Our Selves Or Ourselves Novels & Stories

Kung minsan ay nadadala tayo sa kung ano at sino tayo sa ating paniniwala. It’s human nature that we pride about our looks and achievements. At madalas ay naliligaw na tayo sa ating sariling paniniwala. Halimbawa’y naging successful na tayong negosyante o kaya kinikilala na tayo sa ating profession kaya’t nagiging napakataas na ng tingin natin sa sarili.

Kumuha siya ng ballpen at pinaikot ikot 'yon sa kaniyang kamay. “Hahatiin namin ang isang linggo para sa aming tatlo. Ganun naman kasi dapat.. iisa kami pero may kaniya kaniya kaming identities. May sariling hilig, talino, diskarte at pagkakakilanlan. ”

parang tangang pagkausap n'ya sa sarili habang inabot ang mga lumang gamit at tinupi. "Bibili na lang tayo self kapag nakapag sahod ka na , o di kaya ay manungkit na lang tayo ng mga panty sa kapitbahay na nakasampay sa mga sampayan nila mamaya," malokong sabi n'ya sa sarili.

At ako ang kanya. At alam namin pareho ang totoo: We can be chains to each other— but only if we choose to be.

We belong to each other. However, you are mine. Hear that, my love? You are mine and I am yours. We belong to each other. Hindi na mapigil ang pagtulo ng mga luha ko. Niyakap ko ang sarili dahil sa sobrang lamig. Ilang saglit pa ay narating ko na ang Building ng apartment namin.

Narating nila ang university na hindi pa tapos ang kanilang kwentohan tungkol sa nakaraan. "We'll continue this later, ok?" malambing na sabi ng asawa sa kan'ya. Ngumiti s'ya rito at hinaplos ang pisngi nito. "We will tatay! I'll see you later in your office." "Our office nanay, not only my office," saway nito sa kan'ya na ikinagikhik n'ya. Kailangan kasi kapag nag address s'ya ng mga pag-aari nito kailangan ay "our/ ours" ang gagamitin n'ya at hindi "your", dahil ayon rito— ang lahat ng sa kan'ya ay pag-aari n'ya rin, so it should be "ours" na pinagtatawanan n'ya na lang.