Ama Amahan Ni Maria Clara Novels & Stories

Namumuo ang luha niya sa mga mata ng maalala si Maria. Hindi tayo pwede Pinagtagpo pero 'di tinadhana Hindi na posible Ang mga puso'y huwag nating pahirapan Suko na… Walang araw at gabi na hindi niya ito iniisip. Hindi man lang siya nakapagpaalam dito, hindi man lang niya ito nayakap sa huling pagkakataon. Gusto niyang bumalik sa Mansion baka sakaling makita niyang muli si Maria baka sakaking bumalik siya sa nakaraan at makita niya ito sa huling pagkakataon.

“How’s your stay here so far? Nag-e-enjoy ka ba sa El Amadeo?” Tiningnan ko si Isles at nahuling nakatingin siya sa ‘kin. Ibinalik ko ang mga mata ko kay Klara. “Ayos naman, Klara. This is place is such a paradise.” Ngumiti si Klara. “Wow! Mabuti nagustuhan mo. Ito kasing si Isles... ayaw pang pumayag na ako ang maglibot sa iyo.” She sighed. Nilingon nito si Isles at ngumuso. “Sige na, Isles Gaise. Pumayag ka na. Hindi kami gagabihin.”

panimula ko, ang boses ko ay matatag at seryoso, "paano kami makasisigurong hindi mo kami gagamitin para sa sarili mong interes? Paano namin malalaman na hindi ito isang malaking patibong?" Isang mahinang tawa ang pinakawalan ni Amara bago uminom ng tubig. "Wala akong ibang maiaalok sa inyo ngayon kundi ang aking salita, Clara. Pero isipin mo ito—kung gusto ko kayong sirain, sana ay hindi ko ibinigay sa inyo ang mga ebidensyang ito ngayon. Sana ay hinayaan ko na lang kayong maging bulag sa mga susunod nilang galaw sa Singapore."

"Ako si Amanda, pinsan ni Marsha." "Umalis po sila," Napatingin ito sa kabuuan niya, saka napailing. "Pakisabi nanggaling ako rito, naniningil ng utang. Maliwanag?" saad nito. "o-opo," "At sabihin mo sa amo mo, babalik ako sa katapusan." "H-hindi po ako katulong," lakas-loob niyang sagot. Natigilan ito. "Kaaanu-ano ka nila?"

“Tama na. Siya pa rin ang ama ko.” Nahinto sa ere ang kamao ni Manson at ang akmang pagsuntok sa duguang mukha ni Ronaldo. “Ama?” naguguluhang tanong nito. Ang kanyang ina ang sumagot. “Oo, siya ang ama ni Claire. Walang kuwentang ama. Kung tutuusin wala siyang karapatang makita ang pagmumukha ng anak ko matapos niya akong iwan kahit bagong luwal ko pa lang si Claire.”

ani mama. “Who is this Clara?” tanong ng Tita ni Levi. “Tita, probably the wife of Ronan Jimenez,” si Levi ang sumagot. Bumaling siya sa akin para sa kumpirmasyon. Tumango ako. Mama sniffed. “May tumawag kay Clara habang nag-uusap kami. Sinagot niya iyon. Pagbalik niya, inamin niya sa akin na kilala niya ang totoong pagkatao ni Marco. At sa palagay niya, ang sasabihin niya sa akin ay ang totoong pagkatao niya. I didn’t ask Marco’s identity. Gusto ko na sa kanya manggaling. But then everything Clara told me fit the puzzle.”

“Actually, medyo health-conscious siya. Laging prutas ang hilig noon, e. Lalo na kapag galing sa trabaho. Lagi siyang kumakain ng prutas.” Napakagat-labi si Amara. May kakaibang kurot sa dibdib niya nang marinig ang mga salitang iyon. Hindi niya alam kung bakit, pero parang pamilyar ang babaeng iyon sa kanya. “By the way,” inilahad ng babae ang kamay. “Claudia. Claudia Severino.” Parang tumigil ang oras. Nanigas si Amara, nanginginig ang kamay na pilit na iniabot kay Claudia. “A-Amara Alcaraz.”

"Mukhang maganda ang takbo mo nitong ilang taon." Napaiwas ng tingin si Maria at sobrang hindi natural ang kanyang ekspresyon. “Natapakan mo ang aking katanyagan at ginamit ang mga pamamaraan na itinuro ko sa iyo para harapin ako. Talagang bagay ka para sa linyang ito ng trabaho.” “Hindi ko maintindihan ang sinasabi mo! Marami pang gawa si Clara. Tara na.”

Kailangan niyang makausap ang kanyang ama para sabihin na wala siyang balak na maging lider ng La Famiglia, at gusto niyang mabuhay ng simple at tahimik, kasama si Clarissa. ========================== Mabilis na lumipas ang isang buwan. Itinigil ni Michele ang kanyang sasakyan sa harap ng Angel Voices Orphanage. Gustong mapaiyak ni Michele sa sobrang tuwa nang makita niya ang kanyang pinakamanahal na si Clarissa na nakikipaglaro sa mga bata sa ampunan... Nagsimula siyang maglakad patungo sa kanya.

Nakikiramdaman lang sila sa isa't isa. "Ahm maiwan ko po muna kayo Mam Clarisa, Sir Reed." sambit ni Ate Maria saka tumayo. Hindi na ito nag hintay pa ng sagot nila, ayaw nya sana pero bigla na lang itong umalis. Marahil ay gusto din nitong bigyang sila oras na mag asawa. "Kamusta ka na? Lalo kang gumanda ah" Sambit nito sa kanya.