No One Compares To You Mga Nobela at Kwento

Huminga siya nang malalim bago tumingin ulit sa akin. Mas malalim. Mas totoo. Mas… nasasaktan ako sa intensity. “Because I only want you.” Parang tumigil ang mundo ko. Iyon ang mga salitang dapat hindi ko hahayaang magkaroon ng epekto. Pero ramdam ko iyon hanggang buto. “You don’t have to be jealous of her,” bulong niya. “Hindi mo kailangang ikumpara ang sarili mo kahit kanino.”

“Sinasabi mo bang maganda ako? Nakita mo na ba ang sarili mo sa salamin? Mas mababa ako sa 5% kumpara sa iyo. ” Natawa siya sa sinabi ko at bahagyang napangiti. "Syempre. Ngunit, kahit na ako ay isang daang porsyento na mas maganda, hindi mo dapat ikumpara ang iyong sarili sa sinuman. Focus ka lang sa sarili mo at sa sarili mong laban. ” sincere na sabi niya habang hindi inaalis ang mga mata niya. Hindi ko alam kung gusto kong magpasalamat sa kanya dahil parang lowkey ang ginawa niyang pagmumura sa akin. Ngunit, sa tingin ko ito ang mabuting Maddison. Wala pang dapat patunayan.

Pagpuputol ko sa kung ano pa mang pagbibigay nito ng konklusyon. Ang hirap din pala talagang maging mayaman. Masyadong OA – as in ‘overactive!’ Parang mawawalan na tuloy ako ng energy dito! Ke-aga-aga eh! “Una sa lahat, hindi ako galit, okay? Ikalawa, tanggap ko naman na anak ako sa labas. Pero kahit na ganun, ayaw ko lang maikumpara o maging ‘center of attraction’ dito kapag nalaman nilang kapatid kita. Masyadong high-end ang mga tao dito eh. Ayoko nang kinukumpara at gusto ko ng tahimik na buhay.” Diretsang aniya ko rito.

I just can't believe that you were mine now "What?" Irita kong sagot. Nilingon ko siya. Hindi ko alam kung magpapasalamat ba ako o ano dahil lumingon ako. You were just a dream that I once knew I never thought I would be right for you I just cant compare you with Anything in this world You're all I need to be here with forevermore "Oh my gosh!" Napahawak pa si Cherry sa bibig niya. Sabay-sabay ding napatili ang mga kababaihan na malapit sa kanila.

Nagkamot muli siya sa noo at bahagya pang pinapawisan. "Manong, ihatid niyo po ako sa ayaw at sa gusto niya." Uminit ang sulok ng aking mga mata. Tumingala ako upang pigilan ang nababadyang patak ng aking luha. I will not compare myself with others' love life. It's not miserable. I know it's special and unique. "Pero hij--" umiling ako. "Parang awa niyo na." I said dragging the word.

Pareho lang silang lahat, makasarili. "I don't need you in my life."

"Heaven. Enough." Wala naman akong problema sa mga achievement niya o kung ano man ang mga naabot niya sa buhay dahil kanya yun. Pinaghirapan yun. And like what I've said, I don't compete with others. I only compete with myself. So it's a no big deal for me. Basta lang wag akong pakialaman dahil doon tayo magkaka-problema. " What's your family name again? Oh well, sabagay you're just a coffee shop worker so I think it's unnecessary. I'm sure you came from—"

pahayag na reklamo ni Sofia na pinipigilan ang sarili na maiyak sa mga nangyayari sa buhay niya. "Kung iiyak ako mas sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na talaga magagawa ang mga pangarap ko. Hindi dapat ako panghinaan ng loob, kung gusto kong makaalis sa bahay na ito ay kailangan hindi ako sumuko. Kaya mo 'yan Sofia, i'm sure may ibang kumpanya na tatanggap sa akin because of my credentials and won't reject me just because of my height. Be positive lang Sofi---"

“You will be fine. Makaka-move on ka rin. Basta huwag mong kalilimutan that I’m always here for you.” “I know, Tam. I know.”

ay totoo dai", pumapayag kana Mukhang hindi ka naniniwala na pumayag na ako. Sorry naman best hindi naman sa hindi naniniwala sayo kasi, matagal ko na sinasabi sayo yan ngunit ayaw mo naman, kaya hindi mo ako masisi, na pumayag ka agad mabuti at napapayag na Kita marami mga reader's mo ang matutuwa niyan,kasi masusundan na ang libro yan,