Our Father Who Art In Heaven Novels & Stories

Tunay na ang pagmamahal sa isang ama ay katulad ng isang tula na puno ng damdamin at talino. Sa bawat salin ng ating kwento, masusumpungan natin ang mga salitang nagbibigay-hulugan at damdamin. Ang pagsulat ng tula para sa aking ama ay nagsisilbing isang pagmumuni-muni sa mga aral na kanyang naituro at sa mga sandaling ipinakita niya ang kanyang pagmamahal. Ang pagkakaroon ng mga linya na naglalarawan sa kanyang mga sakripisyo, mga paglalakbay, at mga simpleng galak na ibinigay niya sa amin ay nagbibigay-diin na ang saya at hirap ay parte ng kanyang paglalakbay bilang isang ama. Sa pagtutok sa kanyang mga katangian, mga pangarap, at mga alaala, ang tula ay nagiging isang bagay na madaling tanggapin at ipagmalaki. Gayundin, kapag inawit ko ang mga salitang ito, nararamdaman ko ang pagbibigay halaga sa kanyang mga pagsisikap, at nakikita ko ang kanyang ngiti sa bawat pangungusap na lumalabas mula sa aking puso.

Isang karanasan rin ang gumawa ng tula para sa kanya na nagsasabing siya ang aking bayani. Hindi lamang siya isang ama; siya rin ang aking guro at kaibigan. Sa tula, maaaring isama ang mga simpleng kwento kung paano niya ako tinulungan sa mga pagsubok, mga panahon na siya ang aking takbuhan sa saya at lungkot. Ang kanyang mga payo at kanyang dedikasyon ay mga piraso ng obra na isinasalin mula sa aking isip at puso patungo sa papel. Sa bawat taludtod, naaalala ko siya at ang mga bagay na nagtaguyod sa akin sa aking buhay. Ang tula ay hindi lamang isang pagpapahayag ng pagmamahal kundi isang buhay na patotoo sa aming ugnayan, isang alaala na mananatili sa akin habang buhay ako.