Nothing Gonna Stop Us Novels & Stories

''We have to stop this, Kate. Napakunot ang kanyang ano. Hindi nag-processnsa utak niya ang sinabi nito? Stop what? ''Ano?'' Mapait itong ngumiti. ''We need to stop this. Hanggang doon na lamang ang paglalaro natin, Kate. We need to stop. May pamilya akong tao, kaliangan na sila ang uunahin ko.''

Walang salita, pero malinaw ang mensahe. Tapos na. Wala nang gulo. Wala na ang nagbibigay ng takot sa aming lahat. Mamumuhay na kami ng payapa. “It’s over…” sabi ko. Tumango-tango siya habang ngumingiti. Dahan-dahan kong hinawakan ang mukha niya, inilapat ang noo ko sa kanya. “Now, there is no Kyline. There is no one left who can destroy us.”

Nasa isang liblib naman kami na lugar pero mahirap ng baka ma trace nila kami. "Jam stop girl...mahirap ang nangyari sa kanila pero wala na tayong magagawa pa. Kaylangan na lang nating gawin ngayon ay ang ayusin itong problemang ito. We don't have more time, kaylangan na nilang magamot para malunasan ang ginawa nila sa kanilang dalawa," paliwanag ko rito na umiiyak na rin. Hindi ko kasi kayang kontrolin itong si Jam. Awang awa siya sa sinapit ni William, paano naman itong si Steve pareho naman silang dalawa. Kaylangan na lang namin ngayon ay ang mailigtas sila.

Pero hindi ko rin kayang umalis. So instead, I said, “Do you ever think about… us?” “Us?” “Yeah.” She hesitated. “Drake, there is no us.” “Right,” I said. “That’s what I keep telling myself too.” “Then stop thinking about it.” “I can’t.” “Why not?”

sagot ko. Napatingin silang dalawa sa akin na parang nagulat. “Nothing,” ulit ko, “For now, we do nothing.” Napakunot ang noo ni Mama. “Nothing? Miranda, ngayon pa tayo hihinto?” Umiling ako. “Hindi tayo humihinto. Naghihintay tayo. Ang mahalaga ngayon ay siguraduhin ninyo na hindi na magkikita pa si Shane at si Audrey. Not even a chance. Not even a second.”

Kita niya yatang nainis ako, sino ba naman kasing hindi maiinis sa mga nabasa ko. "Nevermind!" nakangiting sagot ko. Hindi sila ang makakasira ng araw ko., usal ko. Hindi ko na rin pinansin ang mga basher ko at sumandig ako sa dibdib ni Steven kung saan ala kung safe ako at secured ako sa taong makakasama ko ng pang habang buhay. Hindi pa man sa ngayon at alam kung darating iyon sa takdang panahon kapag maayos na ang lahat lahat sa amin. At isa pa hindi naman kami for good dito at babalik pa rin kami ng US.. Haixt!!!

Walang drama, walang pangakong walang magbabago. Ngumiti ako, natatawa na rin. “We're really doing this.” “Looks like it.” “We're going to be long-distance.” Napangiwi siya. “Don't call it that.” Tumawa ako. “Why?” “Sounds depressing.” “It is.” “Then we're calling it temporary inconvenience.” “That's worse.” Tumayo siya, lumapit sa akin. Kita ko ang pagmamalaki sa mga mata niya. “I'm proud of you.”

Nasa isang soundproof na kwarto kami, at gusto ko siyang mapasigaw, ngunit hindi ito ang oras o lugar. "We need to talk," sabi ko sabay hila sa kanya. "Hmmmm. Walang magbabago sa pagsasalita." Muli niya akong hinila palapit, tinitigan ako sa mga mata. "We need to take the leap and be done with it. Enough is enough," turan niya na siyang ikinagulo ng isipan ko. Ano ang nais niyang ipahiwatig? ***

Ain't nothin' better We beat the odds together I'm glad we didn't listen Look at what we would be missin' They said, "I bet they'll never make it" But just look at us holding on We're still together, still going strong We never make it. Hindi namin nagawa ang pangako namin sa isat isa na papakinggan namin ang side ng bawat isa kung sakaling magka problema. But i just broke it! Yeah (you're still the one) You're still the one I run to The one that I belong to You're still the one I want for life, oh yeah (You're still the one)

pagpupumilit ko. "Wala na kaming dapat pang pag-usapan. We don't even have relationship to get over with. So If I were you, I'll just shut my mouth and enjoy my life with Aries without mending things with other people's business," malamig pa sa yelong saad niya saka muling bumaling sa laptop nito.