Obsession Vs Love Novels & Stories

"If you want to touch her deep soul, touch her with your love not with lust. Love embraces truth; lust embraces lies. Love builds and strengthens; lust destroys and weakens. RAJID POV habang abala ang lahat ng angkan ko sa araw ng celebration ng debut ng babaeng pinakamamahal ko, ako ito marami ang pumapasok sa isipan.

Or it is already love? Hindi niya alam kung ano ang pinagkaiba non. Wala rin siyang mapagtanungan. She searched through the internet, asked some few colleagues… about the difference between love and obsession. Some of them told her that love means sacrificing, and obsession means being selfish for keeping your love to yourself.

Hinawakan niya ang mga kamay ko. “Huwag kang magsasawang magmahal, Seg. Alam kong makakahanap ng tamang babae ang puso mo. Pero dapat, hindi iyon maging katulad ng nararamdaman mo para kay Carmen. Masama ang magmahal nang sobra-sobra, anak. Kapag sumobra ang pagmamahal, nauuwi ito sa obsesyon. At ang obsesyon, tulad ng isang bisyo, ay nagiging lason sa isipan. Sa simula, matamis at nakakaadik, pero kalaunan ay hahantong sa matinding pagkabigo at unti-unti nitong kinakain ang iyong katinuan hanggang sa tuluyan kang lamunin at mawalan ng bait. We don’t want you to be like that, anak. Kaya pakiusap namin ng daddy mo… sana mahalin mo muna ang sarili mo. Mag-obsess ka na lang sa sarili mo kaysa i

sagot ni Séan, pinagkrus ang mga braso sa dibdib, halatang napapansin ang kakaibang ugali ni Zeus. "I'm not interested," simple ngunit matatag na sagot ni Zeus. Tumayo siya, inaayos ang postura, at pinatigil ang pawis sa noo gamit ang towel. Mas matangkad si Zeus kumpara sa kanyang mga kaibigan. Ang presensya niya ay halatang dominant sa kahit anong lugar kahit sa simpleng gym session lang. Ang kanyang mata ay malamig ngunit may intensity, at ang kanyang aura ay nagpapakita na hindi siya basta-basta. Kahit wala pa siyang iniinom na alak o wala pang anumang distractions, ang focus niya ay malinaw.

At sa bawat segundo ng katahimikan, may malinaw kay Sebastian Valderama… Kung may mangyaring wala sa kagustuhan niya ngayong gabi, wala nang makakapigil sa kanya. Because for him, love wasn’t just affection. It was possession, obsession, and an unspoken promise— that no one, no one, touches what’s his. Damn it, love. You’re the only thing that drives me mad and keeps me sane at the same time.

“Pero yo, Lander, siempre seré lo primero. Su felicidad, su paz, su bienestar, ¡y ese será el momento en que me dedicaré a mí misma! ¡Y no puedes darle eso! ¡El amor no es así, Blair! ¡No puedes hacerle eso a la persona que amas, que lo hizo todo solo por ti!” (But me, Lander will always be first! His happiness, his peace, his well-being, and that will be the time that I will think of myself! And you can't give that to him! Love is not like that, Blair! You cannot do that to the person you love who did everything, just for you!) “¡Eso no es amor, Olivia! ¡Eso es obsesión!” kontra ko sa sinabi niya pero nagkibit-balikat lang siya

Just a long, slow exhale, like I wasn’t worth a word. When love turns into obsession, it becomes possession. Dangerous. Uncontrollable. And maybe… this was never love at all. But I kept telling myself it was. That I loved him. That I needed him. That all the nights I followed him in silence, every photo I hid in a box under my bed, every breath I took in places he used to stand—was because I loved him.

Ideal relationship or Ideal couple. I love green flags, you respect each other. Time pa 'yan or what, then supports each other. Tapos nandiyan for each other kahit darkest day niyo pa. Minsan mapupunta ka sa red flags, manipulative. Toxic relationships. Hindi ko alam ha, bakit yung iba. Red flags pa ang binabalikan or hinahabol. Tapos yung green flags pinapabayaan. Siguro ganon talaga kapag na sa mature relationship and toxic relationship ka.

malamig kong sambit habang nakatitig sa kanya. “Ang pag-ibig ay kusang ibinibigay. How can you earn love if you don’t even know how it works, Demetri? What you feel isn’t love—it's fúcking lust and obsession. And those two are never love,” mahina ngunit mariin kong paliwanag. “So please... stop this.” Nakiusap ako, kahit alam kong wala na yatang espasyo ang puso niya para sa rason ko.

Hindi ko na tinanong kung saan siya nakita, kasi sa loob-loob ko, sapat na ‘yung ideya na baka nand’yan lang siya — malapit, pero hindi kailangang magpakita. Pag-uwi ko, dala ko pa rin ‘yung amoy ng event hall at ingay ng mga tao. Pero higit sa lahat, dala ko ‘yung pakiramdam na, kahit hindi pa namin sinasabi nang harapan, pareho kaming nagbago. At sa huling entry ng araw na ‘yon, sinulat ko: > Maybe this is what it means to love someone in silence — when the world keeps you apart, but your souls remember each other anyway.