Novel & Cerita Paa Tuhod Balikat Ulo

Kung hindi… mahirap nang maibalik ang tiwala ni Thorin. ---To be continued.

"Tulad ng inaasahan ng Tunay na Anyo ng Ginintuang Dragon. Kakayanin nitong gawing pambihirang katangian ang iyong katawan malakas. And, I swear to you na sulit naman ang ibabayad nyo :). Patrick And, I swear to you na sulit naman ang ibabayad nyo :). Maya-maya pa ay may lumitaw na berdeng ilaw sa ulo ni Patrick. Si Nathalia at ang iba pa ay hindi makapaniwala sa kamangha-manghang tanawin. "D*mn, ano ba 'yan? Bakla ba iyan?" Lumabas si Bolot, napagkamalan ang berdeng ilaw para sa berdeng ilaw ng isang cuckoo balahibo.

Tanong ni Balot. Nagkibitbalikat siya. "Wala naman. Nagkaroon lang kami ng kaunting away ni Letlet. Alam mo naman ang isang 'yon, may pagkamatigas ang ulo." "Naku hindi naman, pinsan. Mabait 'yang si mahal. Mga bata palang kami ay 'yon agad ang napansin ko kaya nga minahal ko 'yan, eh!" Kontra nito.

Halos habulin namin parehas ang aming mga hininga bago huminto ang lahat ng walang pakundangan kong sinugod ang pagka baba e nya. Napaangat ito ng ulo kasabay ang mahina at mahabang halinghing.. Ang balat saking likod ay nagiging mahapdi marahil dulot ng hindi sinasadyang pagkalmot dala ng pag iinit. "Ahh! Zyaire, hubby.. I love you so much.." Kataga mula sa labi niya. Rinig na rinig ko ito dahil kasalukuyan ko siyang binabaliw sa gilid ng tenga niya.

nagkibit balikat lang ito bago isinandal ang ulo sa balikat ko at komportableng pumikit. Hindi ko alam kung bakit umayos ako ng upo. Nag alala ako na baka hindi siya komportable sa pwesto niya—pero ano bang paki alam ko. Naalala ko lang kasi si Ave before, kapag magkatabi kami sa upuan tapos sasandal siya sa balikat ko pero magre-reklamo na nakakangalay daw kasi ang baba.

mga tatlong oras pa kasi ang tatahakin namin bago makabalik ng manila "Sir sheyron , pwede ho bang magpalit tayo ng upuan? nabibigatan kasi ako sa ulo ni kira pag nakakatulog sa balikat ko" pagkukunwaring reklamo ni pat na alam ko naman ay gusto lang kami nito pagtabiin ni shey sa likod ng kotse, natawa namang sumangayon dito si shey na mukha namang wala itong magagawa.

Maingat na may tumapik sa balikat niya, sapat para magpabalik ng kaunting ulirat niya. “Hey, Miss, are you okay?”

~End of flashback~ Habang magkatabi kame nakaupo ay nagulat akong biglang sumadal ang ulo nya sa balikat ko pag tingin ko ay nakatulog na pala ito sa tahimik nya pag iyak mula pa kanina. Mahahalata mo talagang may mabigat s'yang dinadala dahil sa mga buntong hininga nya paminsan-minsan! Pagnatulala sya ay tinatapik ko lang sya sa balikat nya para hindi na sya mag'isip pa ng malalim dahil makakasama yun sa bata. Hindi rin nagtagal nakatulog narin ako na napasandal ang ulo ko sa ulo nya na para talagang bagong mag'asawa.

paliwanang ko. “Yon naman pala, Mahal. Tara na sa itaas ituloy na natin...” aya naman ni Tsong saka humalik sa balikat ni Tita Klea! Kinikilabutan ako habang pinagmamasdan sila!

sinalubong siya ng yakap at halik ng mga magulang ni Finn. Yumakap din siya pero ang mga mata niya ay nakatuon lang kay Finn. Sementado pa ang paa nito dahil sa malakas na pagkabangga sa puno ng kahoy. May benda ang balikat nito na malamang natamaan ng bala, at ang ulo nito ay may benda din. Mabuti na lang at daplis lang ang tama nito sa ulo. Awang-awa siya kay Finn. Tumutulo ang luha niya habang papalapit sa nobyo.