Nginig In English Novels & Stories

tanong ni Nigel habang kinukusot niya ang kanyang mata. Ngumiti ako nang marahan. “We will visit your ate.” “Ate? What is it?” kuryoso niyang tanong. “Ate, means older sister, Nigel,” sagot naman ni Lev habang nakatingin pa rin sa daan. Tumango si Nigel. “But, daddy, I don't have ate.” “You have, big boy.” Nanlaki ang mga mata ni Nigel. “Is that true but why haven't I met her?”

ngiting wika ko. --

"Teka...!Teka nga, anong wala kang karapatan. So, ano yung usapan nating kagabi wala lang sayo yun? Yung pagtatapat ko sayo palagay mo ba lokohan lang yun? So when you kiss me back wala lang pala sayo yun? So wala pa din ba akong karapatan sayo ngayon? Hido kita pwedeng yakapin kahit miss na miss na kita ngayon. Bernice naman!!" nanlulumong sabi ni Nigel.

Unang beses ko din siyang madinig magsalita ng slang english na aakalain mong american accent. "Ano sinasabi mo long ... este Martin?" tanong ni Ningning. Mukhang gets ko na ang ibig sabihin ni Martin. Ipinikit nito ang mga mata at nagpakawala ng buntong hininga, saka nagsalita nang medyo kalmado na ito. Unang beses kong nakita si Martin na ganito ka seryoso at galit talaga ito.

"Ingrato! Hoy, baka nakakalimutan mong sa bahay ko lang naman kayo nanuluyan nang lumuwas kayo dito sa Maynila dahil ayaw malayo ng malandi mong ina sa nakabuntis sa kanya! O, hindi ba? Nabuntis lang s'ya ng ama mo at ayaw naman talagang panagutan? Kaya huwag na huwag n'yo ako'ng pagmamalakihan, baka gusto mong ipagkalat ko ang baho n'yong mag-ina!" Biglang dumilim ang mukha ni Nigel. Nagtiim ang bagang nito at naikuyom din n'ya nang mahigpit ang kanyang mga kamao matapos marinig ang pang-iinsulto ng "tiyahin" sa kanyang pinakamamahal na ina. "Anong sinabi n'yo?"

“Niro, umuwi ka na muna rito,” seryosong boses ni Nigel sa kabilang linya. “Hindi ako uuwi hangga't hindi ko siya nakikita! May gustong pum*tay sa kan’ya kaya hindi ako pwed—” sigaw ko.

Hindi pa siya nakakilala ng sinumang babae na hindi sinubukan na alagaan ang sarili sa pakikisalamuha sa kanya, ngunit ang mapusok at walang malasakit na batang babae sa nayon na ito ay hindi nag-abala sa pakikipag-usap sa kanya. Nginisian ni Nigel sa kanyang puso at naisip, 'Isang araw, gagawin kitang akin! Kung ikaw ay malamig at walang malasakit, mag-aalala ako tungkol doon sa paglaon! ' “Miss, saan ka pupunta? May isa akong pabor sa iyo bago kita dalhin sa lugar na iyon" tanong ni Nigel.

"Oo, matagal na kaming nakatira sa probinsya, pero balak ko nang papasukin ang mga bata sa paaralan sa susunod. Hindi ko pa lang alam kung saan kami maninirahan." Magkakaroon pa sana ng sagot si Nikko nang biglang magsalita si Nigel. "Talagang aalis ka?" "Oo." "Tss." Sabi ni Nigel habang naka ngisi. "Hah? Anong ibig sabihin ng ngisi mo?" "Ang mga tao, dapat tinutupad ang sinasabi. Kung aalis ka, umalis ka na. Huwag kang puro salita lang."

𝑝𝑒𝑟𝑜 𝑚𝑎𝑙𝑖 𝑠𝑖𝑔𝑢𝑟𝑜 𝑎𝑛𝑔 𝑔𝑖𝑛𝑎𝑤𝑎 𝑘𝑜 𝑑𝑎ℎ𝑖𝑙 𝑖𝑚𝑏𝑖𝑠 𝑛𝑎 𝑚𝑎𝑖𝑛𝑖𝑠 𝑎𝑦 𝑛𝑔𝑢𝑚𝑖𝑠𝑖 𝑝𝑎 𝑖𝑡𝑜. 𝑁𝑎𝑝𝑎𝑖𝑙𝑖𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑘𝑜 𝑎𝑡 𝑝𝑖𝑛𝑎𝑔𝑝𝑎𝑡

"Dito na po, Niangniang." Pumasok kami sa loob at gan'on na lang gulat namin sa itsura nito. Napaka-alikabok, puro sapot, at gulu-gulo rin ang mga gamit. Napapa-ubo na lang kami sa sobrang dami ng alikabok. Hindi ko rin mapigilang magtakip ng ilong dahil sa kaaya-ayang amoy. "Niangniang, ayos lang po ba kayo? Kung hindi n'yo po kaya ay lumabas na po tayo," nag-aalalang wika ni Ying Nuzi.