Paano Maging Matalino 소설 & 이야기

Inalo siya ni Jordan, "Mukhang matalino ka. Paanong wala kang talento sa paglilinang?" Umiling ang bata. "Palagi kong nararamdaman na kailangan kong magkaroon ng talento para sa paglilinang. Kung mas marami akong pag-asa, mas malaki ang aking pagkabigo. Maaari lamang akong maging isang ordinaryong tao sa natitirang bahagi ng aking buhay. Ang agwat sa pagitan ko at ng isang magsasaka na tulad mo ay lalago at lalago. Gayunpaman, hindi ako susuko. Handa akong maging isang siyentipiko. Ang layunin ko ay ang bumuo ng isang uri ng espirituwal na enerhiya sa hinaharap!"

"Alam mo, gustuhin ko man na magalit sa'yo ng sobra pero hindi ko talaga magawa eh. Kasi nga, ang talino mo. Humahanga ako sa'yo tuwing nagkakausap tayo." "Talaga po?" "Oo naman! Dahil 'yang utak mo ay hindi pangkaraniwan ang laman. Ang matured mo mag-isip. Ang galing mong makipag-usap at mangatwiran." Papuri ko pa sa kanya, dahilan upang mas lalo itong matuwa. "Oh, thank you so much tita mommy." ''You're always welcome baby!" "Pero tita, hindi po ako magiging matalino gaya ng sinasabi mo, kung hindi dahil kay dad."

"Gagawin ko po ang lahat ng makakaya ko. Hindi ko po kayo bibiguin." "Good," sabi niya. "Asahan ko 'yan. Kailangan mong maging matalino. Kailangan mong maging maparaan. Kailangan mong magtagumpay. Alisin mo sa buhay ko si Baby Jake! At siguraduhin mo na walang sablay!"

Sa desidido kong hindi lang mabuhay—kundi manalo. Dahil sa mundong ‘to, hindi sapat ang matalino. Kailangan mong maging malupit. At oo, handa akong maging ganoon kung kinakailangan.

Kung hindi, wala na akong pag-asa. "Okay," sabi ko. "Magtitiwala ako. Maniniwala ako. Pero kailangan nating kumilos. Hindi tayo pwedeng maghintay lang dito." "Alam ko," sabi niya. "Kaya nga nagpaplano tayo, diba? Kailangan lang nating maging pasensyoso. Kailangan lang nating maging matalino. Kailangan lang nating maging handa."

"Dahil pinili mong manatili sa tabi ni Morgan, ayaw mong maging ibong nakakulong sa hawla. Kailangan mong magbago nang kaunti." "At saka, ang mga bagay na gusto mong matutunan ay makikinabang ka habambuhay. Unti-unti rin kitang tuturuan tungkol sa wastong asal. Matalino kang bata, sigurado akong mabilis kang matututo."

Mas malaki ang kagustuhan at pangarap naming makapagtapos kesa sa mga pambu-bully nila. Tsaka sabi ni Ate Chichay hindi kompetisyon ang pag-aaral. Kahit anong edad pwedeng mag-aral at hindi pa huli para sa aming apat para simulang tuparin ang mga pangarap namin. Medyo malayo pa pero kahit papano nakapagsimula na kami. Baby steps sabi ni Milagring, small progress is still a progress. Sa aming tatlo, si Milagring ang pinaka matalino. Sa totoo lang kahit hindi ito mag-aral alam niya na ang tinuturo ni titser. Sinasabayan nya lang talaga kaming dalawa ni Mariposa.

Ngunit habang lumilipas ang mga linggo, pareho silang nagsimulang maghinala. Ang pagiging isang top-performing, multi-talented na mag aaral at pagpapanatili sa harapan ng isang eleganteng, picture-perfect na ina ay nangangailangan ng patuloy na pagsisikap, pera at lakas. At iyon ay nakakapagod. Sa kalaunan, ang dalawang nagsabwatan ay nagpasya sa isang shortcut: pagiging mga kilalang tao sa internet.

“Hindi ‘tama ba?” She wants to shout back—pero ng maalala ang kaya nitong gawin ay naumid ang kanyang dila. Lumapit ito sa kanya at nilagay ang hintuturo sa noo niya. “If you have no face to be proud of, use your brain. Hindi ka na kagandagan, wala ka pang utak. May kaya ka bang gawin na hindi makakaperwisyo ng iba?”

Hindi ko kailangang maging katulad ng iba; maaari akong maging pinuno na may malasakit, matalino, at patas. Ilang buwan na lang… paulit-ulit kong sinasabi sa aking sarili. Ilang buwan na lang at magkakaroon ng bagong buhay na magpapasaya sa aming tahanan. At sa sandaling iyon, malalaman kong ang lahat ng pagsisikap, pag-aaral, at paghihirap ay may katumbas na magandang kinabukasan.