Paano Maging Matalino นิยาย & เรื่องราว

Sabagay ang isang matalino, ay hindi agad-agad nakakalimot at lahat ng bagay ay napapansin. Habang nagdadrive si Daylon, ay naabutan kami ng stop light kaya kailangan naming maghintay hanggang sa pwede na kami lumiko, pero kakatigil lang ng sasakyan namin, ay biglang may malakas na tumunog sa likod namin.

> Moral lesson/Self-improvement tip: Kapag nakikita o nararamdaman mong medyo tagilid ka na o ang mga kasamahan, 'wag hayaan na lamang na matatalo. Dahil hangga't may oras pa ay hindi pa tapos ang laban. You must boost your fighting spirit. Parang katulad din sa pagsapalaran sa buhay, kahit anuman ang sitwasyon, nahihirapan ka man o feeling mo ay hindi ka na makatayo...laban lang! Kahit na kailangan mong gumapang kung patuloy kang kumikilos walang dahilan para hindi makatayo ulit at makapaglakad ng matiwasay. Sabi sa kasabihan: Hangga't may buhay, may pag-asa!' Hangga't patuloy na gumagalaw ang oras, walang imposibleng muling makabangon.

May tinig sa isip niya, mahina ngunit malinaw: “Kailangan kong maging matalino. Kailangan kong magplano. Kailangan kong maghanap ng paraan.” Sa kabila ng bigat ng kamay niya, ng pagkahigpit ng bawat mata sa paligid, isang maliit na apoy ng determinasyon ang sumiklab sa puso ni Althea. Hindi pa huli ang lahat. Kung may paraan man para makalayo—kahit isang sandali lang—lalapitan niya iyon.

Singhal ko na ikina tawa niya. " Bakit naman kita bobolahin? Totoo naman na nasayo na ang lahat. Maganda ka, Matalino, Talented at higit sa lahat napaka bait pa." " Hindi ako Talented Harris masipag lang akong pag aralan ang lahat." Sagot at ginulo naman niya ang buhok ko. " Pumasok kana at mag pahinga Sigurado akong pagod ka sa mag hapon mo Sa school." Aniya at tumango na lamang ako at ngumiti.

Parang isang hampas lang niya sa akin, tapos na laban. Kailangan ko maging matalino dito. Hindi ako pwedeng lumaban ng pwersahan dahil talo ako sa bigat at lakas niya. Ang kailangan ko—bilis! Nag warm up muna ako at medyo inangat ang dede ko dahil baka biglang malaglag! Baka bigla akong maging pader ‘pag ito ang nasuntok naku!

"Paano ko malalaman kung ano talaga ang dapat kong gawin?" Muling ngumiti si Matteo, pero seryoso ang mga mata niya. "Kailangan mo lang ng tamang gabay. Hindi mo kailangang magmadali. Minsan, ang sagot, kusa mo lang mahahanap habang natututo ka."

"It seems like it. Kilala ko siya; she’s fixated on keeping her image intact. Kaya mahirap din siya kalaban ay dahil sa maingat siya. We need to play this smart and use it to our advantage, dahil kung hindi, tayo rin ang mahihirapan.” Nagkatinginan naman sila at sa mga mata ng bawat isa ay nagkakaintindihan ito. Kailangan nilang maging matalino sa bawat galaw nila dahil ang kalaban nila ay masyadong maingat. Kung hindi sila magiging matalino ay sigruadong mawawala ang lahat ng kanilang ebidensya.

Napailing nalang ako saka itinapat sa bibig niya ang mug. "Ako? Anong mabait?" Natatawang tanong ko. Nang makainom siya ay inilayo ko ang baso. Nakatingin kami sa isa't-isa. "H-Hindi mo a-alam ang mabait? P-Para saan ang p-paaralan kung h-hindi niyo alam i-iyon--" "Ayoko maging mabait" "B-Bakit?" "Dahil kapag mabait ka, aabusuhin ka. Masyadong mapanlamang ang mundo, kailangan mong maging matalino. Utak ang ginagamit dito at hindi puso"

Isang pagsubok iyon. Kung tatanggi siya, siya ang lalabas na bastos. Kung papayag naman siya, tila ba inaamin niyang okay lang ang nangyari kanina. Napakagat siya sa labi, pilit pinapakalma ang sarili. Sa mundong ito, hindi sapat ang pagiging tama. Kailangan ding maging matalino. Sandaling napatigil si Raina, mariing iniisip kung paano haharapin si Cornelia.

Ang pagbabalik ko sa mansyon. At higit sa lahat... Ang katotohanang maaaring pinatay nila ang aking ina. Napapikit ako. Hindi pwedeng puro emosyon ang pairalin ko. Kung gusto kong manalo... Kailangan kong maging mas matalino kaysa sa kanila. Mas maingat. Mas handa. At higit sa lahat... Mas mapagpasensya. "Kailangan kong paghandaan ang araw na iyon."