Novel & Cerita On The Beach At Night Alone

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang huminto kami sa isang lugar na punong-puno ng tao. Beach party! May mga taong nagsasayaw sa buhangin, may mga bote ng alak sa mga kamay nila, may mga ilaw na nakasabit kung saan-saan, at malakas ang musikang umaalingawngaw sa buong paligid. "Sir, sa tingin ko hindi—" Pero muli niya akong hinila palabas ng kotse. "Relax," sabi niya habang nakangiting para bang ibang tao na siya. "Just for tonight."

Nag iwan ako ng notes at pagkain para kay jae incase na magising siya, paniguradong hahanapin ako non. I sip my wine as enjoying the night view, cold air, and peaceful wave of the sea. Napakatahimik, ang gaan sa pakiramdam.. stress reliever ika nga. Mabuti na nga lang ay kahit papaano ay pinapayagan ang mga pasahero ng cruise na ito na maglakad lakad sa paligid kahit gabi, medyo may mga tao rin na kasama kong pinagmamasdan ang langit at dinadama ang malamig na hangi.

No, she’s better off alone. PAYAPA ang gabi at tanging ang ingay lamang ng paghampas ng mga alon sa dalampasigan ang naririnig ni Roman. Malayo-layo na rin ang narating niya, dulong bahagi na yata iyon ng beach resort na pinuntahan niya. Hawak ang bote ng alak, isang marahas na buntong-hininga ang pinakawalan niya kasunod ng isang malutong na mura.

Lahat iyon parang bumubuhay sa isang parte ng sarili kong matagal nang nakatago. May mga lalaking napapalingon. May mga babaeng tumitingin nang matalim. Pero wala akong pakialam. Hello? Nasa beach tayo. Normal lang ang magsuot ng bikini. Hindi ako nagsuot nito para sa kanila. Nagsuot ako nito para sa sarili ko. — — — Bandang alas-singko ay nagpasya akong lumusong sa dagat.

aniya. Nakahinga naman ako ng maluwag akala ko ay hindi na ako makakakain ngayong gabi, mas lalo atang lumitaw ang ganda ng isla sa gabi, nagsilbing ilaw sa madilim at mapayapang gabi ang buwan na bilog na bilog, nagrireplek ang ilaw nito sa mapayapang dagat, may mga naliligo rin doon mga tao na marahang nag-iinuman at nagpa-party, night swimming is a good idea mas narerelax ka mula sa stressful day. Halos naka bikini at naka shorts lang ang mga lalaki sa hindi kalayuan ay mayroon parang concert, malalakas na tugtog at iba't-ibang uri ng ilaw ang nagmumula sa stage doon kaya napatingin ako kay boss.

KINAGABIHAN nagkaroon ng beach party sa kahabaan ng dalampasigan. Nagkalat ang mga mobile bar at may tatlong lalaking performers na nagsasayaw ng fire dance. Kumuha si Triana ng cocktail drink. Pulang two-piece swimsuit naman ang suot niya ngayon. She enjoyed her alone time under the moon waxing crescent. Buhay na buhay ang paligid at halos lahat nang naroon ay nagsasaya. Sumasabay ang ingay nila sa malakas na paghampas ng alon.

The celestial bodies emerge, their reflection shimmering on the tranquil surface of the ocean, creating a celestial spectacle that mirrors the cosmic dance of the universe. In the darkness, the beachline takes on a mysterious allure. The moon casts its silver glow, illuminating the path that stretches into the depths of the sea. The symphony of the night unfolds, with the distant sound of waves and the rustle of palm leaves creating a serenade for those who find solace in the beauty of the nocturnal beachline.

he asked in a low, bedroom voice, his thumb caressing my lower lip. Maya't-maya, papatakan niya ng halik saka pipisilin ang kaliwang dibdib ko bago nilalaro ang naninigas kong nîpple. Tumingin ako sa labas ng bintana. The beach was pitch black, saved only by the faint moonlight reflecting on the waves. The digital clock on the dashboard showed that it was way past midnight. Sane people would probably head back to the city by now, especially since we both had work tomorrow.

Mukha itong kalmado, relaxed at para bang walang iniisip kundi trabaho pa rin. Kaya nang mapansing walang nakatingin, tumayo siya. "Lalakad lang ako sandali." --- 10:02 PM – Beachfront Path Tahimik ang daan papunta sa beach. Puro buhangin at dahon ang tunog sa ilalim ng tsinelas niya. Bitbit pa rin niya ang baso habang naglalakad mag-isa sa dilim, hanggang sa makarating sa parteng walang masyadong tao. Medyo malayo na rin siya sa bonfire. Nakaupo siya sa isang kahoy na bench, tahimik, malamig ang hangin at amoy dagat.

The glow of the bonfire illuminated their faces, casting flickering shadows that danced in harmony with their laughter. The beach was perfectly transitioning from dusk to night, the sky a canvas of deepening hues. Friends gathered near the shore, reclining on the sand as they admired the stars beginning to twinkle above them. The soothing sound of the waves accompanied their hushed conversations, creating a tranquil atmosphere that was perfect for reflection and camaraderie. Suddenly, Ronnie stood up and darted away from the group, leaving Luca puzzled about his destination. Within moments, Ronnie returned with a mischievous grin, proudly exclaiming, "Told ya, just a sec!"