Paano Namatay Si Maria Clara Mga Nobela at Kwento

sabi ko at ngumiti. "Ang aga namatay ng mama mo, I'm sorry." Si Clarissa, ngumiti lang ako. Naka move on na rin kasi ako sa pagkawala ni mama lalo't iyon ang huling habilin niya. Ayaw niyang magluksa ako ng matagal. "Ano pala ang ikinamatay ng mama mo? I'm sorry if asked this." "Cancer," sabi ko. Napaawang ang labi ni Clarissa.

"Pero alam mo minsan naririnig ko ang iyak ni Señorita Maria eh, ang panaghoy niya at daing na tila ba nakakaramdam ng sobrang sakit." "Tama na iyan... Bumaba na tayo at matulog." Muling saway ni Matilda rito, hindi niya na rin sinabi na maski siya rin ay nakakarinig. Iniisip niya nalang na baka nga naghihinagpis si Maria dahil sa pagkamatay ni Terry. Lumipas pa ang ilang araw, nakahanda na sana ang pag-alis ni Maria patungong Maynila sa kagustuhan ng tiyahin niyang si Olga ngunit may nangyaring hindi maganda.

“Pa’nong ibibigay e pinagtatabuyan na nga ako! Inuuto lang ninyo akong mag-ina. Bullshit kayong dalawa. Alam mo—“ Agad na napapikit at napayuko si Clark nang pumailanlang ang putok ng baril mula sa kung saan. Nang magmulat ang binata’y nakita niyang nakahandusay na lupa si Maricel, may tama sa ulo ito at naliligo sa sariling dugo. “Ang ingay ng babaeng ‘yan! Hindi ko gusto,” ani Claire, kalmado. Nilingon ni Clark ang ina, nakaumang pa ang hawak nitong baril sa direksyon ni Maricel. Nahindik ang binata sa nangyari. His mother just killed Maricel! Fck!

Hinding-hindi kita ipagpapalit. "Pa-paano siya namatay? Kailan pa?" Patuloy na tanong ni Clara. Gusto niya malaman ang tungkol sa babae. Hindi niya ikakaila na nakaramdam siya ng selos at hanggang ngayon ay nararamdaman pa rin. Ang isipin na nagkasama ito at ang asawa ng mga panahon na buhay pa ito at nagdadalang tao ay may hatid na kirot sa puso niya. "She died after giving birth to Brianna."

At nangyari na nga ang dapat mangyari, pero ang malaking katanungan sa lahat ay kung bakit hindi nagalit si Clara? Until it happened, a couple of months after manganak ni Vivien kay Sabina ay namatay ito sa isang aksidente and ten years later namatay din sa aksidente si Eduard James Taylor. That was the time na nabulag si Sabina dahil kasama niya ang tatay niya nung nangyari yung aksidente.

Ngunit sadyang makulit ang mga luha niyang nagkumpulan sa gilid ng kanyang mga mata. Wala sa loob na nasapo niya ang impis na puson. Mapait ang kanyang panlasa. Bakit ang anak ni Kaye maayos lang? Bakit ang baby niya noon, hindi nakaligtas? Palaging iniisip ni Clarissa na si Marih lang din ang namatay na sanggol sa sinapupunan niya noon. Na ibinalik lang ng Diyos dahil nakiusap siya ng lubos.

Ngumiti at sunod-sunod na tumango ang matanda. "Syempre sir," Sumaludo ito na ikinatawa niya. "Fantasy club, he's drunk and can't move," Umalis ang matanda habang kinakaway ang kanang kamay sa ere. CLARA'S POV Hinagod ni jov ang likod niya habang siya ay pinapaypayan. Morning sickness again, kailan ba ito matatapos? this shit! "Bes!" Huminga siya ng malalim at kinuha ang hawak ni jov na tubig.

"Mukhang maganda ang takbo mo nitong ilang taon." Napaiwas ng tingin si Maria at sobrang hindi natural ang kanyang ekspresyon. “Natapakan mo ang aking katanyagan at ginamit ang mga pamamaraan na itinuro ko sa iyo para harapin ako. Talagang bagay ka para sa linyang ito ng trabaho.” “Hindi ko maintindihan ang sinasabi mo! Marami pang gawa si Clara. Tara na.”

Paulit-ulit siyang tumango. "Thank you, Mr. Lazaro! Opo! Basta maipasok niyo lang si Riona sa kulungan, hindi ko po kayo bibiguin!" "Lumayas ka na sa paningin ko," iritadong taboy ni Mr. Lazaro na para bang nagtataboy ng aso. "Nakakasira ka lalo ng araw." Parang nakawala sa death row si Clara. Mabilis niyang kinuha ang Hermes bag niya at patakbong lumabas ng private room.

“Nang dumating sa bahay si Clara para bisitahin ako, she saw me crying. At sinabi niya na kilala niya ang totoong pagkatao ni Marco. If Marco was not even his name, then I don’t know anything at all about him!” Napaawang ang labi ko nang marinig ko ang pangalan ni Tita Clara. Hindi maganda ang kutob ko. “Nang dumating si Clara, sinabi ko sa kanya ang nangyari. Hindi ko naisip kung bakit siya bumisita. I was too lost in my emotions na kinailangan ko ng makakausap. Sinabi ko sa kanya na naaksidente si Marco…and that he was going to tell me something. I know Clara from my college days, and she is kind. Hindi ko iisipin na lulukuhin niya ako,” ani mama.