Inside My Novels & Stories

Baka ang tauhan na tagahatid ng pagkain sakin sa loob. Sumilip ako mula sa mini-library. Wala akong nakitang kahit sino maliban sa kulay green light sa itaas ng isang smart tech metal door. Weird. Napapikit ako saglit at napahikab, dinadalaw na naman ako ng antok. Huminga ako ng malalim. Baka naman guni-guni ko lang na may pumasok sa loob. Pero sa likod ng isip ko, may kung anong akong naramdamang kakaiba.

Pero hindi ko na muna inisip yun, ang layo pa nun para maabot namin. Nang dumating kami sa aking silid, agad na akong pinapasok ni Elvis. At namangha naman ako sa interior ng silid. Maganda ito, parang nasa isang apartment lang ako. Hindi lang kasi ito basta silid lang, may sarili na itong kusina, hapag kainan, sala, comfort room at kwarto. Hindi ko akalaing ang nakakatakot na building ay may ganito palang rooms sa loob.

dismayadong aniya. "Mali ka ng iniisip, Volter. May naramdaman akong kakaiba sa silid na ito kaya na-curious ako at tiningnan iyon," dahilan ko. "And I found out there's nothing inside here," aniya ko pa.

Harap-harapan ka nang sinasaktan pero iyang pagmamahal mo pa rin ang iniisip mo. Napapikit ako ng mariin. Kinakalma ko pa rin ang aking sarili habang naglalakad papasok sa loob ng rest house. Mabuti na lang at wala akong nakakasalubong mukhang wala na talagang mga narito kung hindi kami na lang. "A-Are you... scared of me?"

At gusto ko sanang maniwala. Gusto ko sanang sabihin sa sarili ko na tama siya. Pero hindi. “I know…” sagot ko, mahina pero malinaw. “Alam ko na nakakulong na siya. Alam ko na safe na dapat tayo. Pero…” napahinto ako, hinanap ang tamang salita, “…there’s something inside me na ayaw maniwala.” Napakunot ang noo niya. “Audrey—”

Mabigat ang katahimikan sa loob ng opisina ko. Malamig ang hangin, pero ang buong katawan ko ay nag-iinit sa inis at galit na hindi ko na magawang kontrolin. Tumayo ako sa harap ng malaking glass window, nakakuyom ang mga kamao sa loob ng bulsa ng aking slacks. Kumukulo pa rin ang dugo ko. Sariwang-sariwa sa utak ko ang imahe kanina.

This is my safe haven, my comfort, my peace and my home. Lexus is my home. "Thank you for coming back, Moon." Muli niyang dinampian ng halik ang ulo ko at hawak kamay kaming pumasok sa loob ng unit niya. Nilibot ko ang tingin sa paligid. Walang malaking pagbabago sa kung ano ang ayos nito. Kung ano ang interior nito nung umalis ako ganun pa rin.

He must be taking Xanax whenever he's performing in front of the crowd. Sasarhan ko na sana ang cabinet nang mapansin akong nakaawang na kahoy sa likod ng mga tissue papers. I frowned. Removing all the toilet papers, I gave the wood a little push and I am right, there is a secret compartment inside. It's like a cabinet inside a cabinet. Ipinasok ko ang kamay ko sa loob at kinapa kung may laman ito. All I can feel from the inside is a plastic wrap. I tried to grab it and put it into the light.

BODCT-6 CALDWILL ENZO WALA kaming kibuan hanggang sa makauwi kami sa mansion ko. Atat na atat na rin akong panoorin ang laman nitong tape! Diretso ako agad sa loob ng kuwarto ko pagkapasok ko sa mansion. Kinuha ko agad ang laptop at isinaksak ang tape rito. I badly need to see what's inside of this. Ilang saglit pa at nag-play na ito. I frowned when I saw Calvin's bedroom. I know, kuwarto niya ito sa condo niya. How can I forget my own bedroom design for him.

Best Regards, Hottyrian Club "Mukhang maganda yan ah," sabi Mateo nang makapasok siya sa pinto at naglakad siya papunta sa 'kin. "Wala to, kagagawan lang ‘to ni Miles." sabi ko habang tinatago ang envelope under my table. Nandito kami ngayon sa office ko. Yes, I have my own office in my house. Bakit pa ako lalabas, ‘di ba?