Novel & Cerita Wattpad Quotes

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Gano’n ang nangyari sa’kin, Wade. Siguro hinintay ko lang talaga na maupos ako. ‘Yong wala ng matitira sa’kin kasi binigay ko na ang lahat-lahat. Nagpakatanga, nagpakabaliw.” Tumayo si Amber at inayos ang kumot na dala na siyang ginawa niyang pambalot sa katawan bago muling magsalita. “Kaya ikaw, Wade, huwag mong hintayin na umabot ka sa puntong iyon, na namamalimos ka ng atensyon dahil sa uhaw na uhaw ka. May mga tao pa rin naman handa kang mahalin, what the most important here is, love yourself first. Doon mo lang makakamit ang tunay na kalayaan.”

Ang bawat komento, bawat reaksyon, ay nagbibigay sa akin ng lakas upang tapusin ang bawat madugo at emosyonal na kabanata. Huwag kayong mag-atubiling magsalita. Sabihin ninyo sa akin ang inyong saloobin—ang galit, ang kilig, ang sakit. Dahil ang kwentong ito ay hindi lang akin. Ito ay atin. Maraming salamat sa patuloy ninyong pagtitiwala. With blood, desire, and devotion, QuillWhisper

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

“I’ll train whoever comes in.” “Kaya mo ‘yan,” sagot ni Lianne, sabay abot ng sticky note: “Bloom where you feel watered.” “Naks,” ani Cesca. “P*******t quote realness.” “Pero bagay sa’yo,” sagot ni Lianne.

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.