Naiilang In English Novels & Stories

Bulyaw pa ni Natalia, halos hindi na iniisip kung gaano kalakas ang boses niya, lumapit pa siya ng subra para masabi yun, pero naiinis siya kasi subrang tangkad nito kaya kailangan niyang tumingala. Halos masakit sa leeg niya ang pagtitig pataas habang kinakausap ito, pero wala na siyang pakialam. Ang mahalaga sa kanya ay maiparating kung gaano siya naiinis sa ginagawa nito. “I have name—-” “Well, I don’t fvcking care!” Natigilan sandali si Natalia nang lumabas sa labi niya ng deretso ang english na yun kahit na hindi naman siya nag eenglish.

“Kakaiba ang lahat ng tao dito. Mababa ang IQ, mahina ang katawan, at masama ang vibe. Kailangan ko na talagang umalis. Hinding-hindi ako mamamatay kasama ang mga taong ito, lalo na at hindi maganda ang trato nila sa akin.” “Well, okay naman siguro ang mga magulang ko,” dagdag ko sa aking sarili, habang palihim na sumusulyap sa mga magulang ko, pareho silang nakatingin sa akin ng nag-aalala. “Hindi pa ako sigurado. Kailangan kong patuloy na mag-obserba.” Lumambot ang titig ni Natalie at ngumiti siya na naging dahilan para hindi gumanda ang pakiramdam ko. “Yunice, nakilala mo na ba si Dory noon?”

Sout niya ang bistidang kulay berde na bumabagay sa kanyang berdeng buhok. "Gosh, akala ko talaga na babaliw na ako." I said to myself. "Come and join me up here." Alok nito sa akin. "Salamat nalang po." Tanggi ko sa alok niya. Sa totoo lang, hindi talaga ako marunong umakyat ng puno. "Ano pong panglan niyo?" "My name is Nalia, how about you?" Nalia? Bakit parang narinig ko na ang mga pangalan 'yan, pero hindi ko maalala.

Naiilang namang ngumiti si Natalie sa dalawang nasa harapan, "Mateo si Nilly, bestfriend ko... Nilly, si Mateo tawagin mo na lang siyang Mr. Garcia." Iyon lang? Tumaas ang kilay ni Mateo, hindi siya nasisiyahan sa pamamaraan ng pagpapakilala ni Natalie sa kan’ya. "Ha?" sagot naman ni Nilly at medyo naguguluhan. "Alam ko naman ang pangalan niya at kilala ko na siya."

Mapanuya niyang wika kaya napatapik ako sa aking bibig at muntik ng gumawa ng ingay. Si Nixie ang katawag niya?

"Gagawin ko. Kapag lumaki na kayong dalawa, kailangan nyong magsumikap at magbayad sa akin!” Madiin na tumango si Nigel. “Huwag kang mag-alala! Gagawin ko! Pagkatapos kong gumaling, hindi ko lang kayo aalagaan ni Nellie, gagawin ko rin ang lahat para mabalik si Neil!” Nang marinig ni Nigel na banggitin si Neil, bahagyang nanlamig ang mga mata ni Luna ngunit hindi pa rin niya matiis na pumutok ang bula nito. Tumango siya. “Ang galing nun!”

“Aba eh ilang taon ka laang sa Maynila eh nawala na iyangg punto mo eh” “Inaral ko tiyang dahil nawewerduhan sila sa akin doon kapag sumasagot ako saka sa trabaho ko po ay madalas English kung magusap.Saka tiyang wag na ho ninyo akong tinatawag na Ikay . Nikka na lang po pwede po ba” pakiusap ng dalaga.

tanong ko naman pabalik. “Persian lily.” Nawala ang kaniyang ngiti at napalitan ito ng lungkot. Sa hindi malamang kadahilanan ay bigla namang nanlamig ang katawan ko. “I'm not really familiar with it. I only know sword lily.” Kinuha ko ang cellphone at nagsimulang mag-research. “Iyon nga po! Sword lily. Palagi niya itong dala pauwi sa bahay nila noon simula noong…” nagdadalawang-isip siya kung sasabihin niya ba.

Tila napansin nitong nakatitig lang ito sa mukha niya. "Lilac!" mabilis niyang tugon na nakangiti pa rin.Iyon lang kasi ang natandaan niya sa mga sinabi ng binata. "Okay! Let's go with the lilac," ani ni Niel at iniwan na naman siya muli. Saka niya lang na realize na lalake pala ang tuta kaya dapat hindi lilac ang kulay na sinabi niya. Mabilis nitong hinabol si Niel dahil baka nagbayad na ito sa counter.

… Tanghali na nang bumalik si Neil sa tailor shop. Malapit sa tropiko ang Southeast Aciatic kaya napakainit ng araw. Kung tatayo ka sa ilalim ng araw ngayon, mababalatan ka sa tindi ng araw! Ang paraan ng pagsabi ni Victoria tungkol sa engagement at sa mga anak ng may-ari aya para bang totoo ito. Sobra ritong nainis si Neil.