Nothing Gonna Stop Us Novels & Stories

Napatigil ako sa pagsasalita dahil nanginginig na ang boses ko. "Xyrine, nothing gonna stop us." Nag-alpasan ulit ang luha ko nang maalala ko ang sinabi n'ya ng gabing 'yon. "Tinanong ko s'ya kung gusto n'ya akong yumaman, ang sagot n'ya, hindi ko na daw kailangang yumaman dahil minahal n'ya ako sa kung sino ako at hindi kung anong meron ako. Ako naman 'to si tanga, naniwala. Wala eh, mahal ko s'ya. Pero, bakit ganun Louren? sabi n'ya, nothing gonna stop us, sabi n'ya, you and me against the world, pero bakit andito ako ngayon, mag-isa? Nothing gonna stop us? Pero bakit nauna pa s'yang huminto?"

You have given me something that I can't live without You mustn't underestimate that when you are in doubt But I don't want to carry on like everything is fine The longer we ignore it, all the more that we will fight Please, don't fall apart I can't face your breaking heart I'm trying to be brave Stop asking me to stay

“Wala. Kahit naman sabihin kong itigil mo yan, hindi ka titigil. You didn't listen to your parents. I don't think you will listen to me.” Marami ng taong nakapagsabi sa akin na tumigil ako. They are just wasting their time because I don't think I will stop. Because if I stop, that means I accept to myself that she's gone. She can't be gone. I will never believe it. I know she's just somewhere waiting for me.

At sa unang pagkakataon matapos ang lahat— Hindi kami magkaaway. Hindi pa rin kami okay. Pero— Hindi na kami nagtatago.

"That's it baby, lick it more." Naiisip ko din na baka may makakita samin or makarinig pero impossible naman dahil lasing naman na sila lahat. No worries, wala na, tinalo nako ng tawag ng laman. I don't fucking care if someone caught us.

There's nothing wrong with m--- Binigyan niya lamang ako ng rason upang lumaban. He want me to stop? I will not stop! Mapapasaakin ka din balang araw, Nathan Lopez!

Agad niya akong tinapunan ng masamang tingin. "Hindi naman mabigat ang kapalit na gusto ko." I coolly said. "Akala ko ba ang tulong ay walang kapalit?" Bakit ba lahat na lang may nakikita siyang butas? "Well, ikaw ang gusto na bayaran ang tulong ko." "Kaya tanggapin mo na ang perang 'to." Nagsukatan ulit kami ng tingin. It's obvious to see that we're both stubborn and hard-headed.

Pero sa pagkakataong ito, hindi na kami bulag. May katotohanang unti-unting lumalabas. At handa kaming harapin iyon. Kahit gaano pa kasakit. Kahit gaano pa kalalim ang mga lihim na aming matuklasan. Dahil sa pagkakataong ito, hindi na namin hahayaang maagaw sa amin si Clariz o Andreia. Hindi na namin siya muling mawawala.

Tama ba na hindi ko na maramdaman ang mga tao sa paligid sa mga oras na ito? Magic word ba ang sinabi ni Zid kaya pakiramdam ko'y kami na lang dalawa ang nasa lugar na ito ngayon? "Gusto kita Kai, and I don't know how to stop this. I actually realized I can't stop this. Hindi ko kayang pigilan na magustuhan ka."

Nasa daan lang rin ang tingin niya at kita ko kung paano lumabas ang mga ugat sa kamay niyang madiin ang hawak sa manibela. "No, wala tayong pag-uusapan kaya itigil mo na 'tong kotse. Bababa ako!" "No," mariin ngunit kalmado na sambit niya. "D*mn it! Stop this! Ano ba ang problema mo?! I said stop the car! We will stop this bullsh*t!" "Shut up! I know what I'm doing!"