Oks Lang Ako 소설 & 이야기

Dia's POV Mabuti naman maalam magtagalog si Krish kaya hindi na ako mapapagod pang mag english kapag kausap siya. Sawang sawa na ako magsalita ng english at promise duguan na ang ilong ko sa tuwing kakausapin ko ang isa sa kanila. Maawa naman sa akin hays, mauubos ang dugo ko sa kanila e. "May problema po ba?" Natigilan ako sa ginagawa ko nang marinig ang boses na iyon.

usal ko. Buong akala ko porke walang press kagabi ay okay na. Pero may nakalusot pa rin.

“Just leave...” Ayokong magtalo kami sa walang kwentang bagay, lalo na sa walang kwentang si Luna. Hindi masisira ni Luna ang pagkakalapit namin ni Aragon, hindi ako papayag na kuhain niya sa akin ang kaisa-isang tao na nagparamdam sa akin na hindi ako nag-iisa. I'm not a quitter, and I especially don't give up. I get everything I want, and I keep trying until I get what I want. Kaya hindi ang katulad ni Luna ang magpapasuko sa akin. She’s nothing but a trash. Kunwaring anghel sa harap ng iba. Isa siyang mabahong plastic! Argh! “Let’s go, Aragon.” Narinig ko na naman ang mahinahong boses ni Luna.

nakangiti kong muling wika Gusto ko sana siyang anyayahan na dito na lang sana matulog sa amin kaya lang, baka mas lalo lang akong makaramdam ng pagkailang. Isa pa, hindi din pala pwede at baka hanapin siya ni Loveria. Kakarating lang nila dito sa Pinas at ayaw ko namang kunin kaagad ang halos lahat ng oras nitong si Prince

sagot ko din kaagad sa kanya pagkatapos noon, mahigpit akong napayakap sa baiwang niya "Well, marami akong alam na mga tourist spot dito sa Osaka pero bago iyan, dapat kiss mo muna ako at gusto kong marinig mula sa bibig mo ang magic words." mahina nitong wika sa akin. HIndi ko naman mapigilan ang matawa. "Hmmm, magic words? Paano ko sasabihin ang katagang iyun gayung kung may iba kang nakikitang babae, hindi mo mapigilan na sundan ng tingin?" nakataas ang kilay na sagot ko sa kanya

the girl said and she giggled. Parang gusto kong masuka sa pinagsasabi niya. Bakit, ghorl? Oxygen ba ang jowa mo? Nasa kanya ba ang kaldero at bigas mo kaya hindi mo kaya na wala siya?! NapakaOA na, ah.

Sobrang intimidating nila but somehow it feels so warm with them. I don’t know why but it actually feel good to be with them. “You’re so quite. What do you want for breakfast?” tanong ni Oliver. Wala naman akong alam sa mga Chinese foods e. “Kahit ano lang iyong inyo, ganoon na rin sa ‘kin.”

Ilocano silang dalawa kaya sila lang nagkakaintindihan sa restaurant. "Ilocano ba 'yon?" Tanong sa akin ni Adrian at tumango ako. "Wen." Sagot ko at nagulat sila Karen dahil hindi nila alam na marunong ako magsalita ng Ilocano. Lola at Papa ko kasi nagturo sa akin noon magsalita ng ganoon. "Ammom met gayam, Ma'am?! (Alam mo naman pala, Ma'am?!)" Gulat na sabi ni Owen sa akin at tumango ako.

i cut her words. "Yun ang eksaktong ginawa mo noon diba? Nilandi mo noon si Laxus at kaya siya nakipag laro sa'yo ng apoy? Sabagay hindi na ako nagtataka, dahil pareho naman kayong baboy, bagay kayo sa isa't isa. Isang kabit, homewrecker, wh*r at sl*t at isang gago, walang kwentang asawa, mahinang lalaki, mama's boy at higit sa lahat?" mahabang wika ko at tiningnan ko silang lahat.

Mahina siyang tumawa sa aking tabi. French -Je t'aime English - I love you Ngumawa ulit ako. Nag-alala siya bigla. “Gago ka ba! Lakas mo mang power trip! Hindi naman ako french! Sana sinabi mo na lang in english or tagalog puwede rin korean dahil alam ko I love you sa korean saranghaeyo putashimneda ka! sinira mo 'yung moment.” ngawa ko sa kan'ya natatawa niyang pinunasan ang mga luha sa pisngi ko.