Romans & histoires Open-ended Story

Siguro ay dahil hindi naman kami close para mag-usap ng ganito. Pero…may point naman ang sinabi niya. Hindi ko lang talaga alam kung paano labanan ang nararamdaman ko. Ganito siguro talaga kapag biglang bagsak sa harapan ang sekreto ng pamilyang kinabibilangan. I think not all true love have happening ending.

Ni hindi siya nagsalita. So, ito na nga talaga ang ending namin? Binalik ko ang tingin ko kay Xavier. Ang lalim ng mga mata niya. Parang hindi ako tinatanong ng biro. Parang totoo. “Why?” halos pabulong kong tanong. “I hate unfinished stories,” sagot niya. “And if you’re brave enough to stand here after all this, then you deserve a different ending.”

No infringement or imitation is intended. Please read with an open mind, and respect this as a creative piece rooted in character backstories, emotional exploration, and fantasy. Stay classy, and don’t forget—it’s just a story.

I just wanted to give justice to the plot and the characters na matagal nang tumatakbo sa isip ko. Matagal ko na ring napagdesisyuna na iwan ang kuwento nila sa isang open ending. And I decided to stick to it po. Minsan, mas maganda ‘yung may naiiwan tayong katanungan sa isip natin, ‘di ba? Char! HAHHAHAHAHAHAH But anyway, sana ay na-enjoy niyo pa rin ang journey nila, pati na rin ang kila Caleb at Lana!

"Ang mga kwentong tinahi para maging pelikula ang salamin ang ating buhay. Magulo, mahirap, malabo pero sa huli, kung maayos ang karakter, magiging maganda ang wakas. Sa kabilang banda, kung kailangang may baguhin ang pangunahing karakter sa sarili kaya magiging. . . anong tawag do'n?" "Open-ended po ba?" "Tama. Magiging open-ended ang kwento." "Bakit hindi po trahedya ang magiging wakas kung may kailangang baguhin ang bida sa kaniyang sarili?" I was also shocked with my question, that was out of the script.

Noon ay naintindihan niya na ang kwento ay walang simula at walang wakas — ito ay isang walang katapusang paglalakbay ng pagtuklas, pagkatuto, at pagmamahal. Ngayon, ang Dambana ay nakatayo pa rin, ang ilog ay patuloy na dumadaloy, at ang mga tao ay patuloy na namumuhay nang may paggalang at pagkakaisa. Hindi natin alam kung ano ang mangyayari sa mga manlalakbay, o kung anong mga bagong hamon ang darating sa hinaharap. Ngunit hindi tayo natatakot — dahil alam natin na ang liwanag ay nasa ating mga puso, at ang lakas ay nasa ating pagtutulungan. Ang ating kwento ay patuloy na isinusulat, hindi lamang sa mga pahina ng mga lumang aklat, kundi sa bawat hakbang na ginagawa natin, sa bawat desisyo

“I hate endings. I hate closing the last page of a book and looking for a new beginning. I just want everything to stay the way they were. Even if it’s possible.” “Lahat ng kwento ay umuusad. Ibig sabihin, lahat ng kwento ay nagtatapos. Maging maganda man ang dulo o hindi, magtatapos at magtatapos ang kwento,” he said. “And it is what people should realize. Habang umuusad ang ating kwento, nauubos ang mga pahina patungo sa katapusan. But do you know what stays forever?” She looked at him. “What?”

And if you’ve been part of my journey as a writer, then you already know that every story I create holds a piece of me. Now, I want to invite you to step into more of those worlds. More stories. More emotions. More unforgettable characters. Because while one story may end or pause, there are always others waiting to be discovered. Let me take you there. ✨ WHEN DESIRE BECOMES A SIN (COMPLETED STORY)

Jusmiyo. Basta, ang alam kong natengga kong story ay si Cly lang (Never Tame A Beast) but nasa end part na rin naman yun. Happy ending na nga lang need no'n since short lang yun. So ito lang. Babalik pa rin naman ako dito. Hindi naman kasi pwedeng iwan ko tong story. Ngayon sana ma post ko yung ginawa kong tatlo kanina hapon pero may nabasa akong comments na medyo nakaka-offend. Haha. But understandable.

“Alam mo, kung meron mang quotes sa atin... baka hindi ito fairy tale. Fairy tales end sa pindot ng camera. Pero tayo, story natin... nagsisimula ngayon.” Tiningnan niya ako. “At walang ending kundi endless.” Ngumiti ako. “Yes.” Sa bawat lalim ng gabi, napagtanto ko na hindi gaya ng dati. Hindi ito tungkol sa katawan ni Seraphina. Hindi rin ito tungkol sa pamana ni Damian. Ito ay tungkol sa dalawang tao—isang mandirigma at isang mangingibig—na nagpasya na sila ang magsulat ng sarili nilang rules, ng sariling marriage.