Angry Emotions Novels & Stories

Nadagdag ang emosyon na nararamdaman ko dahil sa bigla niyang pinatong ang kanyang kamay sa ibabaw ng aking kamay. “Pero-“ naputol ang sasabihin ko dahil nakita kong papalapit na sa amin si May at kasama ang kanyang nobyo. Nakangiti siya sa akin pero halatang pagod na siya sa emosyon ng kanyang mga mata. Alam kong may hindi magandang nangyari pero hindi iyon maipakita ni May. Isa rin sa katangian ko ang basahin ang ugali at personalidad ng mga tao sa paligid ko kaya naman labis ang pagdududa ko sa mga sinasabi ni Joaquin sa akin.

Hindi naman yun nawala pero mas nangingibabaw parin yung galit! Right. I should stuck in my mind that I am mad. I am angry at him to the point that there will be no love in the sentence.

Kitang-kita sa mukha niya ang pagkabigla na humalo agad sa matinding galit at pagkasuklam. Hindi ko maipaliwanag ang halo-halong damdaming dumaloy sa buong katawan ko sa sandaling magtama ang aming mga mata.I could feel the intense anger, resentment, and hatred I’d bottled up for so long surging through me. Gusto kong sumigaw, gusto kong sumbatan siya, gusto kong ipaalala sa kanya ang lahat ng sakit na idinulot niya sa akin at sa aming pamilya.

"At bakit ako ang kailangan protektahan? Hindi ako mahina at maslalong hindi ako ang reyna!" Mariing napa pikit si Leora. Habang ako ay mabigat ang bawat paghinga dahil sa galit na pagsasalita kanina. Ngayon lang ako nagalit na ganito, I am not usually get mad easily, but this is new to me. The feeling of anger is like an overflowing wind wanting to burst. "You don't understand —"

tugon ko, bago tumingin sa kaniya. Naabutan ko siyang nag-iisip ngunit nakakunot na ang noo nito, nakasalikop ang dalawang kamay at malayo ang tingin. That kind of facial expression is clearly angry. And at any moment, he will explode if I say something he doesn’t like to hear. That’s what I’m trying to avoid from happening. "He wants you to suffer and regret even more." Gano'n din ang nasa isip ko.

Legacy's face contorted with frustration, his own emotions a tangled mess as he struggled to find the right words. "Summer, you're overreacting!" "Overreacting?" Summer's voice cracked, the tears in her eyes a testament to the pain that coursed through her veins. "How am I supposed to react? Should I just stand here and pretend this doesn't hurt?" The room seemed to close in around them, the walls echoing their voices and the shattered remnants of their love. Summer's resolve hardened as her emotions intensified, her anger a fire that threatened to consume her.

May alam na siya… at ayaw niyang sabihin sa’kin. Napakuyom siya ng mga kamay, pilit pinipigil ang pag-angat ng emosyon. Galit. Inis. Pagod. Lahat iyon ay parang apoy na pilit niyang ikinukubli sa malamig na panlabas na anyo.

"...no one has ever been angry for me before. Kaya sa t'wing naririnig ko iyon mula sa 'yo ay hindi ko maipaliwanag ang emosyon na nararamdaman ko." His eyes widened slightly. And suddenly, the emotions I had been holding back all night came rushing back. My vision blurred. “Everyone always told me to endure,” I continued weakly. “To be patient… to understand Xavier… to behave properly…” My lips trembled. “But you’re angry.” A tear slipped down my cheek. "Nakakagalit ka sa kanila d-dahil sa ginawa nila sa akin... at s-sobrang saya ko," my head tilted a bit while I said those words.

It was almost five years later that I realized the anger I was feeling was actually grief in disguise. I had experienced a loss that was so profound, so beyond the scope of anything I was prepared to handle, and anger was my default emotion. I understood anger and I knew how to feel it. "San ka pupunta?" he asked again. Medyo nabubulol pa siya sa tagalog niya pero naiintindihan pa rin naman. "Secret!" binuksan ko ang pinto ng kotse at agad na ipinasok ang bag roon.

Mas gusto niyang kamuhian siya ng lahat dahil alam niyang totoo ang mga pinapakita nito. Kapag mabait ay maaaring may kapalit. Kapag matulungin ay maaaring may gustong kunin. Para sa kaniya ay hindi totoo ang lahat ng pinapakita ng bawat tao. Lahat ay sinungaling at tinatago ang totoong kulay sa ilalim ng maskara. If a person is angry to it's limit then it can't hide its real emotion. Kasi masyadong mabigat ang emosyong iyon na kahit sino ay mahihirapang itago.