Oks Lang Ako の小説・ストーリー

" Ah basta masay ako ngayon. " " Akala ko pa naman kung ano ang problema mo kanina, iyon pala nasa cloud nine ka na. " Iiling-iling na wika ni Luna sa kanya.

seryoso niyang wika Kaagad namang nagsalubong ang kilay ko dahil sa sinabi nia "AT ano ang gusto mong gawin ko? Arif, don't tell me na buburuhin mo ako dito? Come on...hindi ako papayag!" hindi ko na mapigilan ang emosyon ko at napasigaw na ako dahil sa sobrang inis Ang OA niya! As in sobrang OA! Kailangan ba talagang itago niya ako sa ganitong lugar para lang mailayo ako sa mga mata ng buo niyang angkan?

Automatikong nagbawi ako ng tingin. "Hanggang hiling na lang pala iyon." Nagbara ang lalamunan ko nang sabihin iyon. My voice nearly broke. "Ganoon ba ka-imposible?" "I'm not letting that happen..." Tumayo ako upang umalis, upang takasan ang usapang ito, upang takasan siya.

“M—Multo! Multo!” “Teka— Sandali lang! Hindi ako multo!” Tumakbo ito papalayo sa kaniya. “Tulong! May multo!” patuloy na pagsigaw nito. Napakalaking tao pero takot sa multo? At saka hindi naman ako multo! Napakaimposible naman ng lalaking ʼyon!

Ayoko pa mag mukhang kawawa dito. “Yung Teacher ko, may galit ata sa Papa ko. Pinepersonal ako. Kaya laging may follow up question.Unang tanong niya. Ano daw english ng aso, sagot ko Dog. Ang dali no? Uupo na sana ako, kaya lang may tanong pa si teacher.” Hold on my tears. I'm not yet ready.

Tanong ko kasi minsan nag iilocana words siya oo Isa siyang ilocana "Dagdag problema ganun dito nga sa bahay para Kang pagong Kung kumilos Lalo na kapag may dalaw ka duon na Lang Kaya na makakasama mo Lagi sa iisang bubong Ang pinagpapantasyahan mo? Baka lalong malulong ka sa imagination mo best naaawa na ako sayo ngayon pa Lang" Sabi nito at may paiyak-iyak epek pang nalalaman Wala namang luha.

lang" ay isang malaking balakid para patulan kita." "Paano kung hindi nga talaga tayo magpinsan, mamahalin mo kaya ako?" "Hindi ko alam.” “Hindi mo alam?” “Siguro pwede pa ngunit mas maiging magmahal ka na lang ng iba insan, kasi kadugo ang tingin ko sa’yo." "Hindi mo alam? Mahirap ba akong magustuhan?"

"Ok ka lang? Dadalhin na kita—" "Ok lang ako, Oscar hindi naman ako mamamatay," natatawa kong sabi dahil sa labis niyang pag-aalala. Napailing ako. "Sige na, kumain ka na ulit. Ok lang ako." Sa loob ko'y tila may kumikiliti sa puso ko dahil sa labis na saya at ligaya. Nakilala ko pa ang totoong Oscar. Marami pa palang bagay akong hindi alam tungkol sa kaniya at mas napalapit ako.

Mas lalo akong umiyak "Are u ok? Bat nag iba boses mo?" Nag aalala niyang sabe at ramdam ko yon. I miss them.gusto ko ng kayakap ngayon. Gustong gusto kong mag sumbong pero ayokong malaman nila na nasasaktan ako.

"Gagi Sandovag! Ang talino ko sa part na yun ah! Sige na kain na tayo Ate para may lakas ka ulit magmaldita." Sabay kaming natawa sa sinabi niya. Siya lang ang malakas ang loob magsabi sa akin ng ganun. Palibhasa siya lang kasi ang malapit sa akin. Pero tama nga naman siya, kailangan dapat may extrang lakas. Ang hirap kayang magmaldita nang nag-e-ingles. Kahit pa sabihing magaling na akong mag-ingles iba pa rin dahil hindi naman yun ang first language ko. Iba pa rin kung nagtatagalog at nagbibisaya ako, diba? "Ate bakasyon ko next month, sama ka? Siargao tayo? Baka nandun ang forever ko."