Offend Novels & Stories

Tinitigan ko ito ng ilang segundo bago sumagot. "Pag-iisipan ko muna ng maigi bago ko sagutin ang bagay na iyan," sagot ko sa kanya at nakita kong nawala ang ngiti sa kanyang mga ngiti sa kanyang mukha. Hindi ko pa siya masagot sa kanyang tanong dahil kinokonsidera ko ang ilang mga bagay bago siya hayaan na makapasok sa buhay ko. Unang-una, ayokong kagalitan ako ng mga babaihan dito sa aming lugar dahil kilalang-kilala si Joaquin at madaming humahanga sa kanya.

Bago pa man makapagsalita si Adrian, biglang tumayo si Maliya at humakbang pasulong. “President Argente, may itatanong lang ako. Saan ba kita eksaktong na-offend?” kalmado niyang tanong. “Kung hanggang ngayon ay masama pa rin ang loob mo dahil nasaktan ko ang isa sa mga kaibigan mo noong araw na iyon, matatanggap ko pa kung gusto mong maghiganti para sa kanya. Pero hindi ko matatanggap ang mga walang basehan mong akusasyon at pang-iinsulto.” Tinitigan niya ito nang diretso sa mga mata.

Biglang lumungkot ang mga mata nito. "Hindi mo ba ako na-miss?" Bumuga siya ng marahas na hininga. "Alam mong tapos na tayo, di ba? So please, patahimikin mo na ako," naiinis niyang sabi at tinalikuran ito. Ayaw niyang maging rude dito pero kung iyon ang dapat na sabihin para lubayan na siya nito ay gagawin niya. Niyakap siya nito sa likuran.

Paano pa kaya kung walang okasyon? "Fuck!"

matigas niyang sagot. “Anong tawag mo sa ginawa mo kanina?” “Nagtanong.” Nainis ako. “Sa ganoong paraan?” “Paano ba magtanong? Dapat ba nakikipagbesohan muna?” “What?” Mas lalo akong nainis. “Ang sinasabi ko you need to say sorry—” Naglakad siya para kunin ang damit. “Are you kidding me?” natawa siya ng sarkastiko. “Kung na-offend siya o ano sa tanong ko, bakit ka nandirito ngayon? You should comfort him.”

At alam kong hindi sinasadya ‘yun! Hawak na naman ni Stan ‘yung bola. At grabe lang talaga ‘yung humaharang sa kanya. NANG YAYAKAP! “OFFENSIVE HUGGING!! OFFENSIVE HUGGING!!” Napasigaw na ako. Napatingin naman sa akin ang lahat at natatawa pa. “Martin, ano ‘yung sigaw mo?” “Offensive hugging po. Kasi grabe na makayakap kay Stan ‘yung lalaki.”

Napansin ko ang pamumula ng mga pisngi niya. God, why is she so adorable? “H-Hindi naman ako tuta para maging cute.” Tiningnan ko siya para makasiguradong hindi siya na-offend sa sinabi ko. “I’m sorry, Sophie. Hindi ko dapat sinabi ’yon.” “Huh? Anong ibig mong sabihin?” “Did I offend you? I mean, when I called you cute?” “A-Ano? Siyempre, hindi. Hindi ako na-offend. I’m sorry, Dr. Jacobs. Nag-over-react lang talaga ako.”

“I-I offended him. Kaya niya ako ikinadena rito.” Nang mabanggit ang pangalan ni Shawn, napalunok si Harvey, para bang takot pa rin kahit nakakadena siya. “Miss… you know what he is, right? Hindi siya marunong magpatawad. Once you offend him, tapos ka na. Hindi ka na makakatakas habang buhay.”

tanong niya sa akin. Inis ko namang naikuyom ang kamao ko! Gustong-gusto ko siyang sapakin! Nagpakawala siya ng buntong hininga bago nagsalita. “Sorry if I offended you. It wasn't intentional.” aniya saka biglang lumuhod sa harapan ko at parang prinsipeng isinuot ang sandals ko sa isa kong paa. Napakurap-kurap ako at hindi makapaniwala sa kaniyang ginawa!

Maluwang akong ngumiti sa kanila. I read something about retorting an insult. The best way to overcome an insult is to top it, if you cant top it, ignore it. If you can't ignore it , then it's probably deserve. But I don't believe this saying. Sometimes you have to stay quiet and walk away, hindi dahil sa deserve mo ang insultuhin, kundi dahil mas pinahalagahan-- mo ang iyong inner peace. But tonight, I'm in the mood to top their insults.