Novel & Cerita Mag-aral Nang Mabuti

simpleng technique lang. Hindi ko na kailangan pang titigan ang makasalanan niyang mga mata para lang sundin niya ang iuutos ko Sa pamamagitan lamang ng isipan ko madali na lamang siyang biktimahin "Tumawid ka habang naka green, wag kang aalis sa gitna, magpabangga ka sa dadaan na mabilis na sasakyan, tumawid ka habang naka green, tumawid ka habang naka green, paparating na ang mabilis na sasakyan na iyong ikasasawi~"

Maghanap nalang ako ng afam. Lesson learned. Next time wag mag-assume. Label muna bago bukaka. I mean wag agad padalos dalos sa mga desisyon sa buhay. Wag magpadala sa matatamis na salita. Wag agad umasa na dahil pinakitaan ka ng maganda yun na yun.

Mas malaki ang kagustuhan at pangarap naming makapagtapos kesa sa mga pambu-bully nila. Tsaka sabi ni Ate Chichay hindi kompetisyon ang pag-aaral. Kahit anong edad pwedeng mag-aral at hindi pa huli para sa aming apat para simulang tuparin ang mga pangarap namin. Medyo malayo pa pero kahit papano nakapagsimula na kami. Baby steps sabi ni Milagring, small progress is still a progress. Sa aming tatlo, si Milagring ang pinaka matalino. Sa totoo lang kahit hindi ito mag-aral alam niya na ang tinuturo ni titser. Sinasabayan nya lang talaga kaming dalawa ni Mariposa.

“Kailan ka pa natutong mag-makeup?” Ngumiti ito. “Maganda ba, ate?” Umiling si Margaret. “Maganda ka na kahit wala niyan. Medyo masyado nang halata. Pero kung gusto mo, sige lang.” tumikhim si Margaret. "Uso naman na sa babae ang may make up pero I advise na mag-light make up ka na lang kasi mas bagay mo yung mukhang natural" Ngumiti lang si Marie. “Sige, ate. Ita-try kong mas light ng konti”

“Oo naman. Magaling ka, Ara. Maging top one ka man o hindi, magaling ka. Ako ang numero unong naniniwala sa kagalingan mo.” “Salamat, Ate Aria.” “Mag-aaral ka nang mabuti, Ara.” Tumango-tango lang siya at ngumiti. Lalabas na sana siya ng kwarto ko pero mabilis kong hinigit ang kaniyang braso at pinaharap sa akin. “Mag-aral ka kung hanggang saan lang ang kaya mo. Huwag mong pilitin ang sarili mo. Tandaan mo, Ara, na hindi parating ikaw lang ang laging mangunguna. Habang tumatagal ay mas makakakita ka pa ng mas higit sa’yo at hindi mo ‘yon kailangang higitan. Hangga’t ibinibigay mo ang best na mayroon ka, sapat na ‘yon para ikonsiderang mahusay ka,” paliwanag ko sa kaniya at hinayaan na siyang

Humalukipkip si Sandy at tumitig sa mata ni Amara. "Isang pagkakamali. . . ang ibig sabihin ng pulang tinta. Mali ang sagot, may mali kang spelling, may mali sa pag-gamit mo ng salita, at ginagamit pang highlight sa dapat ma-improve sa ginawa, at ang pang huli. . . mababang marka na puwede kang maulit— ulit sa antas mo ngayon sa eskwelahan." Natigilan si Amra at bahagyang nalukot ang hawak nitong papel dahil sa pagkuyom ng kamay nito.

"Kamusta naman ang exam mo?" "EZ! Chaar, ayos naman na. Hindi naman mahirap kung nag-aral ka ng mabuti." "That's my girl, hindi dapat pinapabayaan ang pag-aaral. Now lemme gapang you." My eyes widen. "Nasagi ko lang naman eh." I pouted. "Sagiin mo pa mamayang gabi, baka magapang na talaga kita." "Try ko." Natigilan kami pareho.

“Ngayon nga lang parang nag si-sink-in yung reality na pwede akong bumagsak pabalik sa 10th grade pag `di ako pumasa sa midterms na `to, eh...” “`Wag kang mag-alala, sa laki ng effort na ini-excert mo sa pag-aaral, sigurado ako magbubunga rin lahat nang paghihirap mo.” “Sana nga, Aveera, at ayokong maghiwalay tayo!” nag-aalala ko’ng sinabi. “`Wag ka kasi masyadong nega!” pinisil ni Aveera ang pisngi ko. “Basta mag-aral ka nang mabuti, kayang-kaya mo `yan!”

Hindi naman yun imposible. "Hhmm... Hindi kayo aalis? Magpapakalayu-layo para makalimot?" Tanong ko pa rito. Umiling naman ito. "Hindi naman kasi solusyon ang pag-layo. Mas maganda kasi kung araw-araw mong kakikita yung tao dahil magiging immune ka na sa kanya hanggang darating araw na balewala na lang siya sayo." Sagot naman nito sa akin.

nakangisi niyang sagot, "mabuti pa, umuwi ka na at mag aral ng leksiyon, wag ka ng makialam sa mga ganitong usapin. "Paano kung gusto kong makialam? May magagawa ka ba?" "Bata.. wag mong pahirapan ang sarili mo.. baka magsisi ka. Hindi ka pa umaabot ng bente singko, kinakain ka na ng uod sa lupa.." mayabang na wika ni Alberto.