Novel & Cerita Ofw Quotes

“Nakita mo na ba si Mama?” “Oo. Pero hindi kami nakapag-usap kasi natutulog siya.” “Bakit ba ang tigas mo sa kanya? Hindi mo ba kayang maging tao man lang minsan?” Ngumiti si Owen, isang ngiting hindi maintindihan, at nagsalita na parang siya pa ang mabait. “Kapag nakalabas ka na, saka ko iisipin.” “Hindi ko talaga maintindihan. Bakit parang desperado kang ipakasal kaagad ako sa babaeng iyon?”

"Who asked you to pick me from school? In tagalowg, sinow pow ang nag-owtows sa inyow na sowndowin akow sa school." "Oh, hindi mo akow naiintindihan, right? Well whoever this person na nag-owtos sayo to dala me here, I'm sure he's just bluffing you. Nilolowko ka lang niya. Do you think my father will not haunt you? He will hanap you and he will patay you. Anowng kailangan mo pera? Pwede kitang bigyan. May sarili akowng pera you know?"

wala naman akong magawa dahil iniisip ko pamangkin ko din naman ang ilalabas ng kapatid ko nagkataon lang na ang ama nito ay ang lalaking dapat ay asawa ko na ngayon. Kaya itinatak ko na sa isip ko ang labanan bilang OFW kailangan ay malakas ang loob mo at paminsanang mangatwiran sa iyong mga boss kung alam mong ikaw ang tama at nasa katwiran. Aware din naman ako sa mga naririnig ko sa aking paligid.

Kapag umuwi ang mga katulong sa bansa nila, hindi na sila bumabalik! Ramdam ko ang init sa pisngi ko, pero pilit kong nilunok ang sakit ng kanyang sinabi. Hindi ko siya masisisi—marami talagang OFW ang hindi na bumabalik matapos makaalis. Pero iba ang sitwasyon ko ngayon. "Madam, I will return. But my family needs me. Please… just a few days." Ngunit tumawa lang siya nang mapakla at umiiling habang nakapamewang. "La! Ant taemal huna! 'Iidha ghadarat, la taeudi 'abadana!" galit niyang sabi.

sabi ko sa kanya. Huminto kami sa labasan ng mga bagong balik na OFW, dito raw kasi siya lalabas. Kinalabit ko si Xerxes, "may sinabi siya sa akin, Xerxes. Kapag magkamukha raw ang mag-jowa, sila na raw ang forever. Magkamukha raw tayong dalawa." kinikilig na sabi ko sa kanya at tinusok pa ang kanyang kaliwang braso.

sagot ni Pharoah na nakaupo sa sofa, naka kruss ang hita. Humahagikhik naman si Hyacinth. Tuwang tuwa talaga ito. "Wala naman akong sinabi na bawal kayong pumunta rito kayo lang ang nakaisip noon," giit ko. "May gusto ba kayong kainin o kaya juice?" nakangiti kong alok. Mabilis na umiling si Owen. "Naku huwag na may nakita kaming siopao kanina nakialam na kami. Magtimpla na rin si Pharoah ng juice."

sabi ni Alphonso, binasag ang katahimikan. Nagsimulang tumawa nang malakas si Clive Owen. "Maniwala kayo sa akin, hindi kailanman makakasulat ng ganoong klaseng artikulo ang tatay ko, akala ko ako lang ang nasisiyahan sa mga kwento ni O D Eleven."

totoong sabi niya. Hindi naman kasi siya laking hirap pero it did not stoop him para hindi mas lalong umangat sa buhay niya. Kahit mayaman na noon ang pamilya nila ay mas nagpursige pa lalo si Arthuro. “Grabe ka naman po. Gusto ko maging ikaw, dad,” sabi ni Owen at inalagay pabalik ang kinuha ni Owen.

dagdag ko. Sumilay ang galit sa mukha ni Owen. "Kung kaya mo talagang magbuntis, bakit hindi ka pa nabuntis hanggang ngayon? Hindi ka naman maaasar sa sinasabi ng mga tao kung hindi totoo. Sino bang gugustuhin ang isang galing sa pamilya mo? "Lagi ka lang nakaupo sa bahay, mukhang miserable araw-araw. Seryoso, kahit tingnan ka lang, nakakasuka."

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!