Our Love Triangle Novels & Stories

Hindi ko naabutan ang panahon kung kailan nagmamahalan silang dalawa,nadatnan ko na silang ganito at ganito na'rin ako lumaki. Ang mga babaeng nakukuha ng ama ko hindi naman talaga siya mahal.Ang mga lalaking nali-link sa mama ko hindi din naman siya mahal.Dalawang beses ng nagpakasal ang kuya ko ,mahal na ba niya ang pangalawa ngayon?Bakit magkasama pa'rin ang mga kinikilala kong magulang kung wala din naman silang pakialam sa isa't-isa?At bakit pa ako nanatili dito kung pupwede na akong umalis? It is simple.If there's no love at all then the reason why people stay is because they only wanted something.

ang pisngi. "Alam kong maging ikaw ay nalilito sa kung sino talaga ang minahal ko. Ngunit ngayon, masasabi ko na kung sino. Oo, naging totoo ang pagmamahal ko kay Allyana, dahil lagi kaming magkasama at minahal niya rin ako ng totoo. Ngunit, hindi pa rin mawala sa akin na minahal kita, na mas minahal kita kaysa sa kanya. Iyong pag aalala ko saiyo, iyong mga sandali na hindi kita matiis at mga oras na kailangan mo ako. Isa iyon sa dahilan kung bakit nanatili pa rin ang pagmamahal ko saiyo. I'm sorry. Wala akong nagawa sa kung anong nararamdaman mo. Ngunit, tanging pagmamahal lang ang maibibigay ko saiyo ngayon. Kaya sana, kung may iniisip ka mang gawin ay isipin mo rin kung may masasaktan ba

Naandito ako ngayon sa ospital at nasa loob ako ng kuwarto ni Ace ganon din si Tanisha, natutulog nang mahimbing si Tanisha habang ako ay nakaupo lang ako sa gilid ni Ace at hawak hawak ang kanyang kamay, at kinakausap ko lang ito habang nakapikit parin ang kanyang mga mata. “Love alam mo ba, nong mga araw nang malaman ko na may babae ka, simula palang gusto ko nang makipag hiwalay sayo, simula palang gusto na kitang durugin at babagsakin pero hindi eh hindi ko nagawa lahat yun dahil asawa kita at ama ka ni Tanisha. Ayokong makita ni Tanisha na lagi tayong nag aaway o di kaya maranasan niya magkaroon ng broken family, kaya inakom ko lahat ng sakit na nararamdaman ko, yung sugat sa puso ko pi

Nananatili pa rin kasing nasa loob ang kalahati ng naputol na ari ni Luis, ngunit hindi pa rin niya ito ininda, desidido pa rin siyang ibigay kay Tess ang huling sandaling magkasama sila. Nagpatuloy siya sa pagromansa sa malamig na bangkay nito. Binuka niya ang mga hita nito at saka pinasok ang kanyang dragon sa madugong kweba. Nilabas pasok niya ito ginamit at ang dalaga hanggang sa huling sandali. Punong puno ng pagmamahal ang bawat kadyot nito. Gusto niyang ibuhos dito ang lahat ng kanyang buong lakas para mai-alay ang mga natitirang oras sa gabing iyon.

Si Jimmie at Jammie, bagamat matalino at mature, ay may mga pagkakataong nagpapakita ng pagiging bata, lalo na kapag nag-uusap tungkol sa mga emosyonal na usapin. "Alam niyo, parang medyo tama ka nga, Jimmie," sabi ni Heart habang tumitingin sa kambal. "Pero, hindi lahat ng love story ay kasing simple ng isang love triangle. Mas komplikado pa minsan ang mga buhay ng mga tao kaysa sa mga pelikula." "Oo nga," dagdag ko, "pero sana magkaayos sila ni Sarah at Emer. Kailangan nilang mag-usap."

Saad niya sa akin at medyo nauutal pa. “Oo na. Sige na, pasok na ako. Ingat ka pauwi.” saad ko sa kanya. “Uh, Thali.” Tawag sa akin ni Casper kaya lumingon ako sa kanya at ngumiti. “Bakit?” Nakangiti kong saad sa kanya. “I love you,” saad niya sa akin at lumapit para halikan ako sa noo. “Goodnight and sweet dreams love.” nakangiting saad niya sa akin kaya napangiti ako ng sobra.

I felt a spark of determination ignite within me, a spark that would fuel my journey towards healing and redemption. I knew it wouldn't be easy. The road ahead would be long and arduous, filled with twists and turns that would test my resolve and my strength. But I was determined to rise from the ashes, to emerge stronger and wiser from the darkness that had consumed me. The question was, could I rewrite our love story into one of survival and strength, or would I remain trapped in the darkness of their betrayal?

--- Sa gabing iyon, habang nasa kanya-kanyang kwarto sina Maya, Ash, Ava, at Julian, pare-pareho nilang iniisip ang mga bagong simula na hinihintay sila. Love wasn’t just a feeling; it was a choice, a journey, and a promise to keep moving forward despite the uncertainties. At sa bawat hakbang, alam nilang hindi sila nag-iisa.

I curiously asked. Nag-isip ang tito ko at napa-ngiti siya, tapos kinalaunan ay tumatawa itong umiiling. "Anong nakakatawa?" Humupa ang tawa niya nung tinanong ko iyon. Tinignan niya ako habang naka-ngiti. "Eh kasi, minsan nagkaroon ng love triangle sa pagitan nila Zayne, Alice at Zarion." Natatawang sagot niya.

Walang totoong kaibigan, si Aragon lang ang kilala kong may malasakit sa akin at nanatili sa tabi ko. Mas okay sana kung si Aragon lang ang dumating. Siya lang naman ang gusto kong kasama at kausap. Bakit kasama pa si Luna? Nakasalampak na upo kami sa sahig na nakabilog sa center table at kumakain ng mga prutas na hiniwa-hiwa nila sa maliliit na pieces. Panay ang sulyap ko kay Luna, panay rin kasi ang dikit niya kay Aragon. Si Aragon naman parang ayos lang sa kanya, parang gustong-gusto pa niyang dumidikit si Luna sa kanya. Hindi ko maintindihan ang pakiramdam ko ngayon, naiirita ako at parang kinakatay ang puso ko sa aking nakikita. It appears that Aragon and Luna are more than just friends