Novel & Cerita Outrightly

Her eyes narrowed, her haze cutting through him like a knife. "I know" Sagot ni Zeke, " I am telling you this so you won't get confused. You should know what kind of person I am so that you won't get insulted with me offering you money kapalit ang pagpapakasal mo sa akin. I'm that kind of person." He grinned at matapang na sinalubong ang matalim na tingin ni Asteria.

Hindi ko naman kailangan bumili ng mga mamahaling damit dahil nasanay akong bumali sa mga ukay-ukay o tiyangge. Bumalik ang babaeng sales lady. May dala siyang isang cart at naglalaman ito ng mga dress. Nanlalaki ang mga mata ko sa sobrang dami. Mas marami, mas mahal ang babayaran. Tumayo si Liam at tinignan ang mga ito. Kumukunot ang kaniyang noo sa tuwing hindi niya nagustohan ang dress.

Wrong timing for everything. Muntik na akong sumigaw out of frustration, but I saw someone handing me a maroon hoodie. Pag-angat ko ng tingin, it was Sir Troy. "You can use that to cover... that," he said. He also smiled shyly at me. Tumakbo pa ata siya papunta sa office niya at pabalik. Nakakahiya ka, Mary Hope! Biting my lip, I slowly took it. "Thank you, Sir," mahinang sabi ko. "Promise lalabhan ko 'to pagbalik ko."

May kinuha ito sa bulsa ng suot na pants at nilagay sa tainga. Sunod niyang narinig ang makapangyarihan nitong utos na hindi dapat suwayin. "I know you're there. Seize Judio and these fucking people, now!"

Nakasuot ng berdeng jacket at may numerong 25 Marahan siyang tumawa "Ohh, so you're done crying yesterday"he said while laughing Nagsalubong ang kilay ko pero unti unti din itong nawala nang maalalang namumugto pa mga mata ko "Ehh ano ngayon? Kawalan ba yun ng dignidad mo?"nagtaas ako ng boses pero nanatili siyang tumatawa "Alam mo Mr. Lumot, hindi ako natutuwa sayo. Kaya pwede bang lumayas ka nalang sa harap ko kasi nauumay ako sa pagmumukha mo"