One Seat Apart นิยาย & เรื่องราว

It's rude of me to just stood and my mind is somewhere else and thinking of anyone else. "Of course, "nagmamadali siyang umupo sa isahang silya sa gilid ng Isang maliit na mesa. Sa kabilang gilid naman umupo si Ken. Sa gilid ng kaniyang mata, She can see several and tables just like the one they're sitting at. May distansya sa isat-isa. Kakaiba sa baba na mga rows of chairs. Ito ang sinasabi ni Ken na konti lang ang nandito sa upper floor. The privilege few.

I can't bring myself to confirm it though because I'm busy. "Excuse me," someone whispered. Napaangat ang tingin namin sa dalawang babae sa tapat ng table namin. "Can we share seats with you?" the other girl asked in a small voice. We're actually sitting in a four-sitter table so there are still two vacant seats left. I saw Ridge turning his gaze on me. Tumango-tango naman ako agad sa dalawa. "Sure," They murmured their thanks and we went back to each of our own business.

Gusto kong magpunta nang maaga dahil alam kong mas maaga silang dumarating lalo na't sila ang nangangailangan sa kumpanya namin. Medyo maraming tao kaya nahirapan akong maghanap ng upuan namin. Gusto ko sanang malapit sa window. Habang naghahanap ako ng upuan, napakunot ang noo ko sa pamilyar na feature na nakita ko. Charlene? I walked closer para masigurado at halos takbuhin ko na ang distansya sa pagitan namin dahil nakita kong kasama nya si Jasper. They were sitting too close to each other and their eyes were both closed.

tanong ko sa kaniya bilang pagbasag sa katahimikan sa pagitan sa aming dalawa. We're one meter apart, and I wish we're sitting close to each other with our knees touching. “Mas malayo sa dati nating pinuntahan,” kaagad niya namang sagot. Nagtaas ako ng dalawang kilay nang malaman ang isa pa niyang pinapahiwatig. “Yes, iba itong pupuntahan natin.”

Sa waiting area, habang naghihintay ng boarding, nagkape sila. Tahimik lang si Althea habang nilalaro ang stirrer ng iced latte niya. Sebastian, sa tabi, abala sa laptop, pero ramdam niyang aware ito sa bawat galaw niya. Ang distance nila ay sakto lang — hindi masyadong lapit, pero sapat para maramdaman niya ang presence nito. “Relax, Thea,” sabi bigla ni Sebastian nang hindi lumilingon.