Finding Ones Self Novels & Stories

Para siyang binuhusan ng tubig na malamig nang makita niyang nagpatuloy na ako sa pagkain. "a-ah, e-eh, iyon ba? Ang ibig Kong sabihin ay marami ka ng karanasan sa... Sa... Sa kama," Darn it! Iyon pala ang iniisip niya sa akin. Kaso bakit iyon ang iniisip niya sa akin. Mukha ba akong hustler? "ehemmn!! Iyon ba, hindi totoo yon, I am a one woman now. Once na may gusto ako, iyon Lang talaga, never akong magkakagusto o titingin PA sa iba."

Nagsisimula na ring magdilim ang paningin ko. Then I realized something. That this time, no one else saved me, but myself.

Masyado kang nafafall sa taong one word lang kung magsalita. ‘Bawal mafall masyado baka hindi makaahon, self,’ I said to myself while looking at him. Gosh, kahit gabi na, ang pogi pa rin niya! Nakakainis na! Mas lalo ko tuloy siyang nagugustuhan kasi gusto ko sa tao is nonchalant and gusto ko yung ako naghahabol kaya siguro mabilis din akong mawalan ng gana sa mga guy na nanlalandi sa’kin kasi mas bet kong ako yung nanlalandi sa kanila. That's why I’ll do everything to make him fall for me na kahit tulog siya, ako lang nakikita niya.

Ayokong mawalan ng respeto sa sarili ko. Naipilig ko ang ulo ko. Mabilis. Matindi para maipagpag ang lahat ng naiisip ko. Tapos na ‘to. Maghahanap na lang ako ng ibang malalapitan. Kahit saan. Kahit kanino. Basta hindi siya.

I mean, genuinely. Nagbubulag-bulagan ako noon, binalewala ko ang lahat na animo'y parang hangin ang mga nakikitang kong posibilidad. Nagbibingi-bingihan ako noon, hindi ko pinakinggan ang lahat ng mga payo nila lalung-lalo na ang pagbabanta ng sarili ko. That's why I realized that one is truly deaf not because she can't hear other people but she can't hear herself. I was blinded and I was deaf, but the good thing is all of it came in temporarily.

Nagmamahal ka ng ibang tao pero 'yong sarili mo hindi mo mamahal. Now, I need to find myself.

Noon lang sa wakas ay tumayo ang aking ina, tinapik ang sarili na may ere ng tagumpay. Tinapik ang likod ni Subject One, sinabi niya, "Ang ginawa ko ngayon, pinahiya ang sarili ko sa harap ng lahat, ay para sayo. Tandaan mo ito paglaki mo. Huwag mong kalimutan ang utang mo sa akin." Ang mga manonood ay tumahimik, hindi mapalagay.

pahayag ko. "True," ani Jessa. --- Tumungo na ako sa meeting place namin. Sabay-sabay lang kaming lumabas pero humiwalay ako sa kanila ng daan dahil nga may pupuntahan pa ako. Pagkababa ko sa lugar ng meeting place namin ay medyo nanginginig pa ang mga binti ko na wari mo'y nahihiya na ring humakbang ng aking mga paa. "Kaya mo 'to, self. Lakasan mo lang ang loob mo," wika ko sa aking sarili.

higit sa lahat ay mag-isa ko lang naman. Kinuha ko ang roba kong nakahanger sa likod ng pinto at sinuot 'yon bago humarap na sa laptop ko. Too much work stressing me out, but still... I had to do it. Tulad nga ng paulit-ulit kong pinapaalala sa sarili ko... "I only have me... myself... and I. Kung hindi ako, sino pa ba ang puwedeng gumawa nito?!" *****

I feel so alone. Nang maghiwalay ang landas namin ay tsaka pa lang nagsink in sa akin lahat. Pumayag talaga akong ibenta ang sarili ko.... Nakakababa man ng self worth at self respect, pero heto na e, I cannot back out anymore. I am now Rafael Tallano's bed warmer...