Mag-aral Nang Mabuti Novels & Stories

simpleng technique lang. Hindi ko na kailangan pang titigan ang makasalanan niyang mga mata para lang sundin niya ang iuutos ko Sa pamamagitan lamang ng isipan ko madali na lamang siyang biktimahin "Tumawid ka habang naka green, wag kang aalis sa gitna, magpabangga ka sa dadaan na mabilis na sasakyan, tumawid ka habang naka green, tumawid ka habang naka green, paparating na ang mabilis na sasakyan na iyong ikasasawi~"

"Ah, medyo kumikirot lang ang ulo ko. Dala na rin siguro ng pagod at puyat." Napabuntong hininga siya. "Ikaw naman kasi, hindi ka naman yata nagpapahinga nang maayos sa gabi. E, pagod ka na nga sa maghapon nang dahil sa pag-aaral. Tapos, isinisingit mo pa sa oras mo ang pag-aaral mo ng martial arts. Kara, 'wag mo namang pabayaan ang sarili mo."

“Kailangan mo pang mag-aral ng mabuti. Madami ka pang pwedeng matutunan at hindi lahat ng tinuro ko sa’yo ay kabisado mo.” “Kailangan ba talaga lahat matutunan ko? Hindi naman siguro ‘yun lalabas sa test hindi ba?” “Kailangan mong matutunan ‘yun dahil hindi naman natin alam kung ano ang mga lalabas sa test mo. Kilala ko ang mga teacher dito. Kaya sigurado akong mahirap ang mga ipapasagot niya sa’yo. Huwag kang mag-alala. Multiple choice naman ang test mo kay amay pagpipilian ka. Huwag mo nga lang huhulaan dahil baka bumagsak ka.”

Maghanap nalang ako ng afam. Lesson learned. Next time wag mag-assume. Label muna bago bukaka. I mean wag agad padalos dalos sa mga desisyon sa buhay. Wag magpadala sa matatamis na salita. Wag agad umasa na dahil pinakitaan ka ng maganda yun na yun.

sagot sa akin ni Manang “Jillian?!" bulong ko sa aking sarili "sana nga po makita ko yung bait niya bago pa ako masiraan ng ulo?” tanong ko, may halong kaba. “Basta’t lagi kang nandiyan panatilihin mo lang na maging natural. At tandaan mo, walang perpektong relasyon. Ang mahalaga ay ang pagmamahalan at pang-unawa,” sagot ni Manang, tila may iniwang payo sa akin.

Mas malaki ang kagustuhan at pangarap naming makapagtapos kesa sa mga pambu-bully nila. Tsaka sabi ni Ate Chichay hindi kompetisyon ang pag-aaral. Kahit anong edad pwedeng mag-aral at hindi pa huli para sa aming apat para simulang tuparin ang mga pangarap namin. Medyo malayo pa pero kahit papano nakapagsimula na kami. Baby steps sabi ni Milagring, small progress is still a progress. Sa aming tatlo, si Milagring ang pinaka matalino. Sa totoo lang kahit hindi ito mag-aral alam niya na ang tinuturo ni titser. Sinasabayan nya lang talaga kaming dalawa ni Mariposa.

“Promise po, mag-aaral akong mabuti para po sa ’yo, ’Ma. Kahit anong hirap ng buhay titiisin ko maabot ko lang ang mga pangarap.” “At sana, huwag kang gagaya sa akin na mas pinairal ang puso kaysa isip. Kahit nalaman nang mali, itinuloy pa rin. Sana piliin at kilalanin mo muna nang maigi ang isang tao bago mo bigyan ng oras at atensyon. Dahil oras na hinayaan mo silang maging parte ng buhay mo, hinding-hindi ka na makakaalis kahit malaman mong mali ang pag-iibigan ninyo.” Makahulugang payo sa akin ni Mama. “Tatandaan ko po lahat nang mga sinabi mo sa akin ngayon, Mama.”

“Kailan ka pa natutong mag-makeup?” Ngumiti ito. “Maganda ba, ate?” Umiling si Margaret. “Maganda ka na kahit wala niyan. Medyo masyado nang halata. Pero kung gusto mo, sige lang.” tumikhim si Margaret. "Uso naman na sa babae ang may make up pero I advise na mag-light make up ka na lang kasi mas bagay mo yung mukhang natural" Ngumiti lang si Marie. “Sige, ate. Ita-try kong mas light ng konti”

"Kamusta naman ang exam mo?" "EZ! Chaar, ayos naman na. Hindi naman mahirap kung nag-aral ka ng mabuti." "That's my girl, hindi dapat pinapabayaan ang pag-aaral. Now lemme gapang you." My eyes widen. "Nasagi ko lang naman eh." I pouted. "Sagiin mo pa mamayang gabi, baka magapang na talaga kita." "Try ko." Natigilan kami pareho.

sa magdamag, paano siya matatakot? "Tingnan mo muli Maghanap, kahit na hinanap mo na ang lugar, hanapin muli, at pagkatapos ay tingnan ang lahat ng lupa sa bahay para sa mga palatandaan ng pag-aararo,” sabi ni Arman Cervantes.