuugong. Ang mga demonyo ay naglaro sa kanya tulad ng isang pagdulog. Bukod sa kanilang pagkabigo upang makuha ang kaluluwa ng kanyang panginoon, pinayagan pa nila ang kanilang mga kalaban na agawin si Darryl! Paano nila matutumbasan ang mga demonyo kapag nawala ang kanilang nag-iisang pato nila?