Itself Novels & Stories

Dahan-dahan niyang binuksan ang tupi, ang kaniyang mahahabang daliri ay nanginginig habang binabasa ang sarili niyang mga salita sa ilalim ng dilim: “...I am thirty-six now. I have designed landmarks, museums, and high-rises. But my greatest architectural execution will always be the wall I built to keep you safe from me. Protect your designs, my brilliant girl. Build your world, even if I can never be a part of its parameters...”

Sumunod naman siya't in-on na ang TV saka nagsimulang mag-browse. Habang ako dito ay pilit na kinakalma ang sarili.

Award self yan ang peg natin for tonight. Nang masiguro na ayos na ang pagka kaligo, at hulas lahat ng alat sa katawan, mabilis akong umibis palabas at pumasok sa walk in closet, charing lang kabinet lang ang meron ako, mini apartment lang to,mag pakatino ka self, agad din naman akong namili ng susuotin na damit, isang black sexy silk

“Kung may magagawa pa ako—” “Hindi ito tungkol sa dapat. Ito ay tungkol sa kaya. Kaya mo pa bang buuin ang pusong winasak mo? O kaya mo bang hayaan siyang buuin ang sarili niya, kahit hindi ka na bahagi no’n?”

sabi ko sa sarili (Arjay: haist otor napaparami ata talk to myself ko dito. Otor: sorry monologue lover ka kasi baliw") Ng matapos nito pirmahan ang mga papel ay ka agd kung kinuha ito sa kanya.

Magkakilala kasi sila? “That’s good, I’ll help you para mabilis ang pag-process nang pag-e-enroll mo,” aniya kaya naman tumalon ang puso ko lalo na nang magpakita siya ng isang matamis na ngiti. “By the way, I’m Lush. Nakakatanda akong pinsan ni Kieferd at anak ako ng Dean dito,” sambit niya kaya naman napanganga ako.

Bakit ako umiiyak at nasasaktan? Hindi ako ito. Hindi ako iyakin. Malakas ako. Matapang. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko ngayon? Ano ba ang nangyayari sa akin? Karine’s Point of View Selfish. Ako iyan. According to Merriam Webster Dictionary, it is having or showing concern only for yourself and not for the needs or feelings of other people.

Hindi bale nang siya ang masaktan. "That's it? Hindi ka pa rin ba marunong mag-sorry hanggang ngayon. Ubod pa rin ng taas ang tingin mo sa sarili mo? Hahayaan mo’kong saktan kita para ano, para quits na tayo? Para ma-satisfied 'yang konsensiya mo na dahil sinaktan kita ay pantay na ang kasalanan natin sa isa'-isa? o baka naman wala ka talagang konsensiya?"

Dito ka na makakaramdam ng tuwa dahil sa sense of belongingness sa mga taong nasa paligid mo, dahil nakakatuwa sa pakiramdam na mayroon ka nitong mga bagay na ito tulad ng iba. Kasunod na ang self- actualization - alam mo na ang potential mo, kung sino ka at ano ka, kung ano ang kaya mong makamtan dito na magsisimula ang salitang ligaya. Para sa akin, malalim ang salitang ligaya. Malawak. Hindi mo pwedeng limitahan sa isa o dalawang salita. Kaligayahan. Ligaya. Pakiramdam na nabubuo sa isip at puso mo kapag nasayo na ang wants at needs mo.

Anito at muli kong nakita ang pagkislap ng mata nito na tumingin sa tanawin. Napaawang ang labi ko at hindi mapigilang titigin ang mukha nito. Madalas kong tanungin ang sarili ko, bakit ko nga ba siya nagustuhan. His hard feature makes him look like a ruthless man. His pointed nose, thick eyelashes and his perfect jawlines make him more arrogant. Parang nasa panaginip lang ako, papaano magkakagusto ang ganito kaperpektong tao sa isang tulad ko.